Με χαρά ακούμε και διαβάζουμε την επιθυμία πολλών συμπατριωτών μας να ηγηθούν και να συμμετάσχουν σε νέες δημοτικές παρατάξεις ώστε να διεκδικήσουν τον δημαρχιακό θώκο στις επόμενες δημοτικές εκλογές.

Μάλιστα σκεφτήκαμε ότι θα έχουν αρκετό χρόνο αφού οι εκλογές είναι μετά από δύο χρόνια, ώστε οι υποψήφιοι να προετοιμαστούν κατάλληλα και άρα κάθε παρατήρηση ή συμβουλή θα τους βοηθούσε στο καλύτερο αποτέλεσμα.

Οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή ότι τα μέλη του Δ.Σ. του Ομίλου μας δεν θα συμμετάσχουν ενεργά στις εκλογές.  Όμως αυτές οι εκλογές δεν παύουν  να είναι κρίσιμες για τη ζωή όλων μας και το μέλλον των παιδιών μας!

 Γι’ αυτό ο Όμιλος θα επιδιώξει να είναι αντικειμενικός.  Θα πούμε τα πράγματα με το όνομα τους βγαλμένα  μέσα από τις δικές μας εμπειρίες και γνώσεις, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες, με αποκλειστικό σκοπό να βοηθήσουν τους ενδιαφερόμενους συμπατριώτες μας στην δική τους προετοιμασία είτε αυτή είναι η συμμετοχή τους στις εκλογές είτε η προτίμηση τους για κάποια παράταξη ή υποψήφιο.

Καταθέτουμε ένα παράδειγμα θέλοντας να βοηθήσουμε το φίλο κύριο Κλάδη ο οποίος πρώτος, ορθά, προετοιμάζεται ως υποψήφιος Δήμαρχος για τις προσεχείς δημοτικές εκλογές.

Διαβάσαμε  ένα από τα πρώτα άρθρα του που αφορούσε τον σοβαρότατο τομέα της οικονομίας της Κω που μας περιγράφει «το όραμα της παράταξης του για τον Τουρισμό για ισορροπημένη ανάπτυξη με έναν Δήμο ρυθμιστή»! 

Φυσικά και ο Δήμος μας θα πρέπει να είναι ρυθμιστής. Εμείς μάλιστα θα λέγαμε και κυρίαρχος για τις αποφάσεις που αφορούν το μέλλον μας.

Όμως πριν από την κατάθεση προτάσεων για τον τουρισμό αυτό που προέχει είναι οι προτάσεις για τους τρόπους που ο Δήμος μας θα γίνει ρυθμιστής, όταν: 

 1.Τις αποφάσεις για τον τουρισμό και την εκμετάλλευση του περιβάλλοντος τις παίρνουν άλλοι!

2.Η ραχοκοκαλιά του τουρισμού μας ελέγχεται από μεγάλες πολυεθνικές!

3.Ο Δήμος μας είναι οικονομικά, διοικητικά και οργανωτικά  αδύναμος.

4. Το δημοτικό Συμβούλιο είναι ουσιαστικά ανύπαρκτο και οι σύμβουλοι μετατρέπονται σε διοικητές υπηρεσιών που αυτοελέγχονται 

5. Ο Δήμαρχος είναι σύμφωνα με τους νόμους ο αποκλειστικά υπεύθυνος για τα πάντα. Και 6. Όταν η πολίτες είναι αποκλεισμένοι από την λήψη των αποφάσεων και των έλεγχο της υλοποίησης τους.

Γνωρίζουμε όλοι ότι στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης οι εκθέσεις ιδεών των υποψηφίων και η κατάθεση προεκλογικών εξαγγελιών προσφέρονται στους υποψηφίους δωρεάν, άμεσα και πανεύκολα στο κάθε κινητό τηλέφωνο.

 Και ξέρουμε ότι η κοινωνία μας πλέον είναι αρκετά ώριμη για να αποστρέφεται τις κοινότυπες απόψεις, τις ανούσιες καταγγελίες ή ακόμα και τις προτάσεις που δεν είναι τεκμηριωμένες και υλοποιήσιμες.

Το πρώτο ζητούμενο λοιπόν δεν είναι οι εξαγγελίες για επίλυση προβλημάτων που είναι γνωστά σε όλους μας αλλά οι μέθοδοι και οι τρόποι με τους οποίους ένας Δήμος και φυσικά μια κοινωνία θα προστατέψει τις ζωές και τις περιουσίες των πολιτών και θα επιλύει άμεσα τα καθημερινά προβλήματα.

Σημ. Είναι το τελευταίο κείμενο το οποίο συνυπέγραψε προχθές πριν τον χάσουμε ο αγαπημένος φίλος σε όσους τον γνώρισαν Νίκος Ματζώνας

Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω και Πρόεδρος του Ομίλου.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ομίλου για τη Δημοκρατία και την Αυτοδιοίκηση στη συνεδρίαση του στις 24 Σεπτεμβρίου ομόφωνα αποφάσισε να εισηγηθεί την ενεργοποίηση του Ομίλου στην ανάδειξη των προϋποθέσεων που απαιτούνται για την συμμετοχή των συμπατριωτών μας στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές με σεβασμό στους μέχρι σήμερα ενδιαφερόμενους.

Την αφορμή γι’ αυτή την απόφαση την έδωσαν μία διαπίστωση και μία πρόκληση ενός συμπατριώτη μας.

Η διαπίστωση είναι ότι ενώ βρισκόμαστε σε περίοδο εθνικών εκλογών οι περισσότεροι στο νησί ασχολούνται με τις δημοτικές εκλογές που θα γίνουν μετά από δύο χρόνια!

Και η πρόκληση είναι η απάντηση που έδωσε ένας συμπατριώτης μας στο ερώτημα εάν θα ασχοληθεί με το Δήμο. Είπε ότι:

«Εάν υπάρξει μια παράταξη στην οποία υπάρχει πολιτικό πλάνο σοβαρό και συγκροτημένο θα είμαι και εγώ αν μου ζητηθεί»

Αγαπητοί συμπατριώτες, Είμαστε βέβαιοι ότι η κοινωνία μας είναι ζωντανή. Ότι υπάρχουν εκατοντάδες άνδρες και γυναίκες που αισθάνονται την ανάγκη να συμμετάσχουν σε μια προσπάθεια διαφορετική από όλες τις προηγούμενες. Να κάνουν την Κω και πάλι πρωτοπόρο. Που θέλουν ανιδιοτελώς να προσφέρουν.

Δεν σκεφτόμαστε να πολιτευτούμε ξανά. Ούτε είμαστε εναντίον των συμπατριωτών μας που φιλοδοξούν να ηγηθούν ή να συμμετάσχουν στις προσεχείς δημοτικές εκλογές.

Η πρόθεση μας είναι να παρουσιάσουμε εκλαϊκευμένα τις αιτίες της στασιμότητας και να προτείνουμε λύσεις που θα αναδείξουν τις αρετές της δημιουργικής μας κοινωνίας. Που ενδεχόμενα θα βοηθήσουν τους ενδιαφερόμενους

Δεν γίνεται στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης ο Δήμος μας από τον στηρίζεται η ποιότητα της ζωής μας και η τύχη της περιουσίας μας να εξαρτάται από έναν άνθρωπο και από συμβούλους εξαρτώμενους κατά 100% από τον δήμαρχο.

Δεν γίνεται εκλεγμένοι σύμβουλοι εξαιτίας άλλων προσόντων και άσχετοι με την διοίκηση μεγάλων οργανισμών, να διοικούν έναν τεράστιο οργανισμό 50 χιλιάδων ανθρώπων και ανυπολόγιστων σε αξία περιουσιών.

Δεν γίνεται αυτοί που αποφασίζουν δηλαδή οι δημοτικοί σύμβουλοι να είναι και διοικητές, να είναι και ελέγχοντες του εαυτού τους.

Αυτά συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα.

Πριν από δύο χρόνια με μια σειρά θέσεων που βγήκαν μέσα από την εμπειρία μας  προτείναμε χωρίς να εισακουστούμε αλλαγές στον Δήμο μας. Σήμερα ξεκινάμε ένα άλλο ταξίδι.

Ξεκαθαρίζουμε ότι δεν έχουμε τίποτa με κανέναν.  Όμως η υπόθεση του Δήμου αφορά την δική μας ζωή και τη ζωή των παιδιών μας και γι’αυτό θα πούμε τα σύκα, σύκα και τη σκάφη, σκάφη.

Και πριν αποδώσουμε ευθύνες σε τρίτους που βρίσκονται εκτός Κω θα κρίνουμε τους εαυτούς μας και όσους επιχειρούν να μας αποπροσανατολίσουν με γαλιφιές ή ψέματα! Και θα προτείνουμε τρόπους σύμφωνα με το σημερινό θεσμικό πλαίσιο ώστε  η ζωντανή και δημιουργική κοινωνία μας να είναι συμμέτοχη στις αποφάσεις που την αφορούν.

Ο Όμιλος πιστεύει ότι αυτή η κοινωνία έχει τη δύναμη να αλλάξει την πορεία της στασιμότητας και της ανευθυνότητας.

Το Δ.Σ.. Κ. Καϊσερλης Μ. Φάκκος. Ν. Παπανικολάου. Μ. Βογιατζής Ν. Ματζώνας

Ψύχρανε ο καιρός. Αρχισε να ψιχαλίζει! Ακόμα και ο ήλιος τρεμοπαίζει σαν κόκκινο καντηλάκι να βγει ή να μην βγει. Τα χελιδονάκια το πήραν απόφαση και μας αφήνουν. Το παγκάκι δεν σου κάνει γούστο..  Και ο Δε Λαστίκ σήμερα με ζακέτα και στο χέρι μια ομπρέλα!

–Τη βγάλαμε και φέτος μου ψιθυρίζει…

Σα να μούλεγε ότι ήρθε η ώρα! Να κάνουμε σούμα. Να δούμε τι και γιατί. Πως την κατσιρδίσαμε….

Γελά ειρωνικά, αυτός ο αιώνιος Έλληνας, ο συνηθισμένος, ο καθημερινός, που από έρωτα χτίζει κάστρα, ξέρετε σεις, και από πάθος γίνεται Κοεμτζής και επαναστάτης, 

Γελά και με το δάχτυλο, μου δείχνει τη θάλασσα. Λάδι, που σε γαληνεύει  Και η ατμόσφαιρα θολή που σε αγριεύει! Και μου λέει:

Σα βάλτος είναι! Σαν τη λίμνη Λoχ Νες με το θηρίο έτοιμο να βγει! Κολλήσαμε! ΄Ώρα να κατέβω στο Χάντακα! Δεν αξίζει…..

Και συμπληρώνει:  Ας ελπίσουμε ότι του χρόνου θα είναι αλλιώτικα…

Κάτι δεν πάει καλά σκέφτομαι! Και τι δεν έχει δει στη ζωή του. Και τι δεν έχει ζήσει.

Και τώρα μου λέει ότι δεν αξίζει αυτή η ζωή… 

Ποιος; Αυτός που αιώνες τώρα κάθεται στο παγκάκι και φυλλομετρά τα δευτερόλεπτα του καθενός μας που περνά αδιάφορα ή βιαστικά να προλάβει…..

Στην άκρη στο παγκάκι ο Βασίλης σιγοτραγουδά το αγαπημένο του τραγούδι «Το Δάσκαλο» του Κώστα Βίρβου και μουσική του Μαρκόπουλου.

Ο αγαπημένος φίλος Βασίλης Βουκουβαλίδης είναι διανοούμενος. Μερικές φορές έμοιαζε με αυτούς της Διαφώτισης, τον Μοντεσκιέ, που καλλιέργησαν με τις ιδέες τους το έδαφος και έριξαν το σπόρο για να φυτρώσουν τα στάχυα της Ελευθερίας, της Ισότητας και της Αδελφοσύνης που συντάραξαν συθέμελα τις ελέω Θεού Μοναρχίες!

Το δάσκαλο έψαχνε και τότε!

Λες και μούλεγε: Μη σταματάτε! Που θα πάει, θα φυτρώσουν…..

Στο μαγικό παγκάκι ο Δε Λαστίκ ζωντάνεψε! Τον ήξερε τον Βασίλη! Όλους τους ξέρει! Βλέπεις είναι μικρό το νησί και δεν του ξεφεύγει τίποτα. Και για να λέει δεν αξίζει ή να ζωντανεύει όταν ακούει για τη Διαφώτιση, σίγουρα μας έχει φωτογραφίσει.

  Εφτακόσα, τόσα χρόνια, και τι δεν είδε και τι δεν έμαθε! Λες και είναι μια στιγμή! Μια φωτογραφία, η ίδια και τότε και τώρα, ο ίδιος πόνος και η ίδια αγωνία! Οι ίδιες χαρές και οι ίδιες λύπες!

Και πάντα, χωρίς να περνά μια μέρα, στη γωνία ένα σχολείο, κρυφό ή φανερό που σιγοβράζει τα όνειρα και τις ελπίδες μέχρι ο ίδιος λαός να στρώσει  το τραπέζι! Τη σπίθα να κρατά άσβεστη μέχρι να αρπάξει φωτιά και να τα κάψει όλα.

Ο Δε Λαστίκ αγκαλιά με τον φίλο του τον Βασίλη ξεκίνησαν το χειμωνιάτικο ταξίδι τους, ο ένας στον Χάντακα και ο άλλος στα επουράνια, σιγοτραγουδώντας:

«Το δάσκαλο, το δάσκαλο αυτόν τον Σαρδανάπαλο να μου τον φέρετε στο στρώμα, που λέει στους χουσμεκτάρηδες, που λέει στους μεστακάρηδες ότι δικό τους είν’ το χώμα

Να σταματήσει πια να δασκαλεύει με λόγια σαν και τούτα της φωτιάς πως όποιος για το δίκιο δεν παλεύει, θα ζει και θα πεθαίνει σα ραγιάς!

Το δάσκαλο το δάσκαλο αυτόν τον Σαρδανάπαλο που κατσαπλιάδες έχει γύρω, παράδες θα γιομίσετε το στόμα αν του κλείσετε που τάζει στους κολλήγους κλήρο»!

Ο Δε Λαστίκ μας άφησε για τον Χειμώνα! Με την ελπίδα ότι το άλλο Καλοκαιράκι που θα ξανάρθει να βρίσκονται οι πολίτες  στο τραπέζι της ζωής ή έστω να αβγατίσουν οι δάσκαλοι κ’οι μαθητάδες….

Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω 

Δεν πρόλαβα να κάτσω στο μαγικό παγκάκι! Ο Δε Λαστίκ φουρτουνιασμένος! Να τον πιάσεις από τη μύτη θα σκάσει!

Πόμεινα! Σίγουρα δεν έφταιγε η μέρα. Χαρά Θεού ήταν το πρωινό! Μύγα θα τον τσίμπησε!

–Το διάβασες, μου φωνάζει! Το διάβασες και μούδειχνε ένα χαρτί! –Τάπα εγώ αλλά ποιος με ακούει! Και συ δεν μιλάς! Μας δουλεύουν ρε συ! Μας δουλεύουν και συ ούτε που το καταλαβαίνεις!

Τον κοιτάζω. Τον ξανακοιτάζω και του κάνω νόημα να ηρεμήσει! Περνούσαν κείνη την ώρα οι φίλοι οι νταλικέρηδες και θα γινόμασταν ρεζίλι! Θα νομίζουν ότι τσακωνόμαστε!

Με το χέρι μου για να μην μας ακούσουνε του γνέφω να τον ρωτήσω τι συμβαίνει!

–Ρε συ, μου λέει, πλάκα μου κάνεις; Αυτοί νομίζουν ότι όλοι είμαστε χαχόλοι!  Ότι δεν ξέρουμε! Ότι τα καταπίνουμε όλα! Ότι όλοι οι άθρωποι  είναι βλάκες!

–Ακούς εκεί! Το διάβασα και μου σηκώθηκε η τρίχα μου!

Το ποδηλατοδρόμιο είναι χορταριασμένο! Στην Αύρα μπήκαν μετανάστες! Η Αλεξάντερ Φάσιον ερειπωμένη! Και βάλε…..

Και αυτός από το πουθενά εξήγγειλε 550 χιλιάδες για να φτιάξει ένα κτήριο για εκδηλώσεις που το λένε ΩΡΙΛΑ!!

Που είναι χορταριασμένο, που δεν το ξέρει όχι γιατρός, αλλά ούτε η μάνα τους!

Που τόκαμε δωρεά κάποιος στο Δήμο που μας πίστεψε, ο βλάκας, όταν τούπαμε για την μεγάλη Ιπποκρατική ιδέα να χτίσουμε δίπλα στο Ασκληπιείο όλα τα Διεθνή Ιατρικά Μουσεία!!

Και που άμα διαβάσεις την ιστορία του, όπως έκαμα εγώ και μάθεις το τι έγινε και πως έγινε, όχι η τρίχα αλλά και η πέτσα σου θα σηκωθεί! Έβαλαν τη μεγάλη ιδέα ίσα με τα πανηγύρια!

Θεέ και Κύριε, που κόλλησε, σκέφτηκα! Τόσα και τόσα συμβαίνουν! Μια εξαγγελία του  Δημάρχου μας είναι, όπως τόσες και τόσες και ο Δε Λαστίκ την πήρε στα σοβαρά.

Γελάς ε, γελάς μου λέει! Το πήρες για πλάκα! Αλλά ότι και να πω πάει χαμένο!

–Θυμήθηκαν ότι ο Κυρίτσης δεν πλήρωσε τον Φάκκο!! Σκέφτηκαν να τον ξαναθάψουνε μπας και εμφανιστεί και αγνόησαν τις δεσμεύσεις της δωρεάς και το όραμα της Ιπποκρατικής Κω που πρέπει να ενώνει!

 –Αγνόησαν το συνέδριο της Ελληνικής Ω.Ρ.Λ. Εταιρείας στην Κω! Την συνεδρίαση του Παγκόσμιου Συμβουλίου της Διεθνούς Ω.Ρ.Λ. Εταιρείας στην Κω που οι πρόεδροι των Εταιρειών ΩΡΛ όλου τον κόσμου γονυπετείς αποφάσισαν την κατασκευή του Διεθνούς Μουσείου της Ωτορινολαρυγγολογίας δίπλα στο Ασκληπιείο!

–Και το σπουδαιότερο αγνόησαν το όραμα του μεγάλου δωρητή και φανατικού Ιπποκρατιστή αείμνηστου Λεωνίδα Μανωλίδη και είπαν να φτιάξουν ακόμα ένα Χάνι!!!.

Δίπλα μου ο Χρήστος Κουλούρας που χρόνια κρατούσε το ταμείο του ΔΙΙΚΩ και γνώριζε τους κόπους και τις θυσίες! Που πλήρωνε τα συνέδρια και τις ιατρικές Ολυμπιάδες με τους Νομπελίστες γιατρούς, με μοναδικό στόχο να αποφασίσουν οι Διεθνείς Ιατρικές Εταιρείες την ανέγερση των μουσείων τους, μου ψιθυρίζει!   

Τζάμπα στεναχωριέται ο Δε Λαστίκ. Κάποιος θα βρεθεί  να τους θυμίσει  τις ηθικές και ιστορικές δεσμεύσεις και τους αναπτυξιακούς στόχους αυτού του μοναδικού κτηρίου!

Αλλά αυτό που δυστυχώς θα συμβεί είναι να ξεχαστεί η εξαγγελία όπως και τόσες άλλες  από έναν λαό που τον ξέχασαν!

Που του λένε ψέματα και που δεν του είπαν πρώτα το όραμα ώστε να σηκώσει τα μανίκια όπως τότε με τον φίλο Κούκουνα που εθελοντικά τοποθέτησε στο ξεχασμένο κτήριο τα υδραυλικά και τις τουαλέτες!.

Ο Δε Λαστίκ στεναχωρημένος κουτουνά και με πικρό χαμόγελο στην αχνή κατακόκκινη μέρα που ξεκινά ράθυμα, μονολογεί!

 –Ένας ανεκτίμητος θησαυρός της Κω που ξεθώριασε με το χρόνο από την απώλεια των αξιών και την ασχήμια της καθημερινότητας, αντί να τον κάνουν να λάμψει και να πολλαπλασιαστεί με την κινητοποίηση της παγκόσμιας Ιατρικής Κοινότητας.

–Που με ψέματα προσφέρουν χάντρες αδυνατώντας να πιάσουν τα διαμάντια!

Και απαγγέλλει το προφητικό ποίημα «Το μαύρο Θαύμα» του γίγαντα Γιάννη Ρίτσου!

«Μεγάλωσε το ψέμα, έγινε δέντρο, έγινε δάσος,

 Κρύβει τον ήλιο, κρύβει τα βουνά.

Κι εμείς, συνηθισμένοι στο σκοτάδι,

 λέμε πως αυτό είναι το φως μας.

Κατάντια να σου πω, που οι ήρωες γίναν αγάλματα

Κι οι ζωντανοί γίνανε σκιές που προσκυνούν το τίποτα»

Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω