Κρατάμε όλοι μας ένα κινητό και ψάχνουμε να βρούμε μια είδηση, μια αγγελία, έναν φίλο να μιλήσουμε με το πληκτρολόγιο, μερικοί δουλεύουν με αυτό. Κυρίως στο καφενείο που δεν μιλά κανένας, άκρα σιωπή, ούτε μεταξύ τους!

Όμως αυτές οι εκλογές στην Κω τα άλλαξαν όλα. Τα επιφωνήματα στα καφενεία πάνε και έρχονται, οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν και τα γέλια διαδέχονται την ειρωνεία και τα σκωπτικά σχόλια.

Η γυναίκα του υποψήφιου συμβούλου απαντά στον αντίπαλο που τις έγραψε στο φέις μπουκ ότι ο άντρα της είναι αποστάτης να σταματήσει να μιλά γιατί θα του γράψει αναλόγως και το μυαλό και η γλώσσα όλων στις συζητήσεις ψάχνει να βρει τι θα του πει. Και ο αντίπαλος τις λέει ότι είναι καθαρός και ότι ο άνδρας σου άλλα έλεγε πριν από τέσσερα χρόνια!! Αλήθεια τι έλεγε? του απαντά και αυτός βγάζει ένα κατεβατό μιας ανακοίνωσης που ο άνδρας της έλεγε τα εξ αμάξης στον υποψήφιο που πάει σήμερα.

Και αρχίζει ένας καυγάς. Ένα ξεκατίνιασμα. Και οι δημοτικές εκλογές με το διαδίκτυο γίνεται πεδίο αφύπνισης των παλαιά υπνωτισμένων με το κινητό στο χέρι που τέρπονται με αυτού του είδους τις διαμάχες.

Θα μας πείτε, εσείς αγαπητοί μας φίλοι, τι περιμένατε να γίνει στις εκλογές? Θα κάθονταν οι άνθρωποι να ακούν για την κλιματική αλλαγή και για την αειφόρο ανάπτυξη?

Εδώ παρακολουθούσαν ολόκληρο αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων και αντί να τα βροντήξει κάτω και να κρατήσει την αξιοπρέπεια του στρατιώτη, αντί να ξεσηκωθούν και οι πέτρες, όλοι ψάχνονταν και ρωτούσαν, άραγε τι του βρήκαν και δεν μιλά.  

Πολλές φορές οι υπερβολές στον λόγο ή στα γραπτά γίνονται ανεκτές και είναι και θεμιτές αφού έχουν σαν σκοπό να υπερτονίσουν ένα γεγονός κυρίως για να τραβήξουν την προσοχή.

Όταν όμως αυτό που λέμε ή που δείχνουμε ξεπερνά την υπερβολή και γίνεται ψέμα τότε τα πράγματα αλλάζουν. Και αν αυτό το ψέμα είναι ακίνδυνο όπως του ψαρά ή του κυνηγού και δεν επηρεάζει κανέναν άλλον τότε γίνεται και αποδεκτό.

Όταν όμως πρόκειται για την ζωή μας και για το μέλλον των παιδιών μας τότε το ψέμα γίνεται επικίνδυνο.

Αναφερόμαστε στην πολιτική διαφήμιση του συνδυασμού του κ. Χατζημάρκου της Επαρχίας μας που βρίσκεται σε όλες τις τοπικές ηλεκτρονικές εφημερίδες, όπου οι φωτογραφίες των υποψηφίων επαρχιακών συμβούλων θέλουν να μας πείσουν ότι είναι μια ομάδα. μια drean team  όπως μας είπε προχθές και ο ίδιος ο επί κεφαλής.

ΝΑΙ, μας λένε στη διαφήμιση, είμαστε ομάδα!!

Δεν μιλάνε μεταξύ τους και μας λένε ψέματα ότι είναι ομάδα!!.

Ποτέ δεν συνεδρίασαν όλοι μαζί στο Επαρχείο και μας λένε ψέματα ότι είναι ομάδα!!.

Ποτέ δεν κάθισαν όλοι μαζί, προσκαλώντας και τους συμβούλους της μειοψηφίας, να συζητήσουν το πρόγραμμα της Περιφέρειας για την Επαρχία μας και να διεκδικήσουν από τα εκατομμύρια της Περιφέρειας ότι μας ανήκει και μας λένε ψέματα ότι είναι ομάδα!!

Δίνουν υποψηφιότητα, εκλέγονται, και αυτοί που δεν εκλέγονται ξεχνιούνται, οι δε άλλοι δεν κάθισαν ποτέ να συζητήσουν για τα προβλήματα της Επαρχίας μας, να καλέσουν τους φορείς, να συνεργαστούν με τον Δήμο, να βγάλουν συλλογικές αποφάσεις και να μας πουν ποιά πράγματα θα πρέπει να γίνουν και ποιά θα πρέπει να διεκδικήσει ο λαός που εκπροσωπούν.

Περνούν τα πενταετή προγράμματα. Περνούν τα προγράμματα των επιδοτήσεων. Έρχονται οι Ευρωπαϊκές ενισχύσεις και η κοινωνία δεν μαθαίνει από τους εκπροσώπους της ούτε λέξη τα ποσοστά που αναλογούν στην Κω. Ο Δημοκρατικός προγραμματισμός που λένε οι νόμοι είναι άγνωστος. Άλλα νησιά προχωρούν και εμείς ψάχνουμε ακόμα την λάμπες του επαρχιακού. Πότε, πότε μας πετά ο αρχηγός και ένα ξεροκόμματο.

Αυτό δεν είναι ομάδα που εκλέχτηκε για να υπηρετήσει έναν ολόκληρο λαό. Αυτό είναι ένα συνονθύλευμα που βλέπει ο καθένας τον εαυτό του  και αφήνει μια ολόκληρη κοινωνία στα χέρια ενός μάγου από τη Ρόδο!!

Ε! Αυτό το ψέμα είναι επικίνδυνο για το νησί μας και το λέμε τώρα και στους 13 νέους υποψήφιους πριν είναι αργά. Κατεβάστε αυτή την διαφήμιση γιατί διαφορετικά συμμετέχετε και εσείς σε ένα ψέμα που γνωρίζετε και που στρέφεται εναντίον του κόσμου και της πραγματικής δημοκρατίας. 

Διαβάσαμε στην φιλόξενη εφημερίδα “ΣΤΑΘΜΟΣ” και στην ηλεκτρονική εφημερίδα AegaeNews το άρθρο του αγαπητού μας δημοσιογράφου Γιάννη Κιάρη (πάντα τον διαβάζουμε) με τίτλο “Τα παράπονα σας… στην κάλπη” και δεν σας κρύβουμε ότι μείναμε στη μέση.

Αναλύει με αντικειμενικό τρόπο την κατάσταση που επικρατεί στους Δήμους και στις Περιφέρειες αυτή την προεκλογική περίοδο σε όλη την Ελλάδα και με αληθινές εικόνες παρουσιάζει την κατάσταση της Αυτοδιοίκησης στην χώρα μας.

Μια κατάσταση των πόλεων και των χωριών που δεν περιποιεί τιμή σε κανέναν και ιδιαίτερα σε όσους φιλότιμους πολίτες, που είναι χιλιάδες σε όλη την χώρα που συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Η αποτύπωση μιας κατάστασης που είναι και η ωμή πραγματικότητα. Που όμως σταματά εκεί. Δεν πάει πιο πέρα. Δεν ψάχνει τις αιτίες. Δεν εστιάζει στον στόχο. Και έτσι αδικούνται οι Δήμαρχοι και οι χιλιάδες υποψήφιοι Δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι που κάποιοι από αυτούς, όχι όλοι, επιθυμούν ανιδιοτελώς να προσφέρουν στα κοινά και στον τόπο τους.

Και όμως, εάν κατανοήσουμε ότι οι Δήμοι αποτελούν το πρώτο ζωντανό κύτταρο ενός οργανισμού που είναι το κράτος και εάν διαπιστώνουμε ότι αυτό το κύτταρο αργοπεθαίνει, ότι δεν δουλεύει καλά, ότι δεν παράγει, δεν δημιουργεί, τότε εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε ότι αυτό το κράτος νοσεί πολύ σοβαρά.

Αυτή πρέπει να είναι η συνέχεια του άρθρου του φίλου Γιάννη. Και αυτό το καμπανάκι, για να μην πούμε η καμπάνα, σίγουρα δεν απευθύνεται ως αιτία στους χιλιάδες δημάρχους, υποψήφιους δημάρχους και συμβούλους αλλά στα κόμματα και στις κυβερνήσεις που μετέτρεψαν την αυτοδιοίκηση από ζωντανό κύτταρο δημοκρατίας που πρέπει να αναζωογονεί ολόκληρο το κράτος σε γρανάζια μιας σκουριασμένης μηχανής.

Τα κόμματα και οι κυβερνήσεις που δεν βλέπουν, ή που δεν θέλουν να δουν, ή που δεν τους αφήνουν άλλοι να δουν το αυτονόητο. Την αρρώστια των κυττάρων. Μέχρι που θα έρθει η ημέρα που δεν θα υπάρχει κράτος, ήδη βλέπουμε τα χάλια του,  αλλά πολίτες ευάλωτοι σε κάθε είδους ορέξεις, χωρίς αρχές, ήθη και ιδανικά, χωρίς διάθεση συμμετοχής στα κοινά, γιατί η κατάληξη θα είναι ο ατομικισμός και η ζούγκλα.

Ναι, αυτή είναι η αυτοδιοίκηση που περιγράφει ο αγαπητός Γιάννης Κιάρης, όμως έστω και αυτή είναι η μοναδική που μας χρειάζεται και από το δικό μας χέρι εξαρτάται η αλλαγή της.

Πήραμε και δημοσιεύουμε το κειμενάκι που μας έστειλε ο φίλος μας αναγνώστης

Ακόμα και οι Ιταλοί σεβάστηκαν την ιστορία. Παρόλο που προσπάθησαν να εξιταλίσουν τους προγόνους, μας άφησαν κάποια στοιχεία που είτε από σεβασμό, είτε από πονηριά, είτε γιατί δεν γίνονταν διαφορετικά δεν τα πείραξαν.

Όποιος νομίζει ότι το σήμα του Ιπποκράτη και του Δήμου μας πάνω στον τοίχο της Δημαρχίας έγινε τυχαία κάνει μεγάλο λάθος.

Στην ουσία είναι η μακραίωνη ιστορία του νησιού μας. Είναι η μοναδικότητας μας. Είναι το μεδούλι μας. Είναι το μόνο που έχουμε σίγουρο και αυθεντικό. Το είχε ακόμα και η Ορθόδοξη Κοινότητα των Κώων επί Τουρκοκρατίας

Και όμως αυτό το μοιράζουμε από εδώ και εκεί . Και κυρίως το πετάμε.

Και βάζουμε το νέο. Βλέπετε είναι η σύγχρονη εποχή. Είναι η τέχνη του τίποτε. Γιατί απλά θέλουμε να δείξουμε κάτι καινούργιο. Να δείξουμε ότι και εμείς μπορούμε. Ότι και εμείς δημιουργούμε.

Αλήθεια αναρωτιόμαστε ποιός ήταν αυτός που σκέφτηκε να βάλει στην είσοδο της πόλης το γλυπτό της Ευρώπης. Μιας Ευρώπης των αποικιοκρατών και των δανειστών μας. Μάλλον το έβαλε για να κλαίμε που την ατίμασαν

Όσο για το ωραίο γλυπτό του Ολυμπιονίκη μας Ανταγόρα! Που αντί να το βάλουν σε μια αίθουσα χαμηλοτάβανη ώστε να φαίνεται γιγάντιος, το έβαλαν σε μια τεράστια πλατεία και ο ήρωας μας μαζί με τον Ηρακλή από γίγαντες μοιάζουν με νανάκια.

Έβαλαν και ένα γλυπτό με ένα καράβι για να δείχνει ότι από κάτω δεν μαζεύονται ορειβάτες, αλλά κότερα. Λες και δεν τα βλέπουμε κατ’ ευθείαν.

Τουλάχιστον οι ελιές είναι δέντρα και είναι και φτηνά. Αλλά και εδώ ας μην το παρακάνουμε. Δεν είμαστε στο Ασφενδιού των ελαιώνων, στην πόλη είμαστε, βάλτε καμιά βοκαμβύλια… και αφήστε τις ανθοστήλες..

Αυτά και πολλά άλλα όταν η ποιότητα ταξιδεύει στο πέλαγος