Τα τελευταία δημοσιεύματα στον τοπικό ηλεκτρονικό τύπο αρχίζουν να μας τρομάζουν. Στην ουσία μας λένε ότι η εύρυθμη λειτουργία του, έστω και με μειωμένο επιστημονικό και νοσηλευτικό προσωπικό δεν είναι η ίδια όπως στο πρόσφατο παρελθόν.

Το ότι η Κυβέρνηση μας εγκατέλειψε είναι γνωστό εσ όλους. Και δεν μιλάμε για το νέο νοσοκομείο, ούτε για τα εγκαταλελειμμένα κέντρα υγείας στην Αντιμάχεια και στο ΙΚΑ.

Αναφερόμαστε στον υφιστάμενο νοσοκομείο από το οποίο φεύγουν και έρχονται γιατροί νευραλγικών ειδικοτήτων λες και αλλάζουμε πουκάμισα.

Αναφερόμαστε για τις ελλείψεις σε μηχανήματα και αντιδραστήρια με αποτέλεσμα να στέλνουμε καθημερινά δεκάδες ανθρώπους στους ιδιώτες.

Αναφερόμαστε ότι ακόμα και η αποκλειστικότητα της προσοχής στο κορονοϊό αποδυνάμωσε την προσοχή μας στα άλλα νοσήματα με ίσως τραγικά αποτελέσματα.

Γνωρίζουμε ότι οδηγούμαστε στην ιδιωτικοποίηση των πάντων. Τα ασημικά μας ξεπουλιούνται. Μειώνονται οι εισαγωγές μαθητών στις σχολές για να τους στείλουν στους πεσκέσι στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Το δεκάωρο στην εργασία έρχεται.

Αλλά όχι και στην υγεία. Καλό θα ήταν το νέο νοσοκομείο. Αλλά ας διεκδικήσουμε πρώτα δυναμικά το δικαίωμα μας στην υγεία και την υποχρέωση της πολιτείας να μας το προσφέρει. 

Διαβάσαμε την επιστολή της κ. Ρούφα που αναφέρονταν στις διαδικασίες επιλογής του νέου προέδρου της ΑΝΕΜ μετά τον απροσδόκητο θάνατο του αείμνηστου Νικόλα Ζερβού και επειδή αντιληφθήκαμε ότι η επιδίωξη της δεν ήταν να καυτηριάσει τις διαδικασίες επιλογής αλλά το χιλιάρικο – μισθό του προέδρου, η συντακτική επιτροπή απευθύνθηκε στον π. Δήμαρχο και υφυπουργό Εσωτερικών κ. Καίσερλη να μας επαναλάβει την άποψη του που καιρούς δημοσίευσε για την αμοιβή των αιρετών εκπροσώπων.

Η άποψη του, που την πήραμε με βάσανο, ήταν ολιγόλογη και ξεκάθαρη.

” Η ανάδειξη της καταστατικής θέσης των αιρετών εκπροσώπων της Αυτοδιοίκησης, ισότιμης των άλλων αιρετών εκπροσώπων της διοίκησης εκλεγμένων από των λαό ήταν ανέκαθεν η πάγια επιδίωξη των αυτοδιοικητικών.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονταν και ο αγώνας τους για το δικαίωμα αμοιβής τους σύμφωνα με το βάρος της ευθύνης και τον χρόνο απασχόλησης τους.

Στο πρόσφατο παρελθόν το αξίωμα των αυτοδιοικητικών ήταν “άμισθο και τιμητικό”. Ήταν μόνο για τους πλούσιους, για τους τσιφλικάδες.

Η κ. Ρούφα, όπως και ο κ. Πασσανικολάκης δεν αποδέχονταν την νόμιμη αμοιβή τους και ίσως εξ αυτού η κ. Ρούφα να παρασύρεται”.

Το χιλιάρικο λοιπόν έτσι όπως γράφτηκε στην ανακοίνωση της κ. Ρούφα μάλλον συνδέεται με υποτιμητικά υπονοούμενα για όσους υπηρετούν τα κοινά και αμείβονται για τις υπηρεσίες τους.  

Η αρχή έγινε το 2019 όταν το ΤΑΥΠΕΔ με τα ασημικά του Δημοσίου πούλησε το 49% των μετοχών των Ελληνικών Πετρελαίων στην καταχρεωμένη ΠΕΤΡΟΛΑ του ομίλου Λάτση με δάνεια και εγγύηση τον δανεισμό!

Τότε έγινε το πρώτο βήμα της εκποίησης της κερδοφόρας και τεράστιας σε μέγεθος ενεργειακής εταιρείας του Δημοσίου. 

Χθες στις 20 Μαΐου θα γίνονταν το δεύτερο και τελειωτικό κτύπημα παράδοσης της εταιρείας στον όμιλο Λάτση και μάλιστα χωρίς να δώσουν ούτε ένα ευρώ!

Στις 20 Μαΐου στην Γενική συνέλευση των μετόχων προτείνονταν η αλλαγή του άρθρου 20 του καταστατικού των ΕΛΠΕ με την οποία το 11μελές πλέον συμβούλιο εκλέγεται από την Γενική Συνέλευση των μετόχων, ενώ μέχρι σήμερα από τα 13 μέλη τα 7 είχε το Δημόσιο και 2 ήταν εκπρόσωποι τω ν εργαζομένων!

Και επειδή στην Γενική Συνέλευση οι μέτοχοι είναι το 49% του ομίλου Λάτση και το 17% άλλοι ιδιώτες, αντιλαμβανόμαστε ότι τελικώς την διοίκηση θα την πάρει ο όμιλος Λάτση!

Οι 3.500 εργαζόμενοι στα ΕΛΠΕ αντιδρούν. Αντιδρά και η αντιπολίτευση. Και η Γ.Σ. αναβλήθηκε για ευνόητους λόγους, γιατί τους πήραν χαμπάρι!

Λες και θα σταματήσουν την φόρα για τις ιδιωτικοποιήσεις, το ξεπούλημα, τις απευθείας αναθέσεις και τις αντιδραστικές ρυθμίσεις! Απλά θα ψάξουν μια καλύτερη ευκαιρία. Μια νύκτα για νομοθετικές ρυθμίσεις…

Τα ΕΛΠΕ δεν είναι μια οποιαδήποτε ανώνυμη εταιρεία, έχουν απόλυτα στρατηγικό χαρακτήρα που αφορά τα ενεργειακά αποθέματα της χώρας, την τροφοδοσία των ενόπλων δυνάμεων και την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων και γι’ αυτό είχε συμφωνηθεί μεταξύ των μετόχων, από το 2003, το δημόσιο να ορίζει εκείνο την διοίκηση.

Θα έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια από τότε που οι εργαζόμενοι διεκδίκησαν και κατέκτησαν το οκτάωρο για να έλθει ο Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία να το κάνουν δεκάωρο!

Δέκα ώρες όταν γουστάρει ο εργοδότης και μέσα στο εξάμηνο όποτε πάλι γουστάρει το κάνει τέσσερις, πέντε ή και καθόλου για να εξοφλήσει τις δύο παραπάνω που τον ξεζούμισε.

Πάντα τους ξεζούμιζαν. Πάντα έψαχναν να βρουν μηχανές για αντικατάσταση. Ο εργάτης και ο υπάλληλος πάντα τους κάθονταν στον λαιμό. Αν και απ’ αυτόν έβγαζαν τα κέρδη, δεν τους ένοιαζε. Πλήρωναν για τις μηχανές αβέρτα. Για τους ανθρώπους ήταν μόνο πονόψυχοι!

Και δυστυχώς ήλθε η στιγμή που αυτό το οκτάωρο που κατακτήθηκε με αγώνες και θυσίες για μια ανθρώπινη ζωή, γίνεται δεκάωρο. Ναι δεκάωρο, όχι γιατί το θέλουν οι οικογενειακές επιχειρήσεις που θεωρούν τον ένα, τους δύο, τους δέκα υπαλλήλους τους οικογένεια, αλλά τους μεγάλους, τους καρχαρίες που το πρώτο που του κλέβουν είναι η ίδια η ζωή τους.

Και για να το επιτύχουν συντρίβουν και το συνδικαλιστικό κίνημα. Του αφαιρούν την ελευθερία κινήσεων και απεργιών. Κάνουν τους εργαζόμενους χαφιέδες και απεργοσπάστες.

ΟΧΙ. Αυτό το έγκλημα του κ. Μητσοτάκη και των λεφτάδων δεν πρέπει να περάσει. Οι έντιμοι επιχειρηματίες δεν μπορεί να ακολουθήσουν την γραμμή των ισχυρών. Να είναι σίγουροι ότι θα έρθει η σειρά τους στο βωμό του χρήματος και των υπερκερδών.

Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, την 1η του Μάη των αγώνων και των θυσιών βάζει ταφόπλακα στο οκτάωρο των κατακτήσεων των εργαζομένων.