Πρόκειται για το άγαλμα του Ιπποκράτη! Είναι κάτι πολύ περισσότερο από την Ιπποκρατική σύνθεση που τοποθετήθηκε στο πάρκο του πρώην Ανθοκήπου στο λιμάνι που με αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου ανατέθηκε και πληρώθηκε στον αείμνηστο φιλέλληνα γλύπτη φίλο της Κω!

Είναι το άγαλμα του Ιπποκράτη! Του μοναδικού, του καταδικού μας Ιπποκράτη! Ένα έργο που κανονικά θα έπρεπε να περάσει από την ομόφωνη απόφαση του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών της Ελλάδος!!.  Έτσι λένε οι νόμοι και κυρίως η μοναδικότητα του έργου!!

Όμως αυτό είναι το λιγότερο θα πούμε εμείς. Είναι σαν να μας χάριζαν ένα γάδαρο, και τι γάδαρο, και εμείς τον κοιτούσαμε στα δόντια..

Αλλού είναι το θέμα και είναι πολύ σοβαρότερο. Το άγαλμα είναι δώρο. Όπως διαβάσαμε είναι δώρο κάποιου συμπατριώτη μας ξενιτεμένου.

Και επειδή οι αρχαίοι ημών πρόγονοι μας έλεγαν ότι πρέπει να φοβόμαστε τους Δαναούς και δώρα φέροντες και επειδή εξ αυτού του γεγονότος έπεσε η Τροία γιατί αγνόησαν τον πονηρό πολυμήχανο Οδυσσέα, οι Έλληνες νομοθέτες προνόησαν και με νόμο υποχρεώνουν τους Δήμους να αποδεχτούν τα δώρα μόνο εάν το Δημοτικό Συμβούλιο τα εγκρίνει με αυξημένη πλειοψηφία των δύο τρίτων!!

Δεν έχουμε τίποτε με τον αγαπητό μας συμπατριώτη που έφτιαξε το άγαλμα και μας το δωρίζει. Όμως το άγαλμα του Ιπποκράτη δεν είναι μια αστεία υπόθεση, ούτε φυσικά είναι το ίδιο με το άγαλμα της Ευρώπης που στο κάτω, κάτω δεν μας ενδιαφέρει αν και το πληρώσαμε. Ούτε είναι το καϊκι μπροστά στην Μαρίνα!

Είναι ο Ιπποκράτης!!! Και είναι ένα δώρο σχεδόν από το πουθενά!! Ας είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί και ως προς το καλλιτέχνημα, και ως προς την τοποθεσία και ως προς τον δωρητή…

Νομίζουμε ότι ο φίλος Δήμαρχος που από ευαισθησία έκανε αποδεκτή την δωρεά να μας ακούσει και να περάσει τα από τον νόμο προβλεπόμενα στάδια των διαδικασιών…   

Στην συντακτική ομάδα της “Κως Προοπτική¨ τίθεται ένας σοβαρός προβληματισμός στο εάν θα πρέπει να πάρουμε θέση στις δημοτικές εκλογές που έρχονται,  όταν η αποστολή μας την επόμενη ημέρα των εκλογών είναι η ενότητα όλης της κοινωνίας μας για να αντιμετωπίσουμε τους αντιπάλους που είναι πέραν των ορίων της Κω.

Ξεκινήσαμε πριν από τέσσερα χρόνια διαβεβαιώνοντας τους φίλους αναγνώστες μας ότι θα στηρίξουμε κριτικά την σημερινή δημοτική αρχή.

Στα τέσσερα χρόνια που πέρασαν δεν έγιναν αυτά που επιθυμούσε ο κόσμος και από την δημοτική αρχή και από την μειοψηφία που είχε την κυριαρχία στο δημοτικό συμβούλιο. Και αυτό δυστυχώς απεικονίζεται στις απόψεις και στις εντυπώσεις των συμπατριωτών μας

Αυτές οι εντυπώσεις για τις διαφορές των χαρακτήρων και των συμπεριφορών μεταξύ των δύο υποψηφίων δημάρχων που ήταν η βάση των προηγούμενων εκλογών παραμένουν σε μεγάλο βαθμό μέχρι και σήμερα. 

Όμως οι εντυπώσεις και για τους δύο στα θέματα της διοίκησης και διαχείρισης των τοπικών πραγμάτων για μας έχουν ένα κοινό γνώρισμα.

Και οι δύο δεν λένε την αλήθεια.

Δεν λένε στον λαό τι συμβαίνει με τους Δήμους σε όλη τη χώρα με αποτέλεσμα να συντηρείται μια στείρα αντιπαράθεση που χαμηλώνει το πολιτικό επίπεδο της κοινωνίας μας. Δεν λένε την αλήθεια ότι το κεντρικό πολιτικό σύστημα έχει ευνουχίσει τους Δήμους από πόρους και προσωπικό. Φοβούνται τον λαό και τον εξευμενίζουν με ψεύτικες υποσχέσεις, ελάχιστα επιφανειακά έργα, στείρες κριτικές και φυσικά δεν εμπιστεύονται τον λαό και τον εαυτό τους για να ανοίξουν άλλους δρόμους.

Στις δεκαπέντε ημέρες που έμειναν. τα πράγματα και οι εντυπώσεις δεν πρόκειται να αλλάξουν. Άλλωστε ούτε οι χαρακτήρες αλλάζουν, ούτε τα τότε στρατόπεδα από αυτά που βλέπουμε στις σημερινές λίστες έχουν διαφοροποιηθεί.

Όμως την επόμενη ημέρα τα πράγματα δεν μπορεί να παραμείνουν στατικά σε μια κοινωνία που ασφυκτιά. Η αλήθεια όσο και αν καίει πρέπει να ειπωθεί. Ο Θεός συγχωρεί πολλές φορές, ο Λαός μόνο μία, άντε δύο, ποτέ τρίτη, όχι πια τέσσερις…. Το είπαν και οι αρχαίοι πρόγονοι μας για το δις εξαμαρτείν…..  

Προχθές πήγε στη Ρόδο η γνωστή σε όλους μας και μη εξαιρετέα κ. Μενδώνη του υπουργείου Πολιτισμού. Η κυρία που μας είχε πει κατάφατσα όταν πριν από 5 χρόνια παρέλαβε το Υπουργείο ότι δεν βρήκε τίποτε και σήμερα τα ερείπια του σεισμού ακόμα χάσκουν!!

Και τι μάθαμε!!!

Ότι τα έργα μόνο της Αρχαιολογίας στη Ρόδο ξεπερνούν τα 25 εκατομμύρια ευρώ!! Και φυσικά μαζί με τον κ. Περιφερειάρχη μας αγκαλιά εγκαινίασαν ένα από αυτά!  

Στην Κω τα έργα που μπήκαν στο πρόγραμμα είναι κοντά στα 2 εκατομμύρια και αυτά αφορούν τα σεισμόπληκτα που το κράτος έχει υποχρέωση να τα αναστηλώσει και όχι έργα προβολής και ανάπτυξης!  Το Αρχαίο Στάδιο μέσα στην καρδιά της πόλης είναι χορταριασμένο και το αρχαίο θέατρο το ψάχνουμε στους χάρτες.

Η Κως αγαπητοί φίλοι πριν από 5 χρόνια έδωσε στον αγαπητό Περιφερειάρχη της Ρόδου το 65% των ψήφων της!!! Ποσοστό απίστευτο  σε όλη την Περιφέρεια!

Το ίδιο θα πάρει και αυτή τη φορά! Για να αποδειχθεί ότι στην Κω ο μαζοχισμός πάει σύννεφο. Ή ότι είμαστε ευδαίμονες, ότι περνάμε καλά, ότι η τσέπη μας είναι για τα καλά φουσκωμένη και όλα τα άλλα. πολιτισμός, υγεία, εκπαίδευση,  γαία πυρί μιχθήτω…

Ελπίζουμε οι τέσσερις επαρχιακοί μας σύμβουλοι που φωτογραφίζονται στην διαφημιστική καμπάνια της ισχυρής ομάδας του κ. Περιφερειάρχη να μας δικαιολογήσουν αυτή την κατάφορα άδικη συμπεριφορά σε βάρος των συμφερόντων της Κω .  Γιατί περί ανταγωνισμού και συμφερόντων μιλάμε…

Όλοι γνωρίζουμε τον αγαπητό μας Γιάννη. Πολλοί είναι αυτοί που τον ξεχωρίζουν για το ακούραστο έργο του, όμως ελάχιστοι σκέφτονται το βάθος που εμπεριέχει η εργασία του.

Ακούμε και διαβάζουμε τις ημέρες των εκλογών τους μεγαλόστομους ηγέτες μας να μιλούν για τις επιτυχίες τους. Να μας λένε ότι επί των ημερών τους είχαμε πρωτιές, ότι αύξησαν τον πληθυσμό μας και μείωσαν την ανεργία μας!!

Κανένας δεν λέει ότι αυτό οφείλεται στους επενδυτές μας. Ότι αυτό οφείλεται στις επιδοτήσεις των τεράστιων ξενοδοχείων. ότι αυτό οφείλεται στους χρυσοθήρες που πλάκωσαν στο χρυσορυχείο της Κω και μια ημέρα αφού πάρουν όλο το χρυσό θα μας αφήσουν στα αποκαϊδια.

Ο Γιάννης Τρικοίλης, αυτός ο σεμνός δάσκαλος, λέει το αντίθετο εδώ και τριάντα χρόνια. Ο πλούτος της Κω μας λέει δεν είναι οι συνεχείς επενδύσεις, ούτε οι διαφημίσεις στο εξωτερικό, αλλά οι επενδύσεις στους φίλους της Κω που έρχονται και που ξανάρχονται. τους οποίους για να κρατήσουμε θα πρέπει να τους δείξουμε την ανθρώπινη ομορφιά μας, την πλούσια ιστορία μας και το απαράμιλλο περιβάλλον μας που πρέπει να προστατέψουμε!

Μας λέει ότι έλεγε και ο πρωτοπόρος του τουρισμού Βουκουβαλίδης Σταμάτης όταν αρνιόταν τις εκθέσεις του τουρισμού στο εξωτερικό, επιμένοντας στην ανάδειξη των αρετών μας στους επισκέπτες μας.

Και ο Γιάννης δεν μας το λέει απλά. Δεν το φωνάζει. Εργάζεται μόνος του με ελάχιστη βοήθεια δεκάδες χρόνια τώρα να κρατήσει άσβεστη την αγάπη των Ιταλών τουριστών για την Κω. Να την αγαπήσουν. Να νοιώσουν σαν στο σπίτι τους. Να τους τιμούμε γιατί τα σημάδια τους είναι παντού.  Άλλωστε δεν είναι λίγοι. Πάνω από 100 χιλιάδες έρχονται κάθε χρόνο!  

Στις εκδηλώσεις που έγιναν αυτές τις ημέρες για τους Ιταλούς στρατιώτες που δολοφόνησαν άνανδρα οι Γερμανοί στην Κω η καρδιά του Γιάννη κτυπούσε δυνατά για να δείξει στους φιλοξενούμενους μας Ιταλούς ότι όλη η Κως είναι κοντά τους.