Δεν χαρακτηρίστηκε τυχαία ως τέταρτη εξουσία η δημοσιογραφία και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Και δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία από κανέναν ότι οι πολιτικές και οικονομικές εξουσίες επιθυμούν να υποτάξουν, να ελέγξουν ή και να υποκαταστήσουν τα ΜΜΕ με ελεγχόμενα από αυτούς μέσα.
Όπως δεν αμφιβάλει κανένας ότι στις περιπτώσεις που η δημοσιογραφία δεν είναι αρεστή στους εξουσιαστές τότε αυτά και κυρίως οι συντελεστές του δέχονται την οργή τους με πολλούς και διάφορους τρόπους και προειδοποιήσεις, μέχρις και εξόντωσης οικονομικής και φυσικής.
Στην ουσία και στην πράξη η σύγκρουση είναι αέναη όσο τα μέσα είναι ανεξάρτητα και κρίνουν την πολιτική αλλά και την οικονομική εξουσία. Αυτό λέγεται “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ” που όταν λειτουργεί σε μία χώρα τότε το κοινωνικό και πολιτισμικό επίπεδο της ανεβαίνει και οι κάθε είδους εξουσίες υποχρεώνονται να λειτουργούν προς όφελος του κοινού καλού.
Στο προχθεσινό γεγονός της λακκούβας που πήρε πανελλαδικές διαστάσεις την ευθύνη φέρει ακεραία ο κ. Περιφερειάρχης ο οποίος αντέδρασε στο περιστατικό και το προσδιόρισε ως στημένο που είχε στόχο να τον θίξει. Και έβαλε στο κάδρο όχι μόνο τους δύο αστυνομικούς που είναι ο εύκολος για την εξουσία και αδύνατος κρίκος αφού είναι υπάλληλοι, αλλά και τον οδηγό της μπετονιέρας, και την δημοσιογράφο και σίγουρα και την εφημερίδα το “Βήμα της Κω”. Η αντίδραση προήλθε γιατί το σκηνικό στήθηκε κατά την άποψη του από την εφημερίδα!!!
Είναι η φυσική σύγκρουση εξουσίας και ΜΜΕ και η αντίδραση του κ. Χατζημάρκου ήταν μια προειδοποίηση της δύναμης του απέναντι των αδύνατων μέσων ενημέρωσης.
Γνωρίζουμε και το έχουμε δει πάλι από την ίδια περιφερειακή αρχή ότι εάν αντί του δημοσιογράφου και της εφημερίδας ήταν κάποιος ιδιώτης ή κάποιος πολιτικός πως η οργή θα ξεσπούσε στον ιδιώτη που θα τον περνούσαν γενεές δεκατέσσερις με στόχο να τον φιμώσουν.
Όμως ο κ. Ναβροζίδης προφανώς για να στηρίξει τον κ. Περιφερειάρχη και όχι την κ. Σβύνου το έφτασε στα άκρα στρεφόμενος εναντίον του μέσου ενημέρωσης αγνοώντας σκόπιμα ότι η κ. Σβύνου στην ουσία τους αποκάλεσε αρχηγούς μιας σκευωρίας που έστησαν το γεγονός, ότι το δημοσίευμα αφορούσε τον επί εννέα χρόνια περιφερειάρχη και όχι την κ. Σβύνου των δέκα ημερών και το σπουδαιότερο πως τους καλεί να υπογράφουν επώνυμα τα άρθρα τους.
Η μικρή εξουσία του κ. Ναβροζίδη, σίγουρα κατ’ εντολή του προϊσταμένου του, αφού δεν ζούμε εις τας Ινδίας, σηκώνει ανάστημα μικρού εξουσιαστή και ζητά την επωνυμία του άρθρου μια έγκριτης εφημερίδας 50 χρόνων καταγγέλλοντας τους συντάκτες της άνανδρους.
Οδηγώντας δυστυχώς έτσι την σκέψη μας σε χρόνους χαλεπούς όπου η ανωνυμία ήταν το όπλο των δημοκρατών. Το γράψαμε χθες για την κ. Σβύνου και δυστυχώς άλλα περιμέναμε και από τον κ. Ναβροζίδη. Μάλλον δε θα τα πάμε καλά.




