Το διαβάσαμε και δεν το πιστεύαμε. Το είπε ο υπουργός Εσωτερικών κ. Βορίδης για τις περιπτώσεις παιδοβιαστών. “Εάν ένα τέτοια κτήνος θέλει να βγει από την φυλακή, θα μπορούσε να συναινέσει στον χημικό ευνουχισμό του ως μια μορφή “ποινικής συνδιαλλαγής” κάτι που “το έχουν οι Αμερικάνοι”.
Πάλι καλά που δεν μας είπε να τους μουνουχίζουμε. Βλέπετε ότι οι πολιτικές καταβολές δεν κρύβονται
Η εφημερίδα La Verita της Ιταλίας σε ένα άρθρο της γράφει τα ακόλουθα για την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν που πρόσφατα επισκέφθηκε την χώρα μας και μάλιστα γευμάτισε και περπάτησε στους δρόμους των αρχαίων προγόνων μας μαζί με τον πρωθυπουργό μας κ. Μητσοτάκη:
“Η Ελλάδα μετά την τραγική κρίση χρέους και μετά την αποπληρωμή της τελευταίας δόσης του δανείου πριν δύο μήνες, είναι πάντα μια νόστιμη μπουκιά για τους ξένους επενδυτές”.
Αυτό όπως λέει η Ιταλική εφημερίδα το κατάλαβε ακόμα και ο Χάικο φον ντερ Λάιεν, σύζυγος της κυρίας Προέδρου της Κομισιόν και μπήκε με έγκριση του Υπουργείου Ανάπτυξης σε ένα επιδοτούμενο πρόγραμμα εκπροσωπώντας μια αμερικάνικη εταιρεία για την κατασκευή στην Κόρινθο μονάδας γονιδιακών θεραπειών προϋπολογισμού 83 εκ. ευρώ με κρατική επιχορήγηση 32 εκ ευρώ.
Για την Δημοκρατία και την Ελευθερία ρε γαμώτο!!
Έπρεπε να γίνει και αυτό για να μας θυμίσει πως και γιατί δημιουργήθηκε το Ελληνικό κράτος. Στους εορτασμούς της 195ης επετείου της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου για πρώτη φορά δεν προσκλήθηκε η Ρωσική Πρεσβεία!
Για να μας πουν οι Ρώσοι εξοργισμένοι ότι «Σαν σήμερα, το 1827 συμμαχικές δυνάμεις από τη Ρωσία, τη Βρετανία και τη Γαλλία αποφασιστικά νίκησαν τις Οθωμανικές δυνάμεις στην επική ναυμαχία του Ναυαρίνου στο Ιόνιο Πέλαγος. Η νίκη οδήγησε την Ελλάδα στο να λάβει τελικά την ανεξαρτησία της» και πως «Τίθεται συχνά το ερώτημα: τι είναι “η παραχάραξη της ιστορίας”; Μας έδειξαν σήμερα ένα καλό παράδειγμα»
Και όμως τότε, το 1827, όταν η επανάσταση του 1821 έπνεε τα λοίσθια, όταν ο Ιμπραήμ κυριαρχούσε σε όλη την επαναστατημένη Ελλάδα πλην μικρής περιοχής του Μωριά, οι τρεις μεγάλες δυνάμεις Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία αποφάσισαν την δημιουργία του Ελληνικού κράτους και κάλεσαν τον Σουλτάνο να συνθηκολογήσει πράγμα που εκείνος δεν δέχτηκε!
Το αποτέλεσμα της άρνησης ήταν η ναυμαχία του Ναυαρίνου όπου οι τρεις στόλοι από 12 Αγγλικά, 8 Ρωσικά και 7 Γαλλικά βύθισαν 60 πλοία του Τουρκικού στόλου με 6.000 νεκρούς!
Η ναυμαχία τος Ναυρίνου σήμανε την Ελευθερία της Ελλάδας, παρά την συνεχιζόμενη άρνηση του Σουλτάνου.Οι τρεις δυνάμεις επέβαλαν τελικά τη θέλσηση τους και μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου 1829 που δόθηκε η τελευταία μάχη του Αγώνα στην Πέτρα της Βοιωτίας, το Ελληνικό κράτος είχε σχηματσθεί με βόρεια σύνορα τη γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού.
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ. ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΦΩΝΗ ΥΠΟΚΛΙΝΩΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ
Και για να είμαστε ιστορικά πλήρεις σας λέμε ότι: Η είδηση για τη ναυμαχία έτυχε διαφορετικής υποδοχής στις πρωτεύουσες των δυνάμεων που συμμετείχαν στην επιχείρηση. Στο Λονδίνο ο πρωθυπουργός δούκας του Ουέλινγκτον χαρακτήρισε τη ναυμαχία «ατυχές και απαίσιο γεγονός», ενώ μία μερίδα πολιτικών υποστήριξε ότι ο Ναύαρχος Κόδριγκτον έπρεπε να παραπεμφθεί στο ναυτοδικείο για ανυπακοή, επειδή δεν είχε εντολή να δράσει. Αντίθετα, στο Παρίσι και τη Μόσχα η είδηση προκάλεσε μεγάλο ενθουσιασμό. Ο εμπνευστής της Ιεράς Συμμαχίας και μέγας εχθρός της Ελληνικής Επανάστασης πρίγκιπας Μέτερνιχ χαρακτήρισε την καταστροφή του τουρκοαιγυπτιακού στόλου ως «αρχή της βασιλείας του χάους».
Αφορμή για αυτό το άρθρο και για την κατάθεση προβληματισμών, προσφέρει η βράβευση της π. καγκελαρίου κ. Μέρκελ με το βραβείο των προσφύγων του ΟΗΕ για το γεγονός της υποδοχής 1.2 εκ. Σύρων προσφύγων στην Γερμανία.
Στην βράβευση ειπώθηκαν και μεγάλες κουβέντες όπως “Ήταν μια κατάσταση που έθεσε τις ευρωπαϊκές μας αξίες σε δοκιμασία! ήταν μια ανθρωπιστική επιταγή”.
Αλήθεια, ποιές είναι οι ευρωπαϊκές αξίες? Και αυτές οι αξίες για τις ανθρωπιστικές επιταγές θεμελιώνονται στα τελευταία 70 χρόνια και όχι στα προηγούμενα 400 όπου η Αγγλία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Ολλανδία ήταν οι πλέον σκληρές αποικιοκρατικές χώρες στην εκμετάλλευση των ανθρώπων και του πλούτου τους?
Πιστεύουμε ότι δεν άλλαξαν. Το DNA της ανθρώπινης εκμετάλλευσης είναι βαθειά ριζωμένο μέσα τους. Απλά άλλαξαν την μεθοδολογία και εκλέπτυναν την ορολογία της ανάγκης κάλυψης των τεράστιων αναγκών τους σε ανθρώπινο δυναμικό. Την μετανάστευση την ονόμασαν προσφυγιά για να υπεισέρχεται η λύπη ώστε να καλύπτει το δουλεμπόριο και την εκμετάλλευση. Ακόμα και την βίαιη αρπαγή ανθρώπων από τις αποικίες την άλλαξαν με τοπικούς πολέμους που οδηγούν στην βίαιη απομάκρυνση και επιλεκτική επιλογή των πληθυσμών στα κράτη υποδοχής που δεν είναι άλλα από αυτά του παρελθόντος.
Γιατί έχουμε αυτή την άποψη? Γιατί πιστεύουμε ότι τα κράτη που προαναφέραμε έχουν τεράστιες ανάγκες σε ανθρώπινο δυναμικό. Χωρίς νέο αίμα είναι τελειωμένα, χωρίς αποικίες δεν θα ζήσουν. Και αντί να λειτουργήσουν σύμφωνα με τις πανανθρώπινες αξίες προσκαλώντας μετανάστες ώστε άμεσα αυτοί να τυγχάνουν της προστασίας και τα δικαιώματα των γηγενών, εισάγουν τους λεγόμενους πρόσφυγες ή λαθρομετανάστες με ανύπαρκτα δικαιώματα σε σύγκριση με τους ντόπιους.
Στην Ελλάδα, ο απλός πληθυσμός διψά για τις ανθρώπινες αξίες γιατί έζησε σαν δούλος για 400 χρόνια. Απλά τα συμφέροντα των ελαχίστων και η ταυτισμένη με αυτά κυβερνητική πολιτική δεν επιτρέπουν την ομαλή με σύγχρονη νομοθεσία ενσωμάτωση των προσφύγων και των μεταναστών στην πλούσια σε ανθρώπινες αξίες κοινωνίας μας. Ενσωμάτωση που γρήγορα ή αργά θα είναι επιτακτική σε μια χώρα που αργοπεθαίνει πληθυσμιακά.