Ρε τι πάθαμε, μου λέει ο Τέλης δίπλα μου στο παγκάκι του κάστρου.  Ένας σαραντάρης, άντε πενηντάρης δεν θα βρεθεί να πάει αυτό το έρμο νησί μπροστά!

Ωχ, λέω μέσα μου, αγριεμένος είναι σήμερα! Έβλεπε και απέναντι στο λιμάνι το ΣΑΟΣ του νεοδημοκράτη Μανούση και μονολογούσε… τι τους θέλεις τους εχθρούς, όταν έχεις τέτοιους φίλους….. 

Ρε Τέλη, πες καμιά ιστορία και άσε τα δύσκολα για αύριο.

Κοιτάζει τους γλάρους που πετούσαν. Βλέπει το κότερο μακριά που έφευγε.  Σκέφτεται και αρχίζει.

 Έχεις δίκιο, θαφήσω  τα δύσκολα για άλλη μέρα!    

Θαρχότανε που λες Κωστάκι στην Αθήνα πρώτη φορά ο πρόεδρος της ΕΟΚ και μαζευτήκαμε πρωθυπουργός και υπουργοί να επιλέξουμε το μέρος που θα τον πάμε για να εντυπωσιαστεί.   Βλέπεις ήταν και το μαεδί που περιμέναμε….

Είπε ο ένας να τον πάμε στην Κρήτη, ο άλλος στο Άγιο όρος, κάποιος είπε στην Αίγινα  για να μην τον κουράσουμε και πολλά άλλα και στο τέλος συμφωνήσαμε όλοι να τον πάμε στα χορευτικά της Δώρας Στράτου με τις φανταχτερές παραδοσιακές ιστορικές μας στολές!

Τον πάμε λοιπόν στο Ηρώδειο και να ο συρτός, να ο πεντοζάλης, να ο καλαματιανός, να ο πυρρίχιος και στο τέλος ο ηρωικός τσάμικος με τους τσολιάδες και τον πρωτοχορευτή να εκστασιάζεται.

Ρίγη συγκίνησης σου λέω! Γυρίζει ο υπουργός πολιτισμού κατενθουσιασμένος και τον ρωτά. Κύριε πρόεδρε σας άρεσε? Πως είδατε την παράδοση που κρατάμε αιώνες τώρα?

 Έκθαμβος ο Γερμανός επίτροπος αναφωνεί. Καταπληκτικό! Απίστευτο!!! Προηγείται είς αλλόφρων και έπονται δεκάδες παράφρονες…..

 Τον κοιτάζω, τον ξανακοιτάζω! Ρε Τέλη μίλα καλά! Αυτό είπε ο πρόεδρος της Κομισιόν?

Αυτό είπε Κωστάκι και για να μην τον ξεφωνίσουμε βάλαμε και εμείς τα γέλια…

 Πέρασε η τεράστια νταλίκα με το υγραέριο μπροστά από τα παγκάκια του κάστρου και ο Τέλης πήρε των ομματιών του χαμογελώντας με νόημα και δείχνοντας με το δάχτυλο, ξέρετε, εκείνο της Βουλής, το ΣΑΟΣ του φίλου του εφοπλιστή Μανούση,  όχι για τον πρόεδρο της Κομισιόν, αλλά για τον αλλόφρονα πρωτοχορευτή που ακόμα προηγείται σε κάθε πολιτικό πανηγύρι στα κανάλια ή στη Βουλή και εμείς ακολουθούμε…. 

Έφυγε ο Τέλης και δεν πρόλαβα να το ρωτήσω αν άφησε την εντολή για την συγγραφή των απομνημονευμάτων του που μουλεγε για τόμους ολόκληρους.

Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω από τα καλοκαιρινά παγκάκια με αγάπη.

Πρώτη μέρα και φέτος  στα παγκάκια του Κάστρου! Ο ήλος μπροστά μου μισό μέτρο μπόι, η θάλασσα λάδι  και η Αλικαρνασσός απέναντι να στέκεται ολόρθη, αιώνες τώρα, πάντα η ίδια, εκτός από τις σημαίες που άλλαξαν χρώμα να ανεμίζουν στα δίδυμα Κάστρα. Πότε πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος ούτε που το κατάλαβα λέω μέσα μου.

Ποιος χρόνος! μου φωνάζει ο Δε Λαστικ έχοντας δίπλα του τον Ντε Μίλι, τον Ντε Μπούσον, τον Ντε μπόις τον Ντελακαρέτο και εκατοντάδες στρατιώτες παρατεταγμενους με τις φανταχτερές στολές των Ιπποτών και τους σταυρούς στο στήθος, βλέπετε η μέρα του Αγίου Πνεύματος είναι μεγάλη γι’ αυτούς γιορτή. Αιώνες θέλεις να πεις, μου λέει, με τα εκατομμύρια νάχουν μαζευτεί στον Παράδεισο από την εποχή μου μέχρι σήμερα! Και πρόσεξε!. Και άλλοι τόσοι στην Κόλαση….

Τι το’ θελε να με πάει πίσω! Και άρχισα να προσθέτω και άλλους από τότε που ο Ιπποκράτης παραπέραί δίδασκε κάτω από τον πλάτανο, αλλά και πιο πίσω τότε που‘φευγαν οι γαλέρες από το διπλανό λιμάνι φορτωμένες για να ταΐσουν την Αίγυπτο των Φαραώ! Σίγουρα θα έχουν τιγκάρει και ο Παράδεισος και η Κόλαση…. Και έχει ο Θεός ακόμη…

Και εκεί που μούλεγε  ο Δε Λαστίκ για τους αιώνες με το μόνο παράπονα του για το ρολόι του επαρχείου, που τους συντρόφευε  με τους χτύπους του και τα χρόνια που μετρούσαν και είναι χαλασμένο για να το πω στη Ντίνα, στο άλλο παγκάκι, δίπλα,  μου γνέφει ο Πασσανικολάκης αγριεμένος, για να μου θυμίσει ότι εκεί πάνω υπάρχει και άλλος ένας στρατός εκτός από τους Ιππότες, εκατοντάδες στρατιώτες που έφτιαξαν την Κω, από την ημέρα  που ξεκίνησε ο Θεόφιλος το 1978 και όταν το 1998 που μπήκε στο στράτευμα και ‘κείνος.

Να πουν ρε δήμαρχε και αυτοί τα δικά τους παράπονα, τα δικά τους ανεκπλήρωτα όνειρα. .

Ο Γιώργος Πασσανικολάκης που έφυγε, όρθια λαμπάδα στον Δήμο και στη ζωή, που τον κέρδισε η Κως εκείνο το βράδυ το 1998, με δύο μπουκάλια ουίσκι μέχρι το πρωί, και που σήμερα εκεί ψηλά προσπαθεί να τους μαζέψει στο νέο στέκι, έτσι το ονόμασε, που του παραχώρησε μετά από παζάρι ο Αρχάγγελος για να θυμίζει το παλιό δίπλα στο Χάνι με τους ημίθεους εργάτες!

Ο Δε Λαστικ στο ένα παγκάκι να μου λέει για το ρολόι, αφού τα κάστρα του τα είχε σηκώσει και τους στόχους του τους είχε πιάσει και ο Γιώργος στο άλλο παγκάκι να θέλει να τους μαζέψει σε άλλους γαλαξίες για να πραγματοποιήσουν τα ανεκπλήρωτα όνειρα αφού ο δικός μας φτώχυνε,   

Δεν πρόλαβα να του πω, για να τον ηρεμήσω, ότι πρέπει να περιμένει το βιβλίο του Ανδρέα που τους έχει όλους στη σειρά καταγεγραμμένους, τον Θεόφιλο και τον Βαγγέλη, τον Σταμάτη, τον Γιώργο και τόσους άλλους,  για να κάνει το προσκλητήριο και έφυγαν ακούγοντας τη νταλίκα να πλησιάζει.  

Η νταλίκα με τα αμμοχάλικα στην μαγευτική αυτή γωνιά του νησιού μας να περνά από μπροστά μας και να σε προσγειώνει άγαρμπα στην σκληρή πραγματικότητα σβήνοντας την εικόνα του Δε Λαστίκ για κάστρα και περιβόλια και όλων των άλλων συντρόφων του Γιώργου που έφυγαν χωρίς να ζήσουν τα όνειρα τους, χωρίς τα οράματα τους να γίνουν πράξη..

Αγαπητοί μου φίλοι, αγαπητέ μου  σχολιαστή, αυτά τα παγκάκια σε κάνουν να θυμάσαι, τους αγαπημένους ή αυτούς που στάθηκαν στα σταυροδρόμια της ζωή σου! Το πρωί, μόνος σου. Στην ανατολή του ήλιου.

Καλό Καλοκαίρι Κ.Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω 

Αφορμή για το κείμενο αυτό μου έδωσαν δύο γεγονότα που αφορούν την κτηνοτροφία και την γεωργία της Κω.

Το ένα που όταν απουσιάζει με άδεια ο κτηνίατρος της Περιφέρειας δεν γίνονται σφαγές ζώων στα σφαγεία της Κω. Το άλλο με τις καραβιές που έρχονται γεμάτες με νταλίκες αγροτικών προϊόντων για να ταΐσουν την Κω!

Την Κω που στο παρελθόν έθρεψε όσους δεν τάιζε ολόκληρη η Αίγυπτος! Την Κω που στο πρόσφατο παρελθόν ήταν η μεγαλύτερη κτηνοτροφική δύναμη μεταξύ όλων των νησιών του Αιγαίου!

Την Κω που θα μπορούσε να μην εξάγει στο εξωτερικό την παραγωγή της αλλά να έχει «τοπικό εξαγωγικό» εμπόριο ταΐζοντας το 1,5 εκατομμύριο τουριστών και τις 60 χιλιάδες των ντόπιων…

 Σε αυτή την Κω, όπως γνωρίζουμε όλοι μας, τα βασικά εφόδια και οι κύριες προϋποθέσεις για την παραμονή μας στο νησί είναι η γη και το φυσικό του περιβάλλον, οι ιστορικές μνήμες και τα μνημεία του και φυσικά οι δυνατότητες της εκμετάλλευσης τους από μας τους ίδιους.

Και όμως οι ισορροπίες αυτών των αγαθών με τον τοπικό πληθυσμό έχουν δραματικά διαταραχθεί με αποτέλεσμα τον διαφαινόμενο εξοβελισμό των κατοίκων της όπως ακριβώς έγινε και την περίοδο της κατάρρευσης της τοματοπαραγωγής με την φυγή των χιλιάδων νέων συμπατριωτών μας στην Αμερική και στην Αυστραλία! Απλά τώρα θα γίνουμε υπάλληλοι….

Το έγκλημα που συντελείται στην γεωργία μας και στην κτηνοτροφία μας είναι τεράστιο και είναι πολιτικό! Και την ευθύνη την φέρουν οι κυβερνήσεις, η Περιφέρεια και ο Δήμος.  Την φέρει ο Δήμος μας που κοιμάται και δεν ξεκινά μια εκστρατεία ενημέρωσης και επαναστατικής διεκδίκησης της ανάπτυξης του πρωτογενή τομέα. Την φέρει εξολοκλήρου η Περιφέρεια που είναι αρμόδια του πρωτογενή τομέα και μας έχει γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων της. Και την φέρουν οι κυβερνήσεις που το μόνο που τις ενδιαφέρει είναι οι επενδύσεις από μεγαλοκαρχαρίες.

Η εικόνα είναι δραματική! Κανένας νέος δεν θέλει να σκάβει το χωράφι και να καθαρίζει τον στάβλο.  Μια αλλαγή του καιρού τους κατέστρεψε, μια αρρώστια τους διέλυσε, υποστήριξη οικονομική και επιστημονική καμία και το κόστος μεγαλύτερο από την πώληση! Οι εργάτες, ακόμα και οι Πακιστανοί πάνε στα ξενοδοχεία που και αυτά δεν έχουν υπαλλήλους. Οι ελάχιστοι που έμειναν είναι οι τελευταίοι Μοϊκανοί μιας γης που για να μας προσφέρει θέλει χέρια, ιδρώτα, χρήμα και στήριξη επιστημονική.

Αγαπητοί φίλοι, η Κως είναι τελειωμένη εάν δεν αφυπνιστούμε! Είμαστε όμηροι ενός πελατειακού κράτους και γι’ αυτό ακέραια την ευθύνη φέρουν ο Περιφερειάρχης, ο Δήμαρχος και  οι Δημοτικοί και οι Επαρχιακοί σύμβουλοι αφού το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι….

Μεταφέρω την αγωνία πολλών συμπατριωτών μου και την ώρα που γράφω ακούω στην τηλεόραση των Άδωνι με τον Πολάκη να τσιρίζουν…… Αυτή είναι η Ελλάδα.

Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω

Έτσι είναι ότι και να λένε οι σημερινοί! Η γενιά της Απελευθέρωσης! Λες και η μακραίωνη σκλαβιά ήταν μια βόμβα που απελευθερώθηκε!

Και η δύναμη των καταπιεσμένων και σκλαβωμένων βρήκε διέξοδο και μεγαλούργησε σε όλο τον κόσμο! Στον Καναδά, στην Αμερική, στην Αυστραλία!

Και αυτοί που έμειναν στο νησί, άφραγκοι και αγράμματοι οι περισσότεροι πήραν στους ώμους τους την Κω και έφτιαξαν μια καινούργια.

Ο Ηρακλής Γρηγοριάδης ήταν ένας από αυτούς, τους εκατοντάδες, που απέδειξαν ότι η θέληση είναι πάνω από τα συνηθισμένα του χρήματος προαπαιτούμενα! Με αυτούς φτιάχτηκε η Κως που ζούμε σήμερα.

Άνοιξε νέους δρόμους στη χρυσοχοΐα και έβαλε την τέχνη και το μεράκι ως προϋπόθεση της μελλοντικής επιβίωσης μας! ήθελε να ξεπεράσει τους τεχνουργούς των ασημικών των Ιωαννίνων!. Ήξερε ότι αυτό για να γίνει χρειάζεται πολλούς, μια ολόκληρη τεχνική Σχολή και δημιούργησε την δική του. Το εργαστήριο με νέους μαθητές! Δεν σκέφτηκε τον μελλοντικό ανταγωνισμό από τους μαθητές του. Το μέλλον της τέχνης για την επιβίωση του νησιού του με την μεταλαμπάδευση της ήταν ο σκοπός του!

Ξέρω ότι ακόμα και σήμερα τα έργα των χεριών του θα βρίσκονται σε περίοπτες θέσεις στα σπίτια και στα γραφεία προέδρων, πρωθυπουργών και γιατρών με Νόμπελ όλου του κόσμου!

Δυστυχώς έφυγε όπως φεύγουν και όλοι οι άλλοι της γενιάς που δημιούργησε αυτή την πόλη. Έφυγε, όπως και τόσο άλλοι  και αμφιβάλω θα ξανάρθουν εκείνα τα δημιουργικά που από την Καζέρμα και τα Κρητικά άνθισαν λουλούδια! Αυτή είναι η μοίρα αυτού του λαού!  Αξίζει να τους θυμόμαστε τις Άγιες αυτές ημέρες του μαρτυρίου .

Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω