Εννέα αντιδημαρχίες και έξη προεδρίες δεν είναι λίγοι τομείς σε έναν Δήμο που η δημοτική αρχή διαθέτει 17 δημοτικούς συμβούλους. Το σημερινό μας κείμενο δεν αφορά την αναγκαιότητα η μη. Ούτε τον θεσμικό τους ρόλο που αδυνατίζει από την ανάθεση εκτελεστικής εξουσίας σχεδόν σε όλους και που στην ουσία ο μεγάλος αριθμός τους έρχεται τεχνητά να αντικαταστήσει τα μεγάλα κενά των υπηρεσιών και άρα την μετατροπή των αιρετών σε διοικητικά και διαχειριστικά  στελέχη.

Αυτό που μας ενδιαφέρει σήμερα είναι το περιεχόμενο και η ουσία της παραλαβής και της παράδοσης. Και σίγουρα μας ενδιαφέρει, όπως θα πρέπει να ενδιαφέρει και κάθε πολίτη, επειδή αυτός που παραδίδει και αυτός που παραλαμβάνει πέραν της ατομικής ευθύνης, έχει ευθύνη απέναντι του δημάρχου που τον όρισε και της παράταξης του και κυρίως απέναντι των πολιτών που τον εξέλεξαν και δεν του έδωσαν λευκή επιταγή να διαχειριστεί τον ιδρώτα των κόπων του, το υστέρημα του, την αξιοπρέπεια του και κυρίως το μέλλον των παιδιών του και του ίδιου.

Θα πούμε μερικά παραδείγματα για τους παλιούς και τους νέους αντιδημάρχους και προέδρους μας που τους ευχόμαστε καλή επιτυχία.

Η κυρία Αντιδήμαρχος των οικονομικών δηλαδή των χρημάτων μας, παρέλαβε το ταμείο. Θα πρέπει, είναι υποχρεωμένη, να μας ενημερώσει για τρία νούμερα. Πόσα έχει το ταμείο του Δήμου όταν παρέλαβε. Πόσα χρωστάνε στον Δήμο. Πόσα χρωστά ο Δήμος. Το ίδιο πρέπει να κάνουν και οι πρόεδροι των επιχειρήσεων του Δήμου. Αλήθεια ποιό είναι τι Ταμείο παραλαμβάνει ο νέος πρόεδρος της Μαρίνας, τι χρωστά και πόσα του χρωστούν?

Παράλληλα οι ίδιοι εκπρόσωποι μας αλλά και όλοι οι άλλοι αντιδήμαρχοι που δεν έχουν ταμείο θα πρέπει μέσα σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα να μας πουν τι παρέλαβαν, ποιά είναι τα κενά τους σε εξοπλισμό και ανθρώπινο δυναμικό, ποιά είναι η κατάσταση του τομέα τους που παρέλαβαν και τι σκέπτονται να κάνουν. Αλήθεια ποιός θα τους εκπαιδεύσει? Η μήπως θα μάθουν στο κεφάλι του Κασίδι.

Το σύνολο των δημοτικών μας συμβούλων αναμφισβήτητα χαίρουν κοινωνικής και επαγγελματικής εκτίμησης. Ως δημοτικοί σύμβουλοι έχουν συλλογική ευθύνη. Ως εκτελεστική εξουσία όμως έχουν ατομική ευθύνη. Και αυτό που πρέπει να αποδείξουν στην κοινωνία μας που περιμένει πάρα πολλά από αυτούς γιατί η διαχείριση θα είναι ένας νέος τίτλος γι’ αυτούς είναι η συνετή, έντιμη, και παραγωγική διαχείριση του κόπου άλλων ανθρώπων που τους τον εμπιστεύτηκαν.

Και αυτό πρέπει να το αποδεικνύουν καθημερινά στους πολίτες και με νούμερα και με πράξεις. Στους νέους αντιδήμαρχους και προέδρους λέμε να ξεκινήσουν από σήμερα να λένε την αλήθεια. Τους πολίτες δεν πρέπει να τους φοβούνται. Αυτό που πρέπει να φοβούνται είναι ο εαυτός τους και η εξουσία, έστω και αυτή η λειψή εξουσία, που είναι πλανεύτρα ας είναι και μικρή.   

Ξεκινάμε με κάτι που μάλλον δεν έχουν καταλάβει οι τοπικοί άρχοντες μας. Ότι υπηρετούν τους πολίτες. Και φυσικά δεν τους υπηρετούν μόνο αλλά και τους νουθετούν. Είναι αυτοί που θα δώσουν κατευθύνσεις και θα ανεβάσουν την ποιότητα της ζωής μας και με την λειτουργία τους θα διδάξουν σε μικρούς και μεγάλους συμπεριφορές και λειτουργίες των πολιτών.

Το Δημοτικό Συμβούλιο στο σύνολο των μελών του είναι το ανώτατο όργανο της κυριαρχίας του Δήμου μας. Αυτό αποφασίζει για το που πρέπει να πάει η Κως, τι πρέπει να γίνει, τι πρέπει να προλάβει, που πρέπει να διατεθούν τα κονδύλια. Ο πρόεδρος του έχει τεράστιο θεσμικό ρόλο και αποστολή.

Ο Δήμαρχος και οι αντιδήμαρχοι ή οι πρόεδροι των επιχειρήσεων είναι τα εκτελεστικά όργανα των αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου το οποίο και οφείλει να τους ελέγχει στις περιπτώσεις που αθετούν τις αποφάσεις του.

Ξεκινά μια νέα πενταετία και η αρχή της δεν προοιωνίζει καλό μέλλον. Αλλοίμονο εάν είναι συνέχεια του προηγούμενου. Αλλοίμονο εάν δεν αναδειχθούν οι γνώσεις και οι αρετές των 29 μελών του δημοτικού συμβουλίου μέσα από διαδικασίες διαλόγου, ποιότητας, ιεράρχησης και επίλυσης των εκατοντάδων προβλημάτων. Το Δημοτικό μας Συμβούλιο δεν είναι ένα ασκέρι. Εκτός και εάν θεωρούν ότι ασκέρι είναι και οι πολίτες και η κοινωνία που εκπροσωπούν.

Τα εκτελεστικά όργανα, ο Δήμαρχος, οι αντιδήμαρχοι και οι πρόεδροι των επιχειρήσεων πληρώνονται για να κάνουν καλά την δουλειά τους και το πρώτο που πρέπει να κάνουν είναι πριν ξεκινήσουν να αποδίδουν να προετοιμαστούν, να εισηγηθούν και να ζητήσουν την άποψη και την απόφαση του Δημοτικού τους Συμβουλίου.

Γι’ αυτό δεν χρειάζονται νόμοι. Είναι η αυτονόητη υποχρέωση όσων διαχειρίζονται τα χρήματα μας. Εκτός και εάν επιθυμούν να προχωρούν εν κρυπτώ χωρίς να σέβονται τους κανόνες της χρηστής διοίκησης.

Σε αυτό το θέμα της λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου έχει  δίκαιο ο κ. Σιφάκης όταν απαιτεί εγκαίρως τις εισηγήσεις των θεμάτων. Και εμείς, που τα χρήματα μας τα διαχειρίζονται τα εκτελεστικά όργανα του Δήμου οφείλουμε να τους πούμε ότι έχουμε κάθε δικαίωμα να απαιτούμε μια λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου αντάξια της κοινωνίας μας και των μεγάλων απαιτήσεων της.

Η δε Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, την οποία εκτιμούμε και ως θεσμό την σεβόμαστε. Θα πρέπει να αναδείξει τις αρετές της και τις γνώσεις της. Να σκεφτεί ότι από την θέση αυτή πέρασαν ισχυρές προσωπικότητες του νησιού μας. Και να αποδείξει ότι είναι άλλο πράγμα να ανήκεις σε μια παράταξη και άλλο να προΐστασαι του ανώτερου οργάνου του Δήμου μας.     

Σημείωμα της συντακτικής ομάδας: Χαιρόμαστε για την αναβολή της συνεδρίασης. Χαιρόμαστε για την απόφαση της Προέδρου κ. Τελλή που έστω και συγκεκαλυμμένα απέδειξε ότι πολλά μπορούν να γίνουν σε αυτό το νησί. Ας ξεκινήσουν να γίνονται με καθαρό τρόπο και ανάλογα με τις ευθύνες που σηκώνει ο καθένας.

Μας εστάλη και δόθηκε στην δημοσιότητα από τον “Όμιλο για την Δημοκρατία και την Αυτοδιοίκηση” η πρόταση που απευθύνεται σε όλους τους φορείς του νησιού μας και τη αυτοδιοίκηση για την έναρξη διαλόγου και την κατάθεση θέσεων για το που θέλουμε να πάει η Κως τα προσεχή χρόνια.

Τότε, πριν από 35 σχεδόν χρόνια, με ευθύνη της κυβέρνησης και με συντάκτη τον κολοσσό των μελετητικών γραφείων της χώρας. “το γραφείο Δοξιάδη” ξεκίνησε η σύνταξη του χωροταξικού σχεδίου της Κω που θα προσδιόριζε το μέλλον της και θα καθόριζε τις χρήσεις και τις ζώνες προστασίας και ανάπτυξης της.

Ήταν τα πρώτα βήματα της τουριστικής της ανάπτυξης και άρα έντονη η κοινωνική πίεση για την εκμετάλλευση του τουρισμού με αποτέλεσμα οι απόψεις και τα συμφέροντα να συγκρούονται και η ολοκλήρωση της υλοποίησης του χωροταξικού σχεδιασμού να μην γίνει.

Σήμερα βρισκόμαστε στο άλλο άκρο. Η πίεση της τουριστικής ανάπτυξης δεν είναι προς την θετική κατεύθυνση αλλά τα δεδομένα οδηγούν προς την αντίθετη πλέον κατεύθυνση λήψης μέτρων που θα περισώσουν την κοινωνική συνοχή και την οικολογική αξία του νησιού.

Ο Όμιλος προχωρεί σε ένα βήμα που θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και καιρό από τις αρχές του τόπου και του κράτους. Όμως δεν έχει σημασία. Κάτι ξεκινά σε αυτό το νησί και θα είναι μεγάλο λάθος εάν δεν το υποστηρίξουμε και εάν δεν συμμετάσχουμε στην διαμόρφωση προτάσεων που θα είναι η βάση των από εδώ και πέρα κοινών της κοινωνίας θέσεων, προτάσεων και διεκδικήσεων.

Αλήθεια Και άλλα ξενοδοχεία? Αλήθεια μόνο ξενοδοχεία? Η γεωργία και η κτηνοτροφία τι θα γίνει? όλα τα αγαθά από το εξωτερικό? Αλήθεια η ραγδαία αύξηση του πληθυσμού δεν θα διαρρήξει την κοινωνική συνοχή? Αλήθεια η Κως μπορεί να ζήσει μόνο με ξενοδοχεία και τουρίστες? Οι παραλίες? Τα νερά? Η μόλυνση? Οι οικογενειακές επιχειρήσεις?

Ερωτήματα που πρέπει να τα απαντήσουμε. Σήμερα δεν είναι το 1980 και 1990. Η Κως σήμερα γνωρίζει. Έχει νέους επαγγελματίες με γνώσεις και κατάρτιση. Πρέπει να μιλήσουν, αφού είναι δικό τους το μέλλον. 

Η ιστοσελίδα μας θα πάρει μέρος σε αυτόν τον σημαντικό διάλογο.

Αφορμή παίρνουμε από τον τίτλο μιας συνέντευξης που παραχώρησε στον “Σ” η αγαπητή μας κ. Ρούφα, αλλά που και από άλλους εκλεκτούς συντάκτες κειμένων αποπροσανατολίζεται κατά την φτωχή μας άποψη η κοινωνία από την ουσία και τον πυρήνα του προβλήματος της αυτοδιοίκησης.

Με πηχυαίους τίτλους μας ενημερώνει η κ. Ρούφα ότι “Ο όρος αυτοδιοίκηση έχει αυτοκαταργηθεί και ότι η δημοτική αρχή είναι ο Δούρειος Ίππος για να αποψιλωθεί κάθε ίχνος αντίστασης”

Το δάσος που στην περίπτωση μας είναι η αυτοδιοίκηση σε όλη την χώρα και που δυστυχώς καίγεται η κ. Ρούφα δεν το βλέπει. Αντίθετα βλέπει μόνο ένα δένδρο που είναι η αυτοδιοίκηση της Κω και μας λέει ότι ευθύνεται για την κατάντια της αυτοδιοίκησης. Και  την ίδια ώρα ο κ. Κυρίτσης αντίθετα και πολύ ορθά, διαπιστώνει ότι ο πήχης των αξιών της αυτοδιοίκησης σε όλη την Ελλάδα έχει κατέβη στο πάτωμα!!

Το συμπέρασμα που προκύπτει από την παραπάνω θέση της κ. Ρούφα δεν την αναδεικνύει ως αυτοδιοικητική, αλλά την αδικεί αφού φαίνεται ότι είτε δεν έχει το πολιτικό θάρρος να αποδώσει εκεί που πρέπει, δηλαδή στις κυβερνήσεις, τις αιτίες, είτε ηθελημένα αδικεί την σημερινή δημοτική αρχή ως υπεύθυνη για την κατάντια  της αυτοδιοίκησης στην χώρα.

Μπροστά μας έχουμε πέντε ολόκληρα χρόνια. Αλλοίμονο εάν από την πρώτη ημέρα ξεκινήσουμε τον πόλεμο εναντίον του δένδρου. Θα κάνουμε μια τρύπα στο νερό, ή θα επαναλάβουμε μια από τα ίδια.

Αλλοίμονο εάν περιορίσουμε την ορατότητα μας στο δένδρο και όχι στο δάσος.  Εάν δεν δούμε ολόκληρη την εικόνα. Όπου η λέξη, στην κυριολεξία η λέξη ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ απουσιάζει ακόμα και από τα προγράμματα όλων των κομμάτων.  Που η σημερινή κυβέρνηση αφαιρεί από τους Δήμους ακόμα και τις παραδοσιακές αρμοδιότητες τους, που τους έχουν αφαιμάξει από πόρους και δυνάμεις.

Μπροστά μας έχουμε πέντε ολόκληρα χρόνια.  Έχουμε χρόνο, έστω τον πρώτο, όχι για να ισιώσουμε το δένδρο της αυτοδιοίκησης του Δήμου μας. αλλά για να δείξουμε μέσα από τα κείμενα μας την ωμή πραγματικότητα της μεγάλης εικόνας του δάσους.

Μόνο εάν περάσουμε στην δημιουργική κοινωνία μας την αλήθεια για την κατάσταση του Δήμου μας, τις αιτίες που βρίσκεται σε αυτήν, τις δυνατότητες που έχει και τα περιθώρια ανάταξης.

Μόνο εάν φανερώσουμε το κλουβί μέσα στο οποίο βρίσκεται η δημοτική αρχή και ποιοί είναι οι ιδιοκτήτες και οι θηριοδαμαστές αυτού του κλουβιού.

Μόνο εάν στην πρώτη φάση αποφύγουμε εάν είναι δυνατόν την ανάδειξη των λαθών  του παρελθόντος και την προσωπική ψηλάφηση των παραπτωμάτων.

Μόνον έτσι, μέσα από την γνώση και την ενημέρωση της σκληρής αλήθειας που οδηγεί τους εκπροσώπους της αυτοδιοίκησης στην εξάρτηση και στην υποτέλεια μπας και κερδίσουν λίγα ψίχουλα παραπάνω  από αυτούς που τα μοιράζουν. Δηλαδή την κυβέρνηση και τους εκλεκτούς της στις Περιφέρειες.

Μόνον εάν αναδείξουμε την πυρκαγιά που καίει το δάσος της αυτοδιοίκησης, μόνον τότε θα σώσουμε και το δικό μας δένδρο. Και αυτό δεν γίνεται μόνο από την δημοτική αρχή, αλλά και από όλους εμάς που γράφουμε και επηρεάζουμε την κοινωνία. Άλλωστε λίγος χρόνος απαιτείται για να φανεί ποιός είναι με το δάσος και ποιός με το δένδρο.