
Παιδεία και Εκπαίδευση. Δύο διαφορετικά πράγματα που οι περισσότεροι τα μπερδεύουν. Και όμως και τα δύο έχουν τον ίδιο παρανομαστή. Την οικονομία. Το χρήμα!!
Δεκάδες τα παραδείγματα. Πετάς το τσιγάρο στο δρόμο και σου λένε ότι δεν έχεις παιδεία. Ενώ αν ήταν διαβασμένοι θα καταλάβαιναν ότι το θέμα αφορά την οικονομία!
Αλήθεια, πως να είναι διαβασμένοι, όταν η εκπαίδευση στη χώρα μας, την μοναδική στον κόσμο, μετριέται και αιμορραγεί μέσα στα φροντιστήρια και αυτή με το χρήμα…Όταν το πτυχίο το αγοράζεις στα κολλέγια…
Μπορεί το εργατικό Κέντρο της Κω, ναι, αυτό που ελέγχεται από τους Κουκουέδες, να βρίσκεται κάθε λίγο και λιγάκι στους δρόμους διαμαρτυρόμενο και αγωνιζόμενο, αλλά αυτή η δράση του δεν ξεχωρίζει απλά.
Λέει την αλήθεια, όχι με διαμαρτυρίες, αλλά με προσφορά και συμμετοχή με μια ενέργεια που μας λέει τι θα έπρεπε να κάνει το κράτος με το πολιτικό του σύστημα. Που μας λέει με μια ενέργεια, ένα απλό φροντιστήριο για τους μη έχοντες, ότι στον κόσμο μας υπάρχουν ανισότητες και διαφορές, ακόμα και στην εκπαίδευση.
Σε μια εκπαίδευση που εξαρτάται από το χρήμα και που νικά μόνο το χρήμα. Και που χωρίς την εκπαίδευση, η παιδεία δεν κρίνεται από τον άνθρωπο και τις δήθεν ηθικές αξίες του, αλλά και αυτή από το χρήμα.
Αυτοί που το αποφάσισαν στο Εργατικό Κέντρο, και κυρίως αυτοί οι δάσκαλοι που διαθέτουν πολύ από τον ελεύθερο χρόνο τους δεν προσφέρουν μόνο στην εκπαίδευση των αδύνατων παιδιών μας. Αλλά διδάσκουν την πραγματική παιδεία, την παιδεία της ισότητας και της αλληλεγγύης.
