Επτά και πάνω χρόνια μετά τον σεισμό οι αδελφοί μας Μουσουλμάνοι δεν είχαν την δική τους εκκλησία! Υποχρεώθηκαν να φτιάξουν μια αίθουσα στο Πλατάνι και ένα σπίτι στην πόλη για να προσεύχονται!

Και τελικά προχθές κοντά στα οκτώ χρόνια έγιναν τα εγκαίνια της αποκατάστασης του τεμένους στο Πλατάνι και όλοι χαρούμενοι όπως βλέπετε στη φωτογραφία αλληλοσυγχαίρονται.

Θα μας πείτε ότι και οι δύο κεντρικές εκκλησίες μας  της Αγία Παρασκευής και του Αγίου Νικολάου τα ίδια χρόνια έκαναν για να ξαναλειτουργήσουν. Όμως οι πιστοί Χριστιανοί είχαν και άλλες εκκλησίες για να πάνε. Άλλωστε και σε αυτές ισχύει στον καιρό μας ότι το καλό πράμα αργεί να γίνει!

Γιατί σας τα λέμε αυτά? Μα γιατί το Τέμενος στην πλατεία Ελευθερίας, στην καρδιά της πόλης, εκεί που όπου και αν σταθείς θα δεις ζωντανά τα μνημεία όλων των πολιτισμών που πέρασαν από την Κω, θα τελειώσει όπως αντιλαμβανόμαστε μετά από άλλα επτά χρόνια!!!

Μετά από επτά ολόκληρα χρόνια μπήκε επιτέλους ο εργολάβος του υπουργείου πολιτισμού, ναι ρε σεις, αυτού της δικής μας Μενδώνης, και αφού έκανε μια ωραιότατη περίφραξη μπήκε μέσα και είδε ότι η μελέτη του υπουργείου ήταν ελλιπής στην στήριξη και στη θεμελίωση και τα παράτησε μέχρι να γίνει και άλλη μελέτη και άλλη δημοπρασία….

Αλήθεια ποιός από όλους αυτούς θα τρέξει να αλλάξει αυτή την κακομοιριά όταν όλοι τους ξέρουν ότι η κοινωνία μας έχει μετατραπεί σε κοινωνία της ήσσονος προσπάθειας από τις πράξεις και τα διδάγματα των ιδίων.

Χαίρονται ο Περιφερειάρχης μας και η κ. Σβύνου γιατί ο τουρισμός πάει περίφημα και οι δικοί μας κοκορεύονται γιατί πήραμε το βραβείο του ποδηλάτου και την ίδια στιγμή οι κολώνες των αρχαίων που έστησαν οι Ιταλοί είναι χάμε και η πλατεία Ελευθερίας είναι πλατεία της ξευτίλας.

Ότι και να πεις είναι λίγο! Και γιατί είναι λίγο, γιατί σε ενάμιση χρόνο έκτισαν οι υπηρεσίες του Δήμου το 4ο Δημοτικό σχολείο απέναντι από την λαϊκή αγορά. Σε δύο χρόνια το ΙΚΑ. Σε δύο χρόνια την Μαρίνα και σε οκτώ μήνες το νέο στάδια Ανταγόρα με τις κερκίδες του. Δεκάδες έργα όλα οι τεχνίτες και οι εργάτες του Δήμου!!   

Στο Νότιο Αιγαίο φτιάχνεται δυστυχώς ένα διοικητικό έκτρωμα, Η Περιφερειακή αυτοδιοίκηση και οι νησιωτικοί Δήμοι! Τα αρχικά οράματα των Δημάρχων και των τότε Κοινοταρχών, των νομαρχιακών συμβούλων και των τότε Έπαρχων γίνονται ως διά μαγείας σταδιακά στάχτες  Ολοένα και περισσότερο χειροτερεύει η κατάσταση σε βάρος της Δωδεκανήσου και κυρίως σε βάρος του Βόρειου Συγκροτήματος της. Και η Δωδεκάνησος το καμάρι της Ελλάδος και η Ρόδος και η Κως τα στολίδια της Μεσογείου μετατρέπονται σε ουρές των Κυκλάδων και σε νησιά με τα ίδια προβλήματα που έχουν  και όλα τα άλλα νησιά του Αιγαίου….

Η Περιφέρεια από αυτοδιοίκηση μετατρέπεται σε κυβερνητικός μηχανισμός. Και ο Περιφερειάρχης γίνεται ο μικρός πρωθυπουργός από τον οποίο περνάνε τα πάντα. Ακόμα και οι παλιές δυνάμεις και  αρμοδιότητες των Δήμων μεταφέρονται σε αυτόν εξασθενώντας ακόμα περισσότερο την αυτοτέλεια των νησιών μας!

Ένα πράγμα μας έχει μείνει ως ελπίδα. Το ότι τα μέλη του  Περιφερειακού Συμβουλίου εκλέγονται από τις παλιές επαρχίες, τις οποίες και εκπροσωπούν.

Κάνουν λάθος όσοι νομίζουν ότι ο Έπαρχος έχει εξουσία. Δεν έχει καμιά!! ακόμα και οι ελάχιστες υπηρεσίες που υπάρχουν στην Κω διοικούνται από τους αντιπεριφερειάρχες της Ρόδου που όρισε και ελέγχει ο Περιφερειάρχης.

Οι άλλοι δύο της πλειοψηφίας που μεθοδευμένα ανέλαβαν εκτελεστικά καθήκοντα στην Περιφέρεια εγκαταλείπουν τον θεσμικό ρόλο τους ως σύμβουλοι εκπρόσωποι της Επαρχίας μας. Οι δε δύο της μειοψηφίας, μην τους είδατε πέντε ολόκληρα χρόνια και μην τους ακούσατε. Πάνε για βόλτα στην Ρόδο και στη Σύρο…. Και αν κάποια στιγμή ο κ. Κανταρζής σήκωσε το ανάστημα, τον έθαψε στην κυριολεξία ο κ. Χατζημάρκος…

Φυσικά και δεν αναφερόμαστε στην ατομική ευθύνη του καθενός. Πρώτα εστιάζουμε στην συλλογική ευθύνη ενός σώματος πέντε ανθρώπων που εκπροσωπούν την Κω και την Νίσυρο στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Αυτό προέχει στον στόχο της ενδυνάμωσης της φωνής μας και των διεκδικήσεων μας στο Περιφερειακό Συμβούλιο.

Η κατάσταση του παρελθόντος δεν μπορεί να συνεχιστεί. Όσο η φωνή της Κω του δεύτερου σε μέγεθος και σε δυναμικότητα νησιού της Περιφέρειας είναι απούσα από τις κατανομές των χρημάτων και την διεκδίκηση των δικαιωμάτων της στο Περιφερειακό Συμβούλιο τόσο η κατάσταση στην Κω θα χειροτερεύει. Και όσο η κοινωνία της δεν πληροφορείται τι γίνεται στην Περιφέρεια και δεν συμμετέχει στη λήψη των απιφάσεων, τόσο η δύναμη των εκπροσώπων της εξασθενεί.

Γι’ αυτό και η ιστοσελίδα μας αναθεωρεί τους στόχους της. Κάναμε μέχρι σήμερα λάθος που εστιάσαμε την κριτική μας στον κ. Χατζημάρκο. Ο κ. Περιφερειάρχης κάνει αυτό που τον συμφέρει. Ούτε ζει, ούτε πρόκειται να ζήσει στην Κω. Αυτοί που μας εκπροσωπούν είναι οι πέντε συμπατριώτες μας. Αυτοί κρίνονται και αυτοί πρέπει να αναδείξουν τις ικανότητες τους και ως ομάδα και ως άτομα ώστε να ανταποκριθούν στα οράματα και στις απαιτήσεις των συμπατριωτών τους. Στις ιδέες και στους στόχους των κομμάτων τους ή των ψηφοφόρων τους.

Ελπίζουμε οι πέντε εκλεκτοί επαγγελματικά, επιστημονικά και κοινωνικά αντιπρόσωποι μας στο Περιφερειακό Συμβούλιο να ανταποκριθούν στον θεσμικό τους ρόλο ως εκπροσώπων της Επαρχίας μας και να σεβαστούν τις ελπίδες αυτών που τους ψήφισαν και που μέχρι σήμερα έχουν διαψευστεί. 

Το είδαμε και αυτό και τρίβαμε τα μάτια μας. Που?  Στον τέταρτο τουριστικό προορισμό της χώρας μας. 

Σταμάτησαν λένε οι τοπικές ειδήσεις μια μπετονιέρα οι φιλότιμοι αστυφύλακες μας και παρακάλεσαν τον οδηγό να τους ρίξει λίγο μπετόν να κλείσουν τις λακκούβες στον Επαρχιακό!!

Εάν οι ειδήσεις δεν έβαζαν και φωτογραφίες με τους αστυφύλακες να κρατούν το φτυάρι σίγουρα δεν θα το πιστεύαμε.

Εάν ζούσε ο αείμνηστος Χαρτοφύλης Σβύνος του Δήμου σίγουρα θα έκλαιγε. Το ίδιο και ο Νικόλας, το ίδιο και ο Σωκράτης και όλοι οι άλλοι. Που στα χρόνια τους στην αρχή με ένα καζάνι πίσσας και μετά με το μηχάνημα του Δήμου πρέπει να έριξαν χειμώνα καλοκαίρι χιλιάδες τόνους άσφαλτο! Μέχρι και τον αεροδιάδρομο  συντηρούσαν!!

Ζούμε σε τριτοκοσμική χώρα. Τους μισούς δρόμους ενός νησιού τους έχει η Περιφέρεια και τους άλλους μισούς ο Δήμος! Εργολαβίες οι μεν, εργολαβίες και οι άλλοι. Πάλι καλά που δεν έχουμε και εθνικό δρόμο, θα ήταν εδώ και ο υπουργός δημοσίων έργων!  Κανένας δεν σκέφτηκε ότι στην Κω οι ανάγκες της οδοποιίας είναι τεράστιες και άρα ένα ισχυρό μόνιμο συνεργείο είναι άκρως αναγκαίο. 

Οκτώ ιδιωτικά μηχανήματα παραγωγής ασφαλτομείγματος μαθαίνουμε ότι υπάρχουν στην Κω και κανένα δεν έχει άδεια!! Και το ολοκαίνουργιο μηχάνημα του Δήμου που αγοράστηκε από τον Δήμαρχο Μλτιάδη Φάκκο το 2002 δεν έχει δουλέψει ακόμα, είναι στις κούτες. Σαπίζει!!!!

Έτσι αγαπητοί φίλοι δεν πάμε πουθενά. Έτσι αγαπητοί νεοεκλεγμένοι άρχοντες μας θα έρθει η ημέρα που θα μας πάρουν τα σώβρακα και θα περπατάμε γυμνοί όπως οι ιθαγενείς στην Αφρική πριν από 200 χρόνια….

Όσο για την απάντηση του κ. Περιφερειάρχη ας ελπίσουμε ότι δεν θα βρεθούν στον Έβρο οι αστυνομικοί μας που απέτρεψαν θανατηφόρα ατυχήματα όπως όφειλαν εξ αιτίας της αντιποίησης αρχής όπως ισχυρίζεται ο κ. Χατζημάρκος.. Για δε την ανταπάντηση της επαρχιακής Συμβούλου μας κ. Ευτυχίας Σταθοπούλου χαιρόμαστε γιατί επί τέλους βλέπουμε την αντιπολίτευση να κινείται.

Εννέα αντιδημαρχίες και έξη προεδρίες δεν είναι λίγοι τομείς σε έναν Δήμο που η δημοτική αρχή διαθέτει 17 δημοτικούς συμβούλους. Το σημερινό μας κείμενο δεν αφορά την αναγκαιότητα η μη. Ούτε τον θεσμικό τους ρόλο που αδυνατίζει από την ανάθεση εκτελεστικής εξουσίας σχεδόν σε όλους και που στην ουσία ο μεγάλος αριθμός τους έρχεται τεχνητά να αντικαταστήσει τα μεγάλα κενά των υπηρεσιών και άρα την μετατροπή των αιρετών σε διοικητικά και διαχειριστικά  στελέχη.

Αυτό που μας ενδιαφέρει σήμερα είναι το περιεχόμενο και η ουσία της παραλαβής και της παράδοσης. Και σίγουρα μας ενδιαφέρει, όπως θα πρέπει να ενδιαφέρει και κάθε πολίτη, επειδή αυτός που παραδίδει και αυτός που παραλαμβάνει πέραν της ατομικής ευθύνης, έχει ευθύνη απέναντι του δημάρχου που τον όρισε και της παράταξης του και κυρίως απέναντι των πολιτών που τον εξέλεξαν και δεν του έδωσαν λευκή επιταγή να διαχειριστεί τον ιδρώτα των κόπων του, το υστέρημα του, την αξιοπρέπεια του και κυρίως το μέλλον των παιδιών του και του ίδιου.

Θα πούμε μερικά παραδείγματα για τους παλιούς και τους νέους αντιδημάρχους και προέδρους μας που τους ευχόμαστε καλή επιτυχία.

Η κυρία Αντιδήμαρχος των οικονομικών δηλαδή των χρημάτων μας, παρέλαβε το ταμείο. Θα πρέπει, είναι υποχρεωμένη, να μας ενημερώσει για τρία νούμερα. Πόσα έχει το ταμείο του Δήμου όταν παρέλαβε. Πόσα χρωστάνε στον Δήμο. Πόσα χρωστά ο Δήμος. Το ίδιο πρέπει να κάνουν και οι πρόεδροι των επιχειρήσεων του Δήμου. Αλήθεια ποιό είναι τι Ταμείο παραλαμβάνει ο νέος πρόεδρος της Μαρίνας, τι χρωστά και πόσα του χρωστούν?

Παράλληλα οι ίδιοι εκπρόσωποι μας αλλά και όλοι οι άλλοι αντιδήμαρχοι που δεν έχουν ταμείο θα πρέπει μέσα σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα να μας πουν τι παρέλαβαν, ποιά είναι τα κενά τους σε εξοπλισμό και ανθρώπινο δυναμικό, ποιά είναι η κατάσταση του τομέα τους που παρέλαβαν και τι σκέπτονται να κάνουν. Αλήθεια ποιός θα τους εκπαιδεύσει? Η μήπως θα μάθουν στο κεφάλι του Κασίδι.

Το σύνολο των δημοτικών μας συμβούλων αναμφισβήτητα χαίρουν κοινωνικής και επαγγελματικής εκτίμησης. Ως δημοτικοί σύμβουλοι έχουν συλλογική ευθύνη. Ως εκτελεστική εξουσία όμως έχουν ατομική ευθύνη. Και αυτό που πρέπει να αποδείξουν στην κοινωνία μας που περιμένει πάρα πολλά από αυτούς γιατί η διαχείριση θα είναι ένας νέος τίτλος γι’ αυτούς είναι η συνετή, έντιμη, και παραγωγική διαχείριση του κόπου άλλων ανθρώπων που τους τον εμπιστεύτηκαν.

Και αυτό πρέπει να το αποδεικνύουν καθημερινά στους πολίτες και με νούμερα και με πράξεις. Στους νέους αντιδήμαρχους και προέδρους λέμε να ξεκινήσουν από σήμερα να λένε την αλήθεια. Τους πολίτες δεν πρέπει να τους φοβούνται. Αυτό που πρέπει να φοβούνται είναι ο εαυτός τους και η εξουσία, έστω και αυτή η λειψή εξουσία, που είναι πλανεύτρα ας είναι και μικρή.