Το είδαμε και αυτό!. Πάνω σε ένα χάρτη ο αγαπητός Περιφερειάρχης μας και οι εκπρόσωποι του Δήμου μας να υπόσχονται το Λιμάνι της Κεφάλου.

Έτσι ξαφνικά, Έτσι από το πουθενά. Πήγαν στην Ρόδο οι δικοί μας, το είδαν και συμφώνησαν να φτιαχτεί το Λιμάνι!! Και για να πειστούμε μας δείχνουν και τον χάρτη του έργο.  Λες και το έργα έρχονται ουρανοκατέβατα. Λες και το Περιφεριακό Πρόγραμμα γράφεται την ημέρα της επίσκεψης!! Λες και έχουμε καβάντζα και μοιράζουμε χρήματα.

Το ίδιο σενάριο με τα οικόπεδα του νέου  νοσοκομείο, το ίδιο με το Δικατήριο. Το ίδιο με τα εγκαίνια του Κέντρου Υγείας της Αντιμάχειας τρεις φορές που παραμένει άδειο!!!

Το ίδιο σενάριο πάντα πριν από εκλογές!!

Ποιός Δημοκρατικός Προγραμματισμός? Ποιά ιεράρχηση έργων? Ποιά συμμετοχή της κοινωνίας? Ποιός σεβασμός και ποιά πολιτική ηθική στην διαχείριση των πόρων.

Πήγαν, τον είδαν και αυτός έβγαλε από το καπέλο του έναν λαγό!! Είναι ο Μάγος μας!. Είναι ο Σωτήρας μας! Είναι ο ήρωας μας!

Μόνο που ξεμείναμε από φώτα. Μόνο που ξέρει τι θα συμβεί στις εκλογές. Μόνο που αντιλαμβάνεται  ότι το ακροατήριο δεν κτυπά παλαμάκια χωρίς να δει έργο. Και το έργο του στην Κω είναι ανύπαρκτο!

Και ο φιλότιμος Παναγιώτης από την Κω τρέχει να μπαλώσει τις ανοικτές τρύπες του Επαρχιακού. Να καλύψει τον ανύπαρκτο στην Κω Περιφερειάρχη!!

Αφήστε την προγραμματική Σύμβαση! Αντί να στείλει τα χρήματα στο Λιμενικό Ταμείο θα το φτιάξει ο ίδιος!! Μας πήρε τα σκουπίδια και τώρα βάζει στο χέρι και τα λιμάνια μας. Και μην στενοχωριέστε όπου να είναι θα μας στείλει και τους ειδικούς κάδους για τα αποφάγια μας….

Διαβάσαμε την ανακοίνωση της παράταξης του κ. Κυρίτση με την οποία μας πληροφορεί ότι θα συμμετάσχει μαζί του και ο καθηγητής κ. Καραματζιάνης.  Παίρνουμε αφορμή από τον εξαίρετο και αγαπητό καθηγητή για να αναρωτηθούμε και για όλους τους υπόλοιπους που τελευταία ανακοινώνουν την συμμετοχή τους σε παρατάξεις ενόψει των δημοτικών εκλογών, εάν πράγματι έχουν στόχους για τον Δήμο μας, εάν έχουν λύσεις, εάν συμφωνούν με τον υποψήφιο Δήμαρχο και σε ποιά θέματα και προτάσεις.

Για τους υπόλοιπους δεν βρήκαμε κάτι ενδιαφέρον με προτάσεις τους για τα κοινά, πέραν της αγάπης τους για την Κω και την καλή επαγγελματική και οικογενειακή τους σταδιοδρομία. όμως για τον αγαπητό καθηγητή οι αναλύσεις του για την κατάσταση του νησιού είναι γραπτές και πάμπολλες για τις οποίες κάποιοι συμφωνούν, όπως για παράδειγμα για τον Ναυτικό όμιλο ή για το κείμενο του που δημοσιεύθηκε στις  17 Φεβρουαρίου του 2019.

Μας λέει λοιπόν ο κ. Καραμαντζιάνης  στην χθεσινή ανακοίνωση του Κυρίτση τα εξής: «Ως ενεργός πολίτης, επιδιώκω να μην αναλώνομαι στο να κρίνω τα ¨κακώς κείμενα¨, αλλά να προβληματίζομαι και προτείνω λύσεις κοινής λογικής για να μπορέσουμε όλοι Μαζί, Δύναμη Αλλαγής, να φέρουμε στον τόπο μας ό,τι καλύτερο επιθυμούμε».

Αλήθεια! Μπορεί ο κ. Καραμαντζιάνης να μας πει ακριβώς τι επιθυμεί? Να μας πει εάν αυτό που επιθυμεί είναι το ίδιο με αυτά που επιθυμεί ο αρχηγός του που θα είναι και ο μόνος που θα αποφασίζει, μιας και το σύστημα είναι δημαρχοκεντρικό? Να μας πει και αν οι άλλοι συνάδελφοι του υποψήφιοι σύμβουλοι συμφωνούν με τις απόψεις και τις θέσεις του?

Να μας πει τέλος πάντων τι σκέφτεται να κάμει αυτή την πενταετία στο νησί της Κω, με τα περιθώρια που έχει αυτός ο Δήμος,  για να τον ψηφίσουμε και εμείς οι ταλαίπωροι???

Και επειδή αυτό μας ενδιαφέρει! Να ρωτήσουμε τον σεβαστό κ. καθηγητή που είναι και παιδαγωγός αν και αυτός θα στέλνει τους αντιπάλους του στα Δικαστήρια….

Ο γυρολόγος της ζωής τα παλιά χρόνια ήταν η καρδιά του έξυπνου εμπορίου. Είχε χαρτογραφήσει ολόκληρες περιοχές, πόλεις και χωριά. Είχε μάθει απέξω ονόματα, συγγενείς και φίλους. Γνώριζε τις συνήθειες, τις παραξενιές, τις ανάγκες και τις επιθυμίες. Και το σπουδαιότερο, ήταν μεταπράτης, πουλούσε και αγόραζε τα πάντα.

Αυτός ο γυρολόγος κάποια στιγμή έφτασε να γίνει καταστηματάρχης και μετά από λίγο έγινε και εισαγωγέας με μονοπωλιακά είδη.

Στην πολιτική ο γυρολόγος είναι παρεξηγημένη λέξη. Λένε σκόπιμα και λαθεμένα αυτόν που γυρίζει από κόμμα σε κόμμα. Και αυτό το λένε οι πραγματικοί πολιτικοί που στην πράξη έχουν αντιγράψει επακριβώς τους γυρολόγους.

Ο σωστός σημερινός πολιτικός έχει και αυτός όπως οι γυρολόγοι χαρτογραφήσει φυσικά με τα σύγχρονα μέσα ολόκληρες περιοχές, γνωρίζει τα πάντα και φυσικά όλες τις ανάγκες και τις επιθυμίες των πάντων. Είναι και αυτός μεταπράτης, δεν έχει τίποτε δικό του. Πουλά τα πάντα και απλά δεν αγοράζει αυγά και παλιές αντίκες, αλλά ψήφους. Και αυτός μπορεί να φτάσει μέχρι και εισαγωγέας μονοπωλιακών ειδών στην Πλατεία Συντάγματος.

Τα ίδια συμβαίνουν και με τον δάσκαλο της ζωής και της πολιτικής. Τα παλιά χρόνια ο πραγματικός δάσκαλος της ζωής ήταν αυτός ο σαρδανάπαλος που γύριζε τα χωριά και αντί να πουλά κορδελάκια και κουβαρίστρες, πουλούσε στους αγράμματους κολίγους τον πόθο για την ισότητα που κατακτιέται με αγώνες.

Σήμερα ο επαναστάτης δάσκαλος της παλιάς εποχής μετατράπηκε σε δάσκαλο της πολιτικής όπου αντί να δασκαλεύει πως οι δούλοι γίνονται ελεύθεροι τους λέει πως οι δούλοι θα τον κάνουν αρχηγό για να τους ελευθερώσει…..    Δούλοι? Ποιοί δούλοι? Υπάρχουν σήμερα δούλοι? 

Διαβάσαμε το δημοσίευμα του φίλου Κώστα Δράκου για τα πεζούλια της Καμάρας και την καθαίρεση τους και μας αφύπνησε.

Ο αγαπητός σε όσους τον γνωρίζουν Κώστας Δράκος είναι γνωστός για τις ευαισθησίες του. Στην τέχνη, στον άνθρωπο, στη φύση. Αυτό έδειχνε στη ζωή του, αυτό το επάγγελμα διάλεξε να υπηρετήσει.

Ε’ λοιπόν! ο αγαπητός Κώστας μάλλον δεν κατάλαβε ακόμα σε πια εποχή ζούμε.

Ζει στην εποχή όπου ο ναύτης φώναζε καλημέρα από το καφενείο του μπάρμπα Πέτρου στον καπετάνιο που ήταν στην άλλη άκρη στην ταβέρνα του Κουγιουμτζόγλου.

Ζει στην εποχή όπου τα γιασεμιά μοσχοβολούσαν σε όλες τις γειτονιές.

Ζει στην εποχή όπου οι υπαίθριες βρύσες και τα πεζούλια ήταν στάση καθημερινής ζωής.

Φίλε Κώστα μην ψάχνεις να βρεις τα πεζούλια της γειτονιάς σου. Μην ψάχνεις να βρεις τον ανθόκηπο του Δήμου με τον αείμνηστο Σβύνο. Μην ψάχνεις να ακούσεις ζεστή γνωστή καλημέρα. Μην αναρωτιέσαι που πήγαν οι τεράστιοι Ιταλικοί δρόμοι και οι πλατείας του ποδοσφαίρου.

Τα έφαγε και συνεχίζει να τα τρώει η Μαρμάγκα.

Ζούμε δυστυχώς στην εποχή του ουδέτερου, για να μην πούμε του μαύρου. Στην εποχή που ο άνθρωπος μετατρέπεται σε μηχανή και που δυστυχές οι ηγέτες μας την λαδώνουν, αντί να την αντικαταστήσουν με πεζούλια και με γιασεμιά. Και φυσικά όχι με τεχνητές ανθοστήλες….

Ποιά πεζούλια φίλε Κώστα. Σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε άνθρωπο, όπως ο Διογένης.