Αυτοδιοίκηση. Η εκπαίδευση στην Κω ως τοπική υπόθεση και οι ευθύνες μας

Είναι το ένατο εξειδικευμένο άρθρο για  την Αυτοδιοίκηση που θα δημοσιεύει συνεχώς η συντακτική ομάδα της “Κως Προοπτική” με σκοπό των εμπλουτισμό με γνώσεις των νέων πολιτών. Διαδώστε και κρατείστε τα

 

Στο πρώτο άρθρο με τίτλο “Αυτοδιοίκηση. Το δημοκρατικότερο σύστημα εξουσίας” θέσαμε δύο ερωτήματα που οφείλουμε πλέον να διερευνήσουμε και στα οποία πρέπει να απαντήσουμε, σύμφωνα με τα όσα συμβαίνουν στην πράξη  στην Κω, μετά από την θεωρητική ανάλυση των προηγούμενων 8 άρθρων.

 

Το πρώτο είναι να προσδιορίσουμε με σαφήνεια εκείνα τα δημόσια αγαθά τα οποία αφορούν άμεσα και αποκλειστικά όσους ζουν στην Κω. Ποιούς άλλους πολίτες εκτός Κω επηρεάζουν, και ποιός είναι υπεύθυνος για την διαχείριση αυτών των αγαθών.   Το δεύτερο ερώτημα αφορά την διερεύνηση των επιπτώσεων που υφίστανται οι πολίτες που ζουν στην Κω από την σημερινή διαχείριση των τοπικών δημόσιων αγαθών.

 

Τέσσερις είναι οι βασικές υπηρεσίες που αφορούν τους πολίτες και τις οποίες τα κράτη της Ευρώπης μετά τον πόλεμο προώθησαν και ανέπτυξαν συστηματικά ως εσωτερικές του κράτους δημόσιες υποθέσεις. Η Εκπαίδευση, η Υγεία, Το περιβάλλον και η προστασία της ιδιοκτησίας και η κοινωνική πρόνοια.

 

Σε αυτές τις καθαρά δημόσιες υποθέσεις που αφορούν τους πολίτες, τα κράτη της Ευρώπης κατά περίπτωση άλλα ενίσχυαν την κρατική ευθύνη και παρέμβαση, άλλα την συμμετοχή ιδιωτών και άλλα μεταβίβαζαν τις ευθύνες στους Δήμους. Υπάρχουν και κράτη με τον συνδυασμό όλων. Σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχει ο κρατικός έλεγχος και η ευθύνη καθορισμού των γενικών κατευθύνσεων.

 

Σε αυτό το άρθρο θα παρουσιάσουμε την κατάσταση της εκπαίδευσης στην Κω και τον βαθμό συμμετοχής των πολιτών στην διοίκηση και στην λειτουργία της.

 

Ο θαλάσσιος αποκλεισμός και το μέγεθος της Κω προσδιορίζουν με ακρίβεια τους τομείς της εκπαίδευσης που είναι καθαρά τοπική υπόθεση. Προσχολική αγωγή. Δημοτική και Μέση εκπαίδευση. Σχολεία ειδικών μαθήσεων.. Μαθητικός αθλητισμός και πολιτιστικές δραστηριότητες. Επαγγελματική εκπαίδευση σε συγκεκριμένες τοπικές ανάγκες.

 

Εξ αυτών ο μαθητικός αθλητισμός είναι άγνωστη δημόσια υπηρεσία στην Κω. Τα ειδικά σχολεία ανύπαρκτα και η συστηματική δημόσια επαγγελματική εκπαίδευση μέσης και ανώτερης σχολής προβληματική  έως ανύπαρκτη. Σχολεία ειδικών μαθησιακών δυσκολιών. ξένων γλωσσών, πολιτιστικών κατευθύνσεων, ή ενισχύσεων της διδασκαλίας άγνωστα. Συγκροτημένη διοικητική υποστήριξη στις δομές εκπαίδευσης ανύπαρκτη και οι βοηθητικές υπηρεσίες φύλαξης, καθαρισμού συντήρησης και κατασκευής σχολείων  με το σταγονόμετρο και με αποκλειστική ευθύνη του κράτους με τους συλλόγους γονέων και τον Δήμο  επαίτες χρημάτων και ωρομίσθιων υπαλλήλων. Κτηριακές υποδομές χωρίς καμιά πρόβλεψη για μαθητικό αθλητισμό, πολιτιστικές δράσεις και ολοήμερη λειτουργία.

 

Από τα παραπάνω, η κοινωνία ως οργανωμένο σύνολο  δεν έχει καμιά ανάμειξη. Οι σύλλογοι γονέων δεν έχουν καμιά θεσμική αρμοδιότητα στο εκπαιδευτικό έργο, ούτε φυσικά ο Δήμος ως εκπρόσωπος της κοινωνίας. Αλλά και οι επαγγελματικοί φορείς που από την εκπαιδευτική διαδικασία εξαρτάται το μέλλον τους αποκλείονται.

 

Ακόμα και η ενημέρωση προς τους πολίτες για το κόστος της δημόσιας εκπαίδευσης, για το ποσοστό του στο σύνολο των φορολογικών εσόδων του νησιού, για το κόστος των πολιτών στην παραπαιδεία και την ιδιωτική εκπαίδευση και για τα αποτελέσματα της εκπαιδευτικής διαδικασίας είναι άγνωστα στην κοινωνία, ενώ είναι τα πρώτα απαραίτητα στοιχεία απόδοσης ευθυνών και προγραμματισμού του σύγχρονου εκπαιδευτικού έργου..

 

Τις περισσότερες από τις παραπάνω πτυχές του εκπαιδευτικού έργου τις αναλαμβάνουν ιδιωτικοί φορείς με επί πλέον οικονομική επιβάρυνση, με φθορά της οικογενειακής συνοχής και κυρίως με εξαντλητική κόπωση και αποπροσανατολισμό της μαθητικής νεολαίας εξ αιτίας των απογευματινών  Οι πολίτες φορολογούνται για το περιορισμένο χαμηλού επιπέδου έργου και παράλληλα εκταμιεύουν στις περισσότερες περιπτώσεις περισσότερα χρήματα στην ιδιωτική παροχή εκπαιδευτικών υπηρεσιών.

 

Με τέτοια τραγική κατάσταση καμιά κοινωνία δεν μπορεί να σταθεί σε έναν ανταγωνιστικό  γεμάτο εξειδικευμένες απαιτήσεις κόσμο.

Κείμενα Αυτοδιοίκησης (9)

Ελλάδα. Μας ξευτέλισαν, μας ήπιαν το αίμα και ούτε συγνώμη

Οι Έλληνες “έχουν υποφέρει πολύ αυτή την απαίσια περίοδο” (των μνημονίων)!! “Τα μέτρα που επιβλήθηκαν στην ελληνική κοινωνία ήταν πολύ αυστηρά”!!! “Η αξιοπρέπεια τους δεν ήταν πάντα σεβαστή”!!!

Αυτά είπε μόλις προχθές ο κύριος Γιούγκερ Λουξεμβουργιανός πολιτικός και πρόεδρος του Γιούρογκρουπ την περίοδο της ντροπής.

Και αφού μίλησε για την αξιοπρέπεια μας και όχι και για την κλοπή του ιδρώτα μας κάρφωσε και τον ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας ότι το δημοψήφισμα ήταν αχρείαστο αφού τελικά αποδεχτήκαμε αν και είπαμε ΟΧΙ ότι πρότεινε η Ε.Ε.

Ξέχασε φυσικά να μας πει ότι για το δημοψήφισμα που εξήγγειλε ο τότε πρωθυπουργός Παπανδρέου εκπαραθυρώθηκε άμεσα ο ίδιος. Απέκρυψε ότι με το ΟΧΙ άλλαξαν άμεσα οι καρεκλοκένταυροι των Βρυξελλών και διόρθωσαν τις σκληρές και απάνθρωπες προτάσεις τους.

Και το σπουδαιότερο: Αυτή είναι η Ευρώπη ότι και να λέμε, ότι και να κάνουμε. Αυτοί οι τύποι δεν ορρωδούν προ ουδενός όταν θίγονται τα συμφέροντα τους. Κρατούν το μαχαίρι και το πεπόνι! Και φυσικά δεν νοιάζονται για τον φτωχό λαουτζίκο. Η τσέπη των πλουτοκρατών τους ενδιαφέρει και τίποτε άλλο.

Και αν τώρα μιλάνε για δημοκρατία και ελευθερία και υποστηρίζουν με νύχια και με δόντια την Ουκρανία ας μην νομίζουμε ότι το κάνουν για των φτωχό και δοκιμαζόμενο λαό της Ουκρανίας. Την τσέπη τους και πάλι βλέπουν μπροστά στον κίνδυνο ενός διεθνούς μετώπου κρατών απέναντι της Δύσης και της λεγόμενης παγκόσμιας τάξης του παγκοσμιοποιημένου εμπορίου που επιχείρησαν να επιβάλουν.

Όχι κ. Γιούγκερ, μας ξευτελίσατε και μας πίνετε μέχρι σήμερα το αίμα και αυτό δεν πρόκειται να το ξεχάσουμε. 

Αυτοδιοίκηση στην Γαλλία και Ιταλία, Μια άλλη αυτοδιοίκηση

Άρθρο της συντακτικής ομάδας της Κως Προοπτική που αφορά την αυτοδιοίκηση.  Η σειρά των άρθρων  είναι αριθμημένη Η αρίθμηση σε κάποιες παραγράφους σημαίνει την περαιτέρω μελλοντική ανάπτυξη τους. Διαδώστε το και κρατήστε το.

 

Στην Γαλλία οι Δήμοι και οι Νομοί Α και Β βαθμός)έχουν πλήρη αυτονομία, ούτε ισχύει ο προληπτικός έλεγχος των αποφάσεων τους από την κρατική διοίκηση.

 

Οι αρμοδιότητες των ΟΤΑ είναι διευρυμένες και αφορούν την εκπαίδευση,  την υγεία, την επαγγελματική κατάρτιση, την κοινωνική πρόνοια και το περιβάλλον!

 

Οι Δήμοι έχουν αρμοδιότητες της πολεοδομίας, του περιβάλλοντος, του οδικού δικτύου, των συγκοινωνιών και της εκπαίδευσης. Οι διαδημοτικές συνεργασίες με την μορφή νομικών προσώπων είναι συνηθισμένο φαινόμενο εξ αιτίας του μικρού μεγέθους των περισσότερων Δήμων. Οι νομοί  είναι υπεύθυνοι για τον περιφερειακό σχεδιασμό, την δευτεροβάθμια εκπαίδευση και την υγεία.

 

Τα έσοδα των ΟΤΑ προέρχονται από την φορολογία! Βασικό έσοδο αποτελούν τέσσερις φόροι που επιβάλλονται άμεσα από τους ΟΤΑ και είναι ο φόρος τοπικών επιχειρήσεων, ο φόρος κατοικίας, ο φόρος ακίνητης περιουσίας και ο φόρος γης. Υπάρχουν όμως και άλλοι άμεσοι και έμμεσοι φόροι που επιβάλλουν ξεχωριστά η βαθμοί αυτοδιοίκησης, όπως ο φόρος μεταβίβασης ακινήτων, ο φόρος στα μέσα μεταφοράς,. Τέλος τα έσοδα των ΟΤΑ συμπληρώνονται από επιχορηγήσεις του κράτους.

 

Το σύστημα διακυβέρνησης των ΟΤΑ διευρύνεται στην περίπτωση συμμετοχής των πολιτών με την μορφή δημοψηφισμάτων με υποχρεωτική την εκτέλεση τους στην περίπτωση συμμετοχής άνω του 50% των ψηφοφόρων.

 

Οι εκλογές των Δήμων γίνονται ανά 6 χρόνια με το σύστημα της απλής αναλογικής. Τον Δήμαρχο και τους αντιδημάρχους τους εκλέγει το Δημοτικό συμβούλιο και αποτελούν την εκτελεστική επιτροπή του Δήμου.

 

Στην Ιταλία  η βαθμίδες αυτοδιοίκησης είναι τρεις. Οι Περιφέρειες, οι Επαρχίες και οι Δήμοι. Σχεδόν όλες οι τοπικές αρμοδιότητες υπάγονται σε αυτούς με ισχύ την αρχή της επικουρικότητας και σύμφωνα με τον κανόνα “η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων να είναι στην πλησιέστερη με τους πολίτες τοπική αρχή”. Οι αρμοδιότητες σχετίζονται και με τον πληθυσμό των Δήμων αλλά και με την δημιουργία διαδημοτικών νομικών προσώπων.

 

Στους Δήμους υπάγονται η τοπική αστυνομία, ο πολεοδομικός σχεδιασμός, η πρωτοβάθμια εκπαίδευση και η μισθοδοσία της, η επαγγελματική κατάρτιση, η διαχείριση της λαϊκής στέγης, και τα δίκτυα.

 

Τα έσοδα των ΟΤΑ προέρχονται από συγκεκριμένη κρατική ενίσχυση που ανέρχεται σε όλες τις βαθμίδες στο 15,7% του ΑΕΠ της χώρας και το 31,3% των δημοσίων δαπανών εκ των οποίων το 44% δαπανάται στις υπηρεσίες υγείας που αποτελούν αρμοδιότητα των Περιφερειών.

 

Τα Δημοτικά συμβούλια εκλέγονται με απλή αναλογική ανά 5ετία και ο Δήμαρχος εκλέγεται ξεχωριστά με καθολική ψηφοφορία. Η εκτελεστική Επιτροπή ορίζεται από τον Δήμαρχο.. Και στην Ιταλία είναι νομοθετημένα τα τοπικά δημοψηφίσματα συμβουλευτικού χαρακτήρα.

  

Κείμενα Αυτοδιοίκησης (8)

Αυτοδιοίκηση: Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο στην Ελλάδα

Άρθρο της συντακτικής ομάδας της Κως Προοπτική που αφορά την αυτοδιοίκηση.  Η σειρά των άρθρων  είναι αριθμημένη Η αρίθμηση σε κάποιες παραγράφους σημαίνει την περαιτέρω μελλοντική ανάπτυξη τους. Διαδώστε το και κρατήστε το.

 

Στην Ελλάδα οι βασικές λειτουργίες της Αυτοδιοίκησης καθορίζονται από το άρθρο 102 του Συντάγματος όπου οι ΟΤΑ είναι αρμόδιοι για την διοίκηση των τοπικών υποθέσεων και σε περίπτωση αμφισβήτησης ισχύει το τεκμήριο αρμοδιότητας υπέρ των ΟΤΑ. Ορίζεται η διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια των Οργανισμών και ο τρόπος εκλογής τους με καθολική ψηφοφορία. Το κράτος ελέγχει μόνον την νομιμότητα των αποφάσεων.  Στο Σύνταγμα όμως δεν είναι ξεκάθαρη η κατανομή αρμοδιοτήτων, δηλαδή οι τοπικές υποθέσεις, με τις γνωστές αλληλοεπικαλύψεις μεταξύ του κράτους και των ΟΤΑ αλλά και μεταξύ των δύο βαθμών αυτοδιοίκησης. (7α)

 

Από το 1987 στην Ε.Ε. προκειμένου να υπάρξει σύγκλιση και μεταξύ των  Περιφερειών αποφασίστηκε με την συνθήκη του Μάαστριχ η εταιρική σχέση μεταξύ της Ε.Ε., των κρατών και των τοπικών και περιφερειακών αρχών.  Αυτή η συνθήκη στην ουσία καθιερώνει την αρχή της επικουρικότητας θέτοντας σε ίση μοίρα τις τοπικές αρχής στις αποφάσεις και στις χρηματοδοτήσεις των υποθέσεων τους. (7β)

 

Το σοβαρότερο επίτευγμα αφορούσε την απόφαση των κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης με την οποία συμφωνήθηκε ο Ευρωπαϊκός Χάρης Τοπικής Αυτονομίας.(Ε.Χ.Τ.Α) ο οποίος κυρώθηκε στην Ελλάδα με τον νόμο 1859/1989 όπως ορίζει η παράγραφος 1 του άρθρου 28 του Συντάγματος και ο οποίος Χάρτης υπερισχύει ακόμα και των άρθρων του Συντάγματος. (7γ)

Με τον ΕΧΤΑ θεμελιώνεται ότι οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) είναι ένα από τα κύρια θεμέλια δημοκρατικού καθεστώτος. Ότι το δικαίωμα συμμετοχής των πολιτών στη διαχείριση των δημοσίων υποθέσεων αποτελεί μέρος των κοινών αρχών όλων των κρατών. Και ότι αυτό το δικαίωμα μπορεί να ασκηθεί περισσότερο άμεσα στο τοπικό επίπεδο!

Στον ΕΧΤΑ επιβεβαιώνεται ότι η ύπαρξη ΟΤΑ με πραγματικές αρμοδιότητες επιτρέπει μια διοίκηση ταυτόχρονα αποτελεσματικής και πλησιέστερα στον πολίτη!

Συμφωνούν τα κράτη ότι μια Ευρώπη θεμελιωμένη πάνω στις αρχές της δημοκρατίας και της αποκέντρωση της εξουσίας προϋποθέτει την ύπαρξη ΟΤΑ με δημοκρατικά συνεστημένα όργανα λήψης αποφάσεων και οι οποίοι απολαμβάνουν ευρείας αυτονομίας ως προς τις αρμοδιότητες, τους τρόπους άσκησης αυτών των αρμοδιοτήτων και ως προς τα αναγκαία μέσα για την εκπλήρωση τους!!!

 

Σύμφωνα με τον ΕΧΤΑ οι Τοπικές και Περιφερειακές Αρχές με γνώμονα το συμφέρον του τοπικού πληθυσμού και δρώντας εντός των νομικών ορίων οφείλουν να διαχειρίζονται ένα μεγάλο μέρος δημοσίων υποθέσεων έχοντας αποκλειστικά την ευθύνη για την ρύθμιση τους. Σύμφωνα με τον ΕΧΤΑ οι δημόσιες υποθέσεις αυτές θα πρέπει κατά προτίμηση να διευθετούνται από τις Τοπικές Αρχές Α Βαθμού ενώ ο συντονισμός των υποθέσεων αυτών από ΟΤΑ β Βαθμού θεωρείται καταλληλότερος μόνο εάν είναι αδύνατος ή λιγότερο αποτελεσματικός αυτός του κατώτερου διοικητικού επιπέδου!!.

 

Ο ΕΧΤΑ έχει αποκτήσει μεγαλύτερη ισχύ από αυτή των νόμων, υπερισχύει του Δημοτικού Κώδικα και καλύπτει το συνταγματικό κενό για την Τοπική Αυτοδιοίκηση!

 

Ο Κώδικας Δήμων που είναι ο νόμος που διέπει τις λειτουργίες του Α και Β βαθμού αυτοδιοίκησης όπως και οι νόμοι για τα οικονομικά των ΟΤΑ στην Ελλάδα απέχουν ακόμα και στην πράξη όσο η γη από τον Ουρανό!! (7δ)

 

Κείμενα Αυτοδιοίκησης (7)