15 Ιουλίου 1965:  Από την αποφράδα αυτή ημέρα και για δύο χρόνια οι αποστάτες εφτυναν την Δημοκρατία

Από τις 15 Ιουλίου 1965  μέχρι τις 21 Απριλίου 1967 που έγινε η δικτατορία, ένας ολόκληρος λαός, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, από την Ομόνοια μέχρι το Χίλτον και από την Βιβλιοθήκη μέχρι τις στήλες του Ολυμπίου Διός ζητούσε Δημοκρατία με το δικαίωμα του ακροτελεύτιου άρθρου 114 του Συντάγματος που λέει ότι ο λαός υπερασπίζεται την τήρηση και την εφαρμογή του.

Δύο ολόκληρα χρόνια ο λαός στους δρόμους απαιτούσε Δημοκρατία! Και τον έφτυναν!  Σκεφτείτε πόσο υπολόγιζαν την θέληση του λαού! Φανταστείτε  ποια ήταν η αγάπη τους για την πατρίδα! Αναλογιστείτε το νοσηρό μυαλό τους και τι είδους συμφέροντα υπηρετούσαν όταν υπεράνω της βούλησης του λαού και της εκλεγμένης κυβέρνησης του, αυτοί έθεταν επί δύο ολόκληρα χρόνια τον εγωισμό τους, την αυταρχικότητα τους και τα συμφέροντα τους, οικονομικά και πολιτικά!!

Δεν είναι λίγο, αυτοί οι ελάχιστοι που αποστάτησαν από την κυβερνητική πλειοψηφία και έριξαν τον λαοπρόβλητο πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου,,  να προτείνουν μαζί με τους βουλευτές της τότε ΕΡΕ, έναν δοτό αποστάτη πρωθυπουργό, τον Αθανασιάδη Νόβα, αυτός να μην παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, και να συνεχίζουν! Να βάζουν δεύτερο, τον Τσιριμώκο  και πάλι να μην τον εμπιστεύεται η Βουλή!!! Και στον τρίτο, τον Στεφανόπουλο, να εξαγοράζουν άλλους δύο βουλευτές, να τους προσφέρουν θώκους και υπουργεία να συγκεντρώνουν ίσα, ίσα 151 βουλευτές  και να συνεχίζουν το φτύσιμο!!!

Ο πρώτος αρχιαποστάτης που καθοδηγούσε ήταν ο Κ. Μητσοτάκης και ο τελευταίος αποστάτης, ο 151ος ήταν ο δικός μας  Μανούσης.

Αυτοί οι κύριοι δεν εγκλημάτησαν απλά κατά της Δημοκρατίας και του λαού! Μπόλιασαν τον λαό με την αντιλαϊκή επιμονή τους και την μετέπειτα δικαίωση τους στην εγωπάθεια και τον ατομικισμό, αφού κάποιοι από αυτούς μετέπειτα επιβραβεύτηκαν και επιβραβεύονται γενεές επί γενεών από τον ίδιο λαό που έφτυναν και κάποιοι άλλοι αγωνίζονται να μας πείσουν για τις αγαθές υπέρ του λαού προθέσεις της αποστασίας τους και όλοι μας κωφεύουμε. 

Άλλωστε μετά από αυτά γιατί να μην προδώσουμε την δημοκρατία. Γιατί να μην φτύσουμε τον λαό. Γιατί να μην βλέπουμε τον εαυτούλη μας μόνο! Ο Μητσοτάκης έγινε πρωθυπουργός! Και ο γιός του έχει προμετωπίδα το επιτελικό κράτος του Μαξίμου και όχι τον ναό της Δημοκρατίας! Παρακολουθούν μέχρι τις κρεβατοκάμαρες τους αρχηγούς των κομμάτων και του στρατού και δεν κουνιέται φύλλο!  Αλλά και στην περίπτωση του Μανούση επιχειρείται με επικοινωνιακά τεχνάσματα και την ανοχή και την αδιαφορία των περισσότερων να παραχαραχθεί η ιστορία, ενώ είναι γνωστό ότι τότε, την προηγούμενη ημέρα της αποστασίας του, με αντάλλαγμα την υπουργοποίηση του, ολόκληρος ο δημοκρατικός λαός της Κω, μηδενός εξαιρουμένου, ήταν στις δημοκρατικές επάλξεις με γεμάτες τις πλατείες της Κω όταν είπαν το όχι στην αποστασία!

 Σας ζητώ συγνώμη για την επιμονή μου. Η 15η Ιουλίου όμως ήταν  μία ημέρα που σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά και την κράτησε για σχεδόν δέκα χρόνια στο σκοτάδι και στον γύψο. Την γενιά της Δημοκρατίας, του 1-1-4 και της Δικτατορίας. 

Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω

Απίστευτο ! Με τον νόμο για τους Δήμους καταργούν την πάλη των τάξεων και τις ιδεολογίες.

Αυτή τη βδομάδα στο Βουλή το πολιτικό σύστημα και οι πολιτικοί που το υπηρετούν δολοφονούν για ακόμα μία φορά τους Δήμους και τη Δημοκρατία λεηλατώντας τον πλούτο, την ζωντάνια, το μυαλό και την δύναμη των τοπικών κοινωνιών.

Ήταν ο Ραγκούσης του ΠΑΣΟΚ  που το 2010 με τον νόμο του Καλλικράτη, πριν καλά, καλά εφαρμοστεί ο Καποδίστριας βίαια προχώρησε σε νέες συνενώσεις, μέσα σε κλίμα πτώχευσης ενώ υπήρχε ο νόμος για τις Συμπολιτείες, αγνοώντας ότι οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις απαιτούν χρόνο, χρήμα και στάδια εφαρμογής.

Ήταν ο Σκουρλέτης του ΣΥΡΙΖΑ που το 2018 εφάρμοσε την απλή αναλογική στους Δήμους με το γνωστό μπάχαλο, αγνοώντας ότι το σύστημα διακυβέρνησης των Δήμων είναι σκληρά συγκεντρωτικό και δημαρχοκεντρικό που πρώτα απαιτεί την κατάργηση του..

Τώρα ο Λιβάνιος της Ν.Δ.  με την νομοθετική καθιέρωση εναλλακτικής ψήφου στις εκλογές των Δήμων, δηλαδή ο ψηφοφόρος να μπορεί να ψηφίζει συμβούλους και από άλλες παρατάξεις, έρχεται να καταργήσει τις ανθρώπινες διαφορές σε ιδέες, αρχές και στόχους, προσδίδοντας στην αυτοδιοίκηση διαχειριστική καθαρά ευθύνη των όσων αναθέτει η κυβέρνηση στους Δήμους. Παράλληλα θέτει με την σφραγίδα νόμου τα κόμματα, που ήταν τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας στο χρονοντούλαπο!

Πρώτα ξεκίνησαν να παίρνουν μία, μία της αρμοδιότητες. Τις παραλίες, τους ΧΥΤΑ και την ανακύκλωση, της πολεοδομίες, τους χωροταξικούς σχεδιασμούς και έρχονται τα νερά, τα λιμάνια, οι βρεφονηπιακοί, τα στάδια. Και τώρα βάζουν χέρι στο μυαλό και τις πολιτικές επιλογές των πολιτών. Καταργούν το προαιώνιο και αναφαίρετο δικαίωμα των κοινωνιών για πρόοδο μέσα από τις διαφορές και τις συγκρούσεις και των διάλογο ιδεολογιών, αρχών και στόχων. Ναι λένε! Όλοι το ίδιο είσαστε, αφού αυτό που σας αφήσαμε να κάνετε είναι να μαζεύετε τα σκουπίδια, τα περιττώματα των σκύλων, να επιβλέπετε και να καθαρίζετε τα χωράφια και άντε να έχετε και το ληξιαρχείο.

Μετατρέπουν τους Δήμους σε ζόμπι της πολιτικής. Σε εργαστήρια παθητικής αποδοχής όσων επιβάλλονται! Και μάλιστα χωρίς την παραμικρή αντίσταση των αυτοδιοικητικών που πλέον έχουν εθιστεί στις απολίτικες παρατάξεις και σε διαχειριστικές πρακτικές.  

Πουθενά στα αναπτυγμένα κράτη του κόσμου δεν συμβαίνουν αυτά που προωθούνται στη χώρα μας και αφορούν την ποιότητα της ζωής και της περιουσίας κάθε τοπικής κοινωνίας.  Πουθενά, αφού σε αυτά τα κράτη ο εκλογικός νόμος για την εκλογή των συμβούλων ξεχωριστά είναι η απλή αναλογική, Το συμβούλιο είναι κυρίαρχο και ο Δήμαρχος υλοποιεί και δεν αποφασίζει!

Μην νομίζετε ότι είναι πολιτικός ερασιτεχνισμός όσα συμβαίνουν εδώ. Είναι κατευθύνσεις μεγάλων συμφερόντων για την υποταγή του πολίτη και του δικαιώματος του να σκέφτεται και να αποφασίζει για το μέλλον του. Για την εξασθένιση του κεκτημένου με αγώνες προνομίου της δημοκρατίας μας να αποφασίζει ο πολίτης  σύμφωνα με τα συμφέροντα και την κοινωνική και οικονομική τάξη στην οποία ανήκει και την ιδεολογική προσήλωση του. Και δυστυχώς είναι αποφάσεις που υλοποιούν οι πολιτικοί της χώρας μας οι οποίοι μετέτρεψαν τα κόμματα από φορείς ιδεολογιών σε χώρους ατομικών υπαρξιακών συμφερόντων.   

Το δυστύχημα είναι ότι όλα αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας αφορούν την επιβίωση της ίδιας της χώρας. Και δυστυχώς δεν υπάρχει συνέχεια. Μέσα στα τελευταία πενήντα χρόνια της παγκόσμιας ιλιγγιώδους ανάπτυξης, η Ελλάδα μετά την τραγωδία της δικτατορίας και της προδοσίας της Κύπρου, πέρασε από το σύγχρονο κράτος του Κωνσταντίνου Καραμανλή και την τεράστια αποκέντρωση πόρων και αρμοδιοτήτων του Ανδρέα και του Γεννηματά, στους οδοκαθαριστές Δημάρχους του  Ραγκούση, του Σκουρλέτη και του Λιβάνιου. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Το επιτελικό κράτος των υπογείων του Μαξίμου ψηφίζει και επιβάλλει…. 

Δυστυχώς η αφαίρεση των αρμοδιοτήτων, το δημαρχοκεντρικό μονοπρόσωπο σύστημα διοίκησης,  η κατάργηση των ιδεολογιών, των αρχών και των αξιών, με την  ισοπεδωτική λογική του όλοι το ίδιο είμαστε, αφαιρούν σκόπιμα και προμελετημένα το μυαλό και την δύναμη, την δημιουργικότητα, τη ζωντάνια που γεννιούνται μέσα από συγκρούσεις και διάλογο.

Εξανεμίζουν την ελπίδα για πρόοδο καθηλώνοντας τις κοινωνίες σε διαχειριστές αποφάσεων μακρινών εξουσιών και «σοφών» πολιτικών. Και οδηγούν στην δημογραφική απίσχναση (που δυστυχώς προσπαθούν να θεραπεύσουν με επιδόματα στις γεννήσεις) και την φυγή στα εξωτερικό.  

Κ.Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω

Πολιτική και Πολιτικοί: Μάλλον ζούμε σε άλλο νησί! Εκτός και αν εθελοτυφλούμε

Έχουμε πτωχεύσει και δεν το πήραμε χαμπάρι. Και το σπουδαιότερο είναι ότι δεν πήραμε χαμπάρι ότι μας δάνεισαν βρικόλακες αποικιοκράτες που θα μας ρουφήξουν το αίμα για να πάρουν πίσω τα δανεικά.

Είμαστε μια χώρα χωρίς βιομηχανία και με τον πρωτογενή τομέα να παραπαίει. Μια χώρα που την κινητή και την ακίνητη περιουσία μας την διαχειρίζεται το Υπερταμείο  με Ισπανό  πρόεδρο για 99 χρόνια!!  Είμαστε μια χώρα που το δημόσιο το διοικούν πάνω από διακόσιες χιλιάδες εκλεγμένοι διορισμένοι, μετακλητοί,  κομματικοί και κρατικοδίαιτοι που αλλάζουν όποτε αλλάζει η κυβέρνηση ή ο Υπουργός. Οι λέξεις μάνατζμεντ, αξιοκρατία και ευθύνη είναι άγνωστες.

Σε αυτή τη χώρα βρίσκεται η Κως. Που η ευθύνη για το σήμερα και το αύριο ανήκει στον Περιφερειάρχη, και στο Δήμαρχο.

Τους είδατε; Ο Δήμαρχος βλέπει σκύβει και περιμένει χαρτζιλίκι. Και το γκουβέρνο όπως έλεγε ο Τέλης, ο Μητσοτάκης και ο Περιφερειάρχης μοιράζουν υποσχέσεις και κάδους για λίπασμα! Βλέπεται έρχονται εκλογές… Για την κ. Έπαρχο, διακοσμητικού τίτλου, δεν συζητάμε.

Ένα νησί που θα μπορούσε να ήταν αυθύπαρκτο με τόσο πλούτο και τόσο μεγάλο αριθμό νέων επιστημόνων, περιμένει τις αγαθοεργίες. Και ένας Δήμαρχος που ο Δήμος του σύμφωνα με το Σύνταγμα θα έπρεπε να ήταν αυτοτελής και αυτόνομος χαζεύει δίπλα στην Μανδώνη το κλεψιμαίικο άγαλμα που του έφερε. Πάλι καλά που δεν είδαμε σύσσωμη και όλη την παράταξη του!

Ποιο νέο νοσοκομείο! Ο Μητσοτάκης το στέλνει πεσκέσι στην επόμενη κυβέρνηση της οποίας το σοβαρό πρόβλημα και μέλημα θα είναι αντί  μπετό να βρει γιατρούς για να αναστήσει το ΕΣΥ που ο Μητσοτάκης ξεπούλησε.

Όχι αγαπητοί μου συμπατριώτες, δεν μας αξίζει τέτοια τύχη. Η Κως δεν γίνεται να ακολουθεί την φθίνουσα πορεία της χώρας. Πάνω από πέντε χιλιάδες είναι σήμερα στην Κω οι νέοι επιστήμονες μας. Δεκάδες άξιοι επιχειρηματίες μας συμμετέχουν στα συμβούλια των επιστημονικών και των επαγγελματικών φορέων μας. Αλήθεια, δεν βλέπουν που πάει η Κως; Τον εξευτελισμό της;

Δυστυχώς βλέπουν και συγκρίνουν το μέλλον και την ανάγκη για αλλαγή με αυτό που βλέπουν και ζούνε με αποτέλεσμα να τους αποθαρρύνει και να τους απωθεί από την πολιτική! Στεναχωριούνται για το δούλεμα και τις υποσχέσεις. Νοιώθουν στο πετσί τους την κοροϊδία. Αλλά δεν τολμούν.  Φοβούνται! Και περιμένουν, αν είναι δυνατόν, τον σωτήρα!

Αλλά σωτήρες δυστυχώς δεν βρίσκονται κάθε μέρα! Δύσκολο να βρεθεί ένας φτασμένος επιστήμονας που θα τους πει ότι είναι τόσο απλή και αναγκαία η αλλαγή όσο και ο αέρας που αναπνέουμε για να ζούμε, για να είμαστε ελεύθεροι μέσα σε αυτό το σάπιο σύστημα. Που θα αναδείξει την Κω πρωτοπόρα σε ιδέες και θεσμούς.

Όμως αγαπητοί φίλοι. Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε ή να περιμένουμε Δήμαρχο!.  Εμείς πρέπει να δούμε τι ευθύνεται, τι είναι αυτό που στα Ευρωπαϊκά κράτη οι Δήμοι έχουν πρώτο μέλημα την ποιότητα ζωής των πολιτών τους και πως το επιτυγχάνουν.

Ο Μοντασκιέ μίλησε το 1760 για τη διάκριση των εξουσιών και οι έξυπνοι λαοί διδάχτηκαν και ακολούθησαν. Εμείς λειτουργούμε ακόμα με τις πολιτικές προ του 1760 της Οθωμανικής και Φεουδαρχικής περιόδου. Περιόδου που συνεχίζεται με την υποτέλεια να φανερώνεται στις φωτογραφίες της επίσκεψης της Υπουργού.

Ας διαβάσουμε όλοι την ιστορία και ας μάθουμε τι συμβαίνει σε όλους τους Δήμους της Ευρώπης στους οποίους αυτοί που αποφασίζουν είναι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι του λαού και ας είναι φτωχοί και αυτοί που υλοποιούν διοικώντας τις υπηρεσίες είναι οι τεχνοκράτες υπάλληλοι τους οποίους αξιολογούν οι εκπρόσωποι του λαού. 

Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω.

Πάρκινγκ Καζα Ρομανα: Η κατάπτωση της ηθικής οδηγεί σε μαρασμό τις κοινωνίες

Τελικά το ηθικό, οικονομικό, αναπτυξιακό και πολιτικό έγκλημα σε βάρος της Κω πραγματοποιήθηκε με την απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου να ενοικιάσει με 180 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο τα χωράφια δίπλα στην Κάζα Ρομάνο για την δημιουργία παρκινγκ.

Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει ούτε το πολιτικό, ούτε το οικονομικό έγκλημα των συνεργών. Ξέρω ότι με αυτούς η Κως παραμένει στάσιμη. Όταν η ανάπτυξη του νησιού μας στηρίζεται σε δοσοληψίες ενοικίασης και αγοράς ακινήτων για δημόσια χρήση την ώρα που οι πολεοδομήσεις τα προσφέρουν απλόχερα και δωρεάν και όταν το τεράστιο συγκοινωνιακό πρόβλημα σταματά σε ενοικιάσεις παρκινγκ όταν η επιστήμη απαντά μόνο με μέσα μαζικής μεταφοράς, τότε την ευθύνη την φέρει ακεραία η δημοτική αρχή που για μένα δεν είναι απλά ανίκανη, αλλά θα είναι υπεύθυνη για την στασιμότητα ενός νησιού επί δέκα ολόκληρα χρόνια.

Όμως το ηθικό κεφάλαιο αφορά την διαμόρφωση χαρακτήρων και η φανερή κατάπτωση του από τις ίδιες τις αρχές και ιδίως του Δήμου, είναι η βασική αιτία του ευτελισμού αρχών, αξιών, δομών και θεσμών της ίδιας της κοινωνίας και άρα της μελλοντικής ύπαρξης της.  

Έστησαν τη δουλειά! Εξαπάτησαν τους πολίτες. Πρώτα, στα μουλωχτά πήγαν στην Τουρκία και έδεσαν νομικά το πληρεξούσιο της ενοικίασης ή της πώλησης των ακινήτων δίπλα στην Κάζα Ρομάνα που στον αιώνα τον άπαντα ούτε μπορούν να χτιστούν, ούτε καν να σκάψουν σε βάθος είκοσι πόντων. Πήγαν στην Τουρκία αποκρύπτοντας την κατασκευή παρκινγκ και αφού πήραν τα συμβόλαια, μετά έθεσαν στην κοινωνία το θέμα της αναγκαιότητας κατασκευής παρκινγκ.

Και δεν έφτανε αυτό. Συνέχισαν την κομπίνα.

Πριν το ενοικιάσουν ή και πριν το αγοράσουν πίεσαν ή και συνεργάστηκαν με την κυβέρνηση και ανέβασαν την αξία των χωραφιών με άδεια κατασκευής 350 θέσεων παρκινγκ!

Ακεραία την ηθική ευθύνη του εγκλήματος την φέρει ο κ. Νικηταράς γιατί είναι γνώστης του παρασκηνίου και εν τέλει συμμετείχε.  Οι υπόλοιποι τρεις της δημοτικής αρχής και δύο της δύναμης αλλαγής που ομόφωνα το αποφάσισαν δυστυχώς είναι τα πειθήνια και  άβουλα πιόνια του ίδιου συστήματος.

Ξέρετε? Η αλήθεια και η ηθική είναι τα μεγάλα κεφάλαια της ύπαρξης ενός λαού. Και όταν αυτά καταπατώνται από τους ηγέτες του, ο λαός αυτός δεν έχει μέλλον. Και δυστυχώς η ηθική τα τελευταία χρόνια συνθλίβεται είτε στα δικαστήρια πολιτικών αντιπάλων, είτε με ευκαιριακές στημένες  αγοραπωλησίες και ενοικιάσεις ακινήτων που την αναγκαιότητα της ύπαρξης τους  εύκολα θα την κάλυπτε δωρεάν με σκληρή δουλειά μια αντάξια της ιστορίας του δημιουργικού λαού μας ηγεσία.

Εκατοντάδες πολίτες ζωντανοί και νεκροί αφιέρωσαν τη ζωή τους τα χρόνια που πέρασαν για το κοινό καλό. Δυστυχώς δεν μας αξίζουν σήμερα τέτοιοι άνθρωποι. Και για να εμπεδώσουμε την σύμπλευσή του μακροχρόνιου ιστορικού, την απόφαση ενοικίασης την ψήφισαν ομόφωνα οι κ.κ. Κασσιώτη Γεωργία. Χατζηχριστοφής Παναγιώτης, Κανταρζή Σταματία, Κοκαλάκης Γεώργιος, Παπαχρήστου -ν Ψύρη Ευτέρπη.

Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω