Παρακολουθήσαμε το χθεσινό Δημοτικό Συμβούλιο επειδή θα συζητούσε το θέμα του Ναυτικού Ομίλου! Ένα θέμα που σχετίζεται με την πολιτική, την αυτοδιοίκηση και το μέλλον του νησιού μας.

Αλήθεια. Ξέρουμε τι θέλουμε? Ξέρουμε τι να το κάνουμε? Μας το ενοικιάζει το κράτος με 70 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο. Μάλιστα!, να τα δώσουμε. Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς, άλλωστε στο κράτος θα πάνε. Από την μια μας τα δίνει και από την άλλη μας τα παίρνει και με το παραπάνω.

Κλάμα όλοι τους για την μοναδική ελεύθερη παραλία του κοσμάκη. Κλάμα για το μεγάλο ενοίκιο. Κλάμα για τις διαχρονικές ευθύνες του ενός και του άλλου Δημάρχου. Το ενοίκιο είναι μεγάλο, όχι το παλιό του Φάκκου ήταν μεγαλύτερο.  Και να ο αγώνας αφού κατορθώσαμε να γλυτώσουμε το ακίνητο από επενδυτές με τα δεκάδες εκατομμύρια αγορά του ακινήτου από ξένους επενδυτές για τεράστιο ξενοδοχείο!!!  

Δηλαδή δώσαμε στο κράτος μια μελέτη με αναψυκτήρια, εστιατόρια, παραλίες και τένις. Το κράτος ενθουσιάστηκε που δεν καταστρέφουμε το περιβάλλον και είπε εντάξει, άντε και με κάποιες ήπιες προσαρμογές.  Τους δώσαμε και μια οικονομική πρόταση που έλεγε ότι θα μαζεύουμε 150 χιλιάρικα από υπενοικιάσεις και τέλος. Αυτή ήταν η πρόταση για το μόνο ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΜΑΣ ακίνητο…. Κανένας από τους τριάντα τρεις δεν μίλησε για κάτι άλλο!!!  

Μπροστά τους ήταν ο εργατικός, συμπαθής και οραματιστής πρόεδρος του Ναυτικού Ομίλου που έχει φάει την άμμο της περιοχής με το κουτάλι και κανείς δεν τον ρώτησε τι να κάνουμε τα 70 στρέμματα και όταν μετά τα μεσάνυχτα του έδωσαν τον λόγο το μόνο που τόλμησε να πει, με φόβο μάλιστα και σεβασμό, είναι ότι ψάχνει να βρει τρεις χιλιάδες ευρώ για να πάνε τα παιδιά ενός νησιού στον προσεχή ναυταθλητικό αγώνα!!!

Ελεύθερη λοιπόν παραλία για να κάνει μπάνιο ο κόσμος και ένα αναψυκτήριο που κανένας δεν ρώτησε τι κάνει τόσα χρόνια εκεί. Άντε να πάρουμε ακόμα μερικά ενοίκια από ιδιώτες για εστιατόρια και τένις για να μικρύνει το υπολειπόμενο ενοίκιο των 70 χιλιάδων όπως είπε ο Δήμαρχος! Πλην του κ. Αβρίθη που είπε προς τιμήν του να μην υπενοικιάσει ο Δήμος το ακίνητο σε ιδιώτες.

Και Ω του ΘΑΥΜΑΤΟΣ ο μόνος που είχε πρόταση ήταν ο απών Δήμαρχος Φάκκος! Απίστευτο ε??? Ήταν η αναπτυξιακή πρόταση της τότε δημοτικής αρχής  που καθόριζε την μεν δυτική πλευρά της πόλης (Νέας Αλικαρνασσού) με δραστηριότητες του υγρού στοιχείου (κολυμβητήριο, ενυδρείο, κ.α.) και την ευρύτερη ανατολική πλευρά του νέου στάδιο (Οικισμός Παραδεισίου) με δραστηριότητες αθλημάτων και γυμναστικής.

Η πρόταση του Δήμαρχου Φάκκου του 2002 που ετοιμάστηκε με πλήρεις μελέτες έτοιμες για την δημοπράτηση παρά την λυσσώδη αντίδραση της τότε αντιπολίτευσης του  Κυρίτση και του τότε βαθέως ΠΑΣΟΚ που προετοίμαζε το Κυρίτση για Δήμαρχο.  Η πρόταση του Δημάρχου Φάκκου που την αποδέχτηκε με χαρά ο τότε Υπουργός Οικονομικών κ. Φωτιάδης και του  παραχώρησε κατά χρήση 50 ετών με συμβολικό μίσθωμα το ακίνητο εφόσον και εάν θα έπαιρνε χρήματα από το αναψυκτήριο και επειδή για την παραχώρηση κατά κυριότητα απαιτούνταν απόφαση υπουργικού συμβουλίου.

Από τότε και μετά, τα μεγαλόπνοα σχέδια έπαψαν να υπάρχουν και σήμερα μετά από είκοσι χρόνια  το μόνο που γίνεται είναι κάποιες πλατείες και η διαμόρφωση παραλιών.  Ήλιος και θάλασσα. Ποιό πέρα δεν πάει το μυαλό μας. Εκτός και αν δεν είναι έτσι που τα λέμε και υπάρχουν καλύτερες σκέψεις. Εκτός και αν ξυπνήσουμε…..

Γράψαμε για την περίπτωση των 65 στρεμμάτων του Ναυτικού Ομίλου και την πρόταση των τεσσάρων πρώην Δημάρχων για την διαφύλαξη τους ως ενιαίου αδιαίρετου  ακινήτου που πρέπει  να χρησιμοποιηθεί με ευθύνη του Δήμου μόνο προς όφελος όλης της κοινωνίας.

Το ενοίκιο δεν είναι τίποτε μπροστά στην αδήριτη ανάγκη της Κω να ανανεωθεί και να αλλάξει το για δεκαετίες ίδιο φόρεμα της. Και γι’ αυτό προσφέρονται ελάχιστες ανεκμετάλλευτες πηγές πλούτου μεταξύ των οποίων και το δημόσιο ακίνητο των 65 στρεμμάτων του Ναυτικού Ομίλου  που μπορεί φιλοξενήσει μεγαλόπνοους σχεδιασμούς.

Τότε ναι, για τους μεγάλους στόχους να υπάρξουν συμπράξεις δημοτικού και ιδιωτικού συμφέροντος. Όταν πρόκειται για αναζωογόνηση που τόσο πολύ την έχει ανάγκη η γερασμένη Κως η διαφύλαξη αυτών των πηγών πλούτου και η σχεδιασμένα γρήγορη αξιοποίηση τους είναι αναγκαία και επιβεβλημένη.

Δεν γίνεται να μας άφησαν οι Ιταλοί ένα στολίδι που είναι το Ιστορικό κέντρο της πόλης και εμείς αντί να το πολλαπλασιάσουμε και να φτιάξουμε ένα σχέδιο πόλης γύρω από το κέντρο καλύτερο από αυτό των Ιταλών επιτρέπουμε την καταστροφή του!!

Δεν γίνεται να έχουν σταματήσει τα μεγάλα έργα που αλλάζουν την φυσιογνωμία του νησιού  το 2002 με την Μαρίνα, το νέο στάδιο, το ΙΚΑ, και την επέκταση του νοσοκομείου!

Δεν γίνεται να έχουμε ανεκμετάλλευτο και εγκαταλελειμμένο τον μοναδικό παραγωγικό πλούτο της Κω, την γεωργία, την κτηνοτροφία και την μεταποίηση των προϊόντων τους.

Εάν δεν αλλάξουμε φόρεμα, τότε θα συμβεί αυτό που συμβαίνει και στις χρυσοφόρες περιοχές που ανθούν από τις πλούσιες φλέβες χρυσού και που όταν εξαντληθούν και τις ξεζουμίσουν τις πετάνε σαν στημένες λεμονόκουπες.  

Αυτό θα πάθουμε εάν δεν ξυπνήσουμε ως κοινωνία και δεν διαφυλάξουμε αλλά και δεν αξιοποιήσουμε, εμείς, ο Δήμος μας,  ότι μας έχει απομείνει.  Στην φωτο το Ενυδρείο της Ρόδου ή ακόμα και ένα κολυμβητήριο δεν θα χαλούσαν τις αμμοθίνες… 

Χαιρόμαστε γιατί η Δημοτική Αρχή συμφωνεί (έτσι μας έκανε να πιστεύουμε) με το ενιαίο, αδιαίρετο και δημόσιου χαρακτήρα ακίνητο του Ναυτικού Ομίλου και το ενοικιάζει με απαγόρευση της υπενοικίασης και θα χαρούμε ακόμα περισσότερο εάν αύριο στο Δημοτικό Συμβούλιο ομονοήσουν όλες οι παρατάξεις.

Συνεδριάζουν αύριο οι τριάντα τρεις εκπρόσωποι μας στο Δημοτικό Συμβούλιο για την υπόθεση του Ναυτικού Ομίλου. Κάποιοι δεν θα πάνε γιατί θέλουν να κρύψουν τις αλήθειες που γνωρίζουν. Κάποιοι άλλοι θα χύνουν δάκρια συγκίνησης γιατί κατορθώσαμε να αποτρέψουμε την καταστροφή εκποίησης και ανέγερσης ξενοδοχείου. Και κάποιοι άλλοι θα χαίρονται κρυφίως γιατί ο Δήμος μας στηρίζει το ναυταθλητικό ιδεώδες τις ξαπλώστρας με 100 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο!!!.

Και όμως αυτή η ενοικίαση μπορεί να γίνει η αφορμή να τους φωτίσει το Άγιο Πνεύμα και να δουν την Κω και τους 45 χιλιάδες κατοίκους της από άλλη οπτική γωνία. Αυτήν που βιώνουμε και αυτήν που απαιτεί εναγωνίως το μέλλον όλων μας.

Να τους φωτίσει να δουν που πάει η Κως. Να νοιώσουν ότι έχουν στα χέρια και στους ώμους τους τις τύχες μιας ολόκληρης κοινωνίας και το μέλλον των παιδιών μας. Να τους φωτίσει να πουν ότι λένε και στα καφενεία, ότι λένε στα παιδιά τους, ότι λένε στους φίλους τους. Να νοιώσουν και οι τριάντα τρεις φίλοι μπροστά στην καταστροφή.

Η Κως χρειάζεται ένα σοκ. Μια αναγέννηση, Μια αναζωογόνηση.

Τα 60 στρέμματα του Ναυτικού Ομίλου που ορθώς ενοικιάζονται έστω και με 100 χιλιάδες δεν είναι για ομπρέλες, για μπιτς μπαρ και για τένις. Είναι μια τεράστια περιουσία του λαού της Κω που πρέπει πράγματι να διαφυλαχτεί πάση θυσία και γρήγορα να χρησιμοποιηθεί για την ανανέωση και την αλλαγή του γερασμένου προσώπου της Κω.

Από τους τριάντα τρεις περιμένουμε να ακούσουμε κάτι καινούργιο, κάτι που να μας ενώνει, κάτι που να αποκαλύπτει τις προθέσεις τους για το μέλλον, για τα μεγάλα, για τα αναγκαία, για τα πολύτιμα που θα θωρακίσουν το νησί μας και τις οικογενειακές επιχειρήσεις μας.

Το Άγιο Πνεύμα ευχόμαστε να τους φωτίσει έστω και την υστάτη ώρα πριν από τις επερχόμενες εκλογές, όπου ήδη οι φωτογραφίες με τους νέους υποψήφιους των παρατάξεων συνοδεύονται με ωραία γενικόλογα λόγια αλλά άδεια συγκεκριμένων στόχων των φιλοδοξιών και των προθέσεων τους. 

Χθες γράψαμε για τα Ταξί και την Uber και τους κινδύνους που απειλούν τον κλάδο των συμπατριωτών μας ιδιοκτητών και οδηγών ενοικίασης μέσων μεταφοράς. Σήμερα θα μιλήσουμε για τους κινδύνους που διατρέχουν οι ιδιοκτήτες του ΚΤΕΛ και η ΚΕΑΣ. Και αυτό ως προοίμιο των όσων θα συμβούν στον Ναυτικό όμιλο σύμφωνα με την έννοια του όρου: ΖΩΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ.

Μικρό, μικρό τ’ αλώνι μου και ναν μοναχικό μου!! Είναι μια νοοτροπία που κληρονομήσαμε και που σήμερα είναι ολέθρια. Μπορεί εμείς στο νησί μας ακόμα να μην το αισθανόμαστε γιατί ο θαλάσσιος αποκλεισμός έχει και τα καλά του, αλλά είναι βέβαιο ότι ένα, ένα τα μοναχικά αλώνια θα τα καταπίνει η πολυεθνική βιομηχανία ξεκινώντας από το μεδούλι και φτάνοντας στο κόκκαλο.

Μίλησε τότε ο Καίσερλης για την ανάγκη συνένωσης και συνεργασίας  της ΚΕΑΣ, του ΚΤΕΛ και των Ταξί και τον κράξανε. Συντάχθηκε τότε το 2012 η μελέτη της ανάγκης και της ωφέλειας αυτής της συνεργασίας από τον συμπατριώτη μας συγκοινωνιολόγο κύριο Τυρινόπουλο και την άφησαν στα συρτάρια. 

Κανένας δεν βλέπει τους κινδύνους. Ούτε οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες του ΚΤΕΛ και των Ταξί. Ούτε φυσικά ο Δήμος μας προβλέπει την εξέλιξη της οικονομίας και τις επιπτώσεις της στις σημερινές οικογενειακές επιχειρήσεις που από την μιά απαιτούν ποιότητα και από την άλλη καραδοκούν οι επενδυτές που ψάχνουν εναγωνίως ζωτικό χώρο.

Γιατί να είστε σίγουροι ότι θα έρθει μια ημέρα όπου για πολλούς λόγους ο ισχυρός θα κυριαρχήσει. Ας σοβαρευτούμε λοιπόν και ας ισχυροποιηθούμε και εμείς και η κοινωνία μας πριν δούμε του θαύμα της τοματοπαραγωγής να καταρρέει όχι από έλλειψη σάλτσας αλλά για τους παραγωγούς της.