Στο φως της δημοσιότητας είδαν δύο αποφάσεις των Περιφερειαρχών Νοτίου και Βορείου Αιγαίου με τις οποίες μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου επιχορηγούνται επιχειρήσεις της Κοινωνικής Οικονομίας με τα ποσά των 1,3 εκατομμυρίων ευρώ στο Νότιο και των 1,6 εκ ευρώ στο Βόρειο Αιγαίο.

Είναι μια είδηση που μπορεί να μην μας λέει πολλά αφού για μας αυτές οι επιχειρήσεις απαξιώθηκαν και διώχτηκαν όταν ο Δήμος μας πρωτοπόρος μέσω αυτών και της ανάγκης απασχόλησης νέων επιστημόνων αφενός σχεδίασε το αναπτυξιακό μοντέλο του νησιού και αφετέρου επιχείρησε να στηρίξει με όλες του τις δυνάμεις την δημιουργία και τις δράσεις δεκάδων Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων.

Είναι γνωστοί και επώνυμοι αυτοί που περιόρισαν την πολιτική τους κρίση σε προσωπικές και φτηνές εκδοχές. Νόμισαν ότι ο Καίσερλης ετοιμάζει τον δικό του στρατό.

Πίστεψαν ακριβώς το ίδιο με τα πρώτα χρόνια όπου και πάλι η ίδια δημοτική αρχή στήριξε με όλα τα μέσα που διέθετε τα έργα με αυτεπιστασία για να μπορέσει να καλύψει τις τεράστιες ανάγκες σε έργα υποδομής. Πίστευαν οι ίδιοι άνθρωποι  και τότε ότι η παράταξη του Καίσερλη είχε δημιουργήσει τον δικό τους κομματικό στρατό απλά και μόνον για τις εκλογές.

Τότε, τις πρώτες δεκαετίες, ο κόσμος έβλεπε το έργο και ήταν ταυτισμένος συντριπτικά μαζί με τον Δήμο. Τώρα, το 2011, το έργο των συνεργατικών ήταν ανταγωνιστικό για κάποιους και για άλλους επικίνδυνο πολιτικά.  Και δυστυχώς η πρωτοπορία του Δήμου και κάποιων νέων ανθρώπων για τον τρίτο δρόμο της οικονομίας που συνδυάζει το κέρδος με την κοινωνική προσφορά κυνηγήθηκε και εγκαταλείφτηκε.

Οι ίδιοι άνθρωποι και πριν και τώρα που ποτέ δεν πρόκειται να καταλάβουν τι σημαίνει συνεργασία και κοινωνική προσφορά. Ποτέ δεν θα αφήσουν τον απλό πολίτη να δημιουργήσει με την δική του τεράστια δύναμη έργα προς όφελος της κοινωνίας. Αυτοί είναι οι σωτήρες…

Χθες γράφτηκε στον τοπικό τύπο η επιδότηση νέου ξενοδοχείου στην Καρδάμαινα 500 κλινών προϋπολογισμού 17 εκ ευρώ! Και εμείς εδώ δεν τολμούμε να πούμε ΣΤΟΠ! Ήδη δύο τεράστιες ξενοδοχειακές μονάδες επεκτείνονται.

Περιμέναμε δύο χρόνια να δούμε την αντίδραση του Δήμου στην ραγδαία εξέλιξη της τουριστικής ανάπτυξης σε αριθμούς ( σε 30 χρόνια θα είμαστε 80 χιλιάδες) και τελικά πληροφορηθήκαμε ότι τα χωροταξικά σχέδια που μπορούν να την σταματήσουν την άκρατη οικοδόμηση τα αναθέσαμε στην κυβέρνηση. Παραδώσαμε τα πρόβατα στον λύκο να τα φυλάει! Αφού για αυτήν την κυβέρνηση, ανάπτυξη είναι οι επενδύσεις σε ξενοδοχεία, κατοικίες και καζίνο, όπως στο Ελληνικό.

Μπορεί να γίνουμε μάντεις κακών, αλλά οφείλουμε να προειδοποιήσουμε. Μπορεί να μην εισακουόμαστε, αλλά τουλάχιστον να έχει καταγραφεί η άποψη μας.

Με την συνέχιση κατασκευής νέων ξενοδοχειακών μονάδων επιδοτούμενων και την διαφαινόμενη κατασκευή και αγορά κατοικιών από τους Βορειοευρωπαίους για 6μηνη διαμονή, σε λίγα χρόνια η σύνθεση του πληθυσμού μας θα είναι άλλη. Και μαζί με τους χιλιάδες νέους κατοίκους θα έλθουν και οι δικές τους επιχειρήσεις.

Αυτό το ΣΤΟΠ λέγεται μόνο όταν η κοινωνία ενεργοποιηθεί και μόνο όταν ο Δήμος προχωρήσει στο χωροταξικό σχέδιο που θα σταματήσει την άκρατη κατασκευή ξενοδοχείων και την ανεξέλεγκτη κατασκευή κατοικιών!

Δεν γίνεται στην ωραιότερη περιοχή της Κω των 6 χιλιάδων στρεμμάτων γύρω από την πόλη, να κτίζονται στο 1 στρέμμα σπίτια 400 τετραγωνικών με δρόμους πλάτους 4 μέτρων! Η Καζέρμα και το Πλατάνι είναι καλύτερα!

Περιμένουμε την κυβέρνηση να μας σώσει και εν τω μεταξύ βλέπουμε τους επενδυτές να αλωνίζουν καταστρέφοντας το περιβάλλον και τον κοινωνικό μας ιστό. Μένουμε απαθείς ενώ γνωρίζουμε ότι η επιβίωση μας εξαρτάται μόνο από εμάς.     

Μέσα σε δύο γραμμές ο Βουλευτής Μάνος Κόνσολας είχε το θάρρος να πει όσα δεν τολμά να πει ένας συνηθισμένος πολιτικός. Να πει την αλήθεια, αν και γνωρίζει ότι αυτή είναι πικρή στα αυτιά αυτών που την ακούν.

Μας λέει ότι η κατασκευή ενός νέου νοσοκομείου είναι “πολύ σοβαρή υπόθεση”. και ” κυρίως, όμως, θα πρέπει να βλέπουμε και τον ρεαλιστικό στόχο που είναι η άμεση ενίσχυση του υπάρχοντος νοσοκομείου με προσωπικό”

Δεν θα οδηγηθούμε στην άποψη ότι οι συμπεριφορές των τεσσάρων βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας είναι ανάλογη με την συμπεριφορά του Δήμου απέναντι τους.

Δεν θα φτάσουμε να ισχυριστούμε ότι η πρωτοκαθεδρία του κ. Παππά στα έδρανα του δημοτικού μας συμβουλίου και στην αίθουσα του Δημάρχου ότι είναι αιτία αντίδρασης των υπολοίπων βουλευτών στο αίτημα για νέο νοσοκομείο.

Όμως και οι 4 Βουλευτές μας θα κριθούν σε λίγο στις προσεχείς εκλογές και άρα σε ένα τόσο σοβαρό αίτημα το πρώτο που απαιτείται είναι το ίδιο εναρκτήριο λάκτισμα και οι ίδιοι κανόνες του αθλήματος.

Και εμείς αντί να τους κρίνουμε δίκαια και ίσα, όταν θα έρθει η ώρα.  Αντί να μάθουμε ποιός μας λέει αλήθεια και ποιός μας δουλεύει και μας υπόσχεται φύκια. Αντί να τους βάλουμε μαζί να τρέχουν στον έντιμο αγώνα με μοναδικό στόχο την δημόσια υγεία. Τους πικραίνουμε με αποτέλεσμα να χάνουμε την αίγλη και την δύναμη της συμμετοχής τους.

Κανένας δεν θα πει όχι σε νέο νοσοκομείο. Αλλά ελάχιστοι είναι αυτοί που θα πουν ότι δεν είναι αστεία υπόθεση και ότι αυτό που προέχει τώρα είναι η στελέχωση του σημερινού νοσοκομείου. Και όταν ένας κυβερνητικός βουλευτής, όπως ο Μάνος αλλά και ο κ. Υψηλάντης λένε την αλήθεια για την εγκατάλειψη του σημερινού νοσοκομείου (φυσικά με μισόλογα)  δεν την λένε στον κόσμο αλλά στην δική τους κυβέρνηση με κίνδυνο να παρεξηγηθούν.   

Ο αγαπητός Τέλης, ένας πολιτικός που πέρασε από σαράντα κύματα και άντεξε, που σήμερα παρά  τις σκληρές συγκρούσεις με τους πολιτικούς αντιπάλους του χαίρει τις εκτίμησης όλων, με μια επιστολή του στο Δημοτικό συμβούλιο δίνει την δική του άποψη την οποία οφείλουμε να σεβαστούμε.

Ο υπουργός κ. Παυλίδης ξεφεύγει από τα κοινά και τα τετριμμένα. Ως πρόεδρος του ΔΙΙΚΩ με την προσφορά της δωρεάν παραχώρησης ακινήτου δίπλα στο Ασκληπιείο  δίνει μια άλλη διάσταση στο θέμα της δημόσιας υγείας και στο αίτημα για την κατασκευή νέου νοσοκομείου.

Θέτει ως πρωτεύον θέμα της σημερινής Κω την ανάγκη αναβάθμισης της με την κύρια υπενθύμιση ότι η Κως είναι η πατρίδα του Ιπποκράτη.  Με την πρόταση του να κατασκευαστεί το νέο νοσοκομείο δίπλα στο Ασκληπιείο και το ΔΙΙΚΩ δεν προτάσσει την ανάγκη των κατοίκων για νέο νοσοκομείο, αλλά την ανάγκη αναβάθμισης και αναζωογόνησης της Κω με την κατασκευή νοσοκομείου εκεί που οι πρόγονοι μας έθεσαν το μεγαλύτερο στον τότε κόσμο σύγχρονο Θεραπαυτήριο!

Η πρόταση του και η προσφορά του δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτή. Η εμβέλεια της σκέψης του αλλά και των εμπειριών του είναι πολύ πιο μακριά από τα τοπικά δεδομένα. 

Το να λες νέο νοσοκομείο εκεί που έτυχε να έχεις χωράφι και όχι εκεί που το περιβάλλον, η ιστορία, αλλά και οι πολλαπλές ανάγκες και οι συνθήκες το απαιτούν δεν είναι για το Τέλη Παυλίδη.

Γνωρίζει ότι για την κυβέρνηση άλλα επείγουν στην δημόσια υγεία και ξέρει ότι ο συνδυασμός του νέου νοσοκομείου με το Ασκληπιείο βαρύνει και θα βαρύνει μέχρι κάποια κυβέρνηση να αποφασίσει την κατασκευή του.