Κυβέρνηση και Δήμοι. Πονά το δόντι… Σου κόβει το κεφάλι

Το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας (ΤΑΠ) είναι ένα αυτοτελές έσοδο των Δήμων που επιβάλλεται από τους Δήμους μέσα στα πλαίσια της κυβερνητικής δημοσιονομικής πολιτικής και εισπράττεται μέσω της ΔΕΗ.

Η καθιέρωση του με νόμο έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και ήταν η εξέλιξη των αγώνων της Αυτοδιοίκησης για απόκτηση αυτοτελών εσόδων συνδεδεμένων με αύξηση της αξίας των ακινήτων εξ αιτίας των έργων υποδομής.

Το τέλος αυτό ήταν η αρχή, όπως ειπώθηκε τότε, για την αναπτυξιακή προοπτική της Αυτοδιοίκησης με διοικητική αυτοδυναμία και οικονομική αυτοτέλεια.

Πέρασαν τα χρόνια και όπως όλοι γνωρίζουμε αντί να υπάρξει πρόοδος για την απελευθέρωση των κοινωνιών από τον βραχνά του κράτους των Αθηνών φτάσαμε σήμερα στο σημείο να επανέλθουμε στους Δημάρχους οδοκαθαριστές και ληξίαρχους…

Μία , μία όλες οι ρυθμίσεις που αφορούσαν κατακτήσεις της αυτοδιοίκησης των δεκαετιών 80 και 90 καταργούνται, οι καθορισμένοι από νόμο πόροι των Δήμων διαμερίζονται ως ιμάτια και μοιράζονται κατή την βούληση των υπουργών και προχθές φτάσαμε στο σημείο να μάθουμε ότι η δικλείδα ασφαλείας για την είσπραξη του ΤΑΠ, θα καταργηθεί και αυτή. Διαβάζουμε ότι:

“Κατά την ομιλία του στο 39ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ιδιοκτητών Ακινήτων της ΠΟΜΙΔΑ, ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών Στέλιος Πέτσας δεσμεύτηκε για την κατάργηση του πιστοποιητικού ΤΑΠ κατά τη διαδικασία των συμβολαίων μεταβίβασης.

Η βεβαίωση περί μη οφειλής ΤΑΠ που χορηγείται από τους κατά τόπους δήμους, απαιτεί ακόμα και έναν μήνα για να χορηγηθεί για τις συνήθεις απλές περιπτώσεις, με αποτέλεσμα να καθυστερούν οι μεταβιβάσεις ακινήτων”.

Καθυστερούν λοιπόν οι μεταβιβάσεις ακινήτων και αντί να ενισχύσουν τους Δήμους ώστε ταχύτερα και ευκολότερα να παρέχονται αυτές οι βεβαιώσεις, καταργούν ένα μέτρο που διαφυλάσσει την είσπραξη του τέλους, μέχρι φυσικά να το καταργήσουν!!!

TUI – Περιφέρεια: Μας παίρνουν ακόμα και την ψυχή

Πήραμε και δημοσιεύουμε την επιστολή φίλης συμφωνώντας μαζί της

 

“Αγαπητοί φίλοι διάβαζα στην “Καθημερινή” την συμφωνία που υπογράφηκε στην Ρόδο μεταξύ της Περιφέρειας και της TUI, αυτού του τεράστιου ταξιδιωτικού οργανισμού και έμεινα έκπληκτη. Συμφωνώ μαζί σας.

Σίγουρα η συμφωνία έγινε κατ’ εντολή του κ. Πρωθυπουργού αφού την προηγουμένη της υπογραφής η  TUI συνομίλησε μαζί του.

Σίγουρα είναι μία εξέλιξη που συνδυάζεται και με όλες τις άλλες που εντάσσονται στις λεγόμενες μεταρρυθμίσεις και δεν είναι τίποτε άλλο από παραχώρηση όλων των πλουτοπαραγωγικών πηγών μας, αλλά και όλων των δημόσιων υπηρεσιών στα οικονομικά συμφέροντα των μονοπωλίων.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα προγράμματα της Ε.Ε. ήταν και είναι ενταγμένα σε αυτήν την φιλοσοφία . Άλλωστε είναι γνωστό ότι τίποτε δεν χαρίζεται.

Αλλά, εν έτει 2020, όταν τα πανεπιστήμια μας είναι πρωτοπόρα στην έρευνα, όταν χιλιάδες είναι οι άξιοι επιστήμονες μας, όταν η εμπειρία του τουριστικού προϊόντος είναι συσσωρευμένη στους επιχειρηματίες μας επί δεκάδες χρόνια, εμείς να καλούμε έναν ιδιωτικό ταξιδιωτικό οργανισμό και να τον κάνουμε συνεταίρο μας στην προοπτική ανάπτυξης των νησιών μας και των κοινωνιών μας, είναι ακατανόητο.

Από που προέκυψε ότι αυτός που πουλά το τουριστικό προϊόν μας είναι ο καταλληλότερος για να καθορίζει και τις τύχες της ζωής μας. της γης μας, των θαλασσών μας, του περιβάλλοντος μας.

Θέλει πολύ εξυπνάδα για να καταλάβουμε ότι το μοναδικό που προέχει σε κάθε επιχείρηση είναι η κερδοφορία της και μετά όλα τα άλλα;

Και καλά να μας προτείνει κάποιες λύσεις, να μας δώσει κάποιες συμβουλές, αλλά να τον βάλουμε συμμέτοχο στις αποφάσεις της δικής μας ζωής, των επιλογών του δικού μας προϊόντος μάλλον μου φαίνεται ως ξεπούλημα αφού μια εταιρεία θα παράγει και θα πουλά το προϊόν.

Είπαμε να μας τα πάρουν όλα αφού χρωστάμε, αλλά και την ψυχή μας πάει πολύ. Σας ευχαριστώ”

Ελλάς το μεγαλείο σου. Δικάζουν τους εαυτούς τους και τους αθωώνουν

Το γράφουμε και θα το ξαναγράφουμε. Δεν μας νοιάζει πόσοι θα το διαβάσουν. Μας ενδιαφέρει να μένει ένα κείμενο που να λέει ότι αυτό που γίνεται στην Ελλάδα του υποτιθέμενου πολιτισμού, της ισονομίας και της δικαιοσύνης, κάποιοι στην Βουλή των Ελλήνων δικάζουν τον εαυτό τους, τον αθωώνουν ή τον καταδικάζουν οι αντίπαλοι όχι γιατί έκλεψε ή κατέστρεψε, αλλά γιατί ανήκει στο ένα ή στο άλλο κόμμα!

Αυτούς τους νόμους τους ψήφισαν οι ίδιοι οι βουλευτές μετατρέποντας τους εαυτούς τους σε δικαστές όταν πρόκειται για απάτες που έκαναν οι ίδιοι και ενώ γνωρίζουν ότι αυτό το πράγμα είναι τουλάχιστον ανήθικο συνεχίζουν τινάζοντας στον αέρα την νομιμότητα μιας ευνομούμενης πολιτείας!

Κατηγόρησε ο ΣΥΡΙΖΑ κάποια στελέχη της κυβέρνησης Μητσοτάκη ότι λειτούργησαν σε βάρος του δημοσίου κατασπαταλώντας χρήματα σε μέσα ενημέρωσης και η Βουλή δημιούργησε μια εξεταστική επιτροπή για να διερευνήσει το αδίκημα της λίστας Πέτσα!!. Και φυσικά τους αθώωσαν…

Αυτοί οι κύριοι που βγαίνουν κάθε ημέρα στα κανάλια και μας λένε ότι ο νόμος είναι για όλους ο ίδιος αυτογελειοποιούνται. Και δυστυχώς αυτό μεταφέρεται και στο ίδιο το σώμα της δικαιοσύνης επεκτείνοντας την αντίληψη και την βεβαιότητα ότι σε όλα τα πράγματα ο νόμος δεν είναι παντού ο ίδιος.

“Πόλεμος ή Ειρήνη” Ένα δίλημμα ανύπαρκτο στις ημέρες μας

Πόλεμος. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι όταν πρόκειται να προασπίσουμε την Εθνική μας Ανεξαρτησία πως η επιλογή είναι μία:  Πόλεμος και αντίσταση μέχρι και του τελευταίου Έλληνα.

Η μακραίωνη ιστορία μας το έχει αποδείξει με εκατόμβες νεκρών.

Γι’ αυτό εξοπλιζόμαστε, γι’ αυτό είμαστε σε ετοιμότητα. Στο πρόσφατο παρελθόν προς βορρά και τώρα προς ανατολάς.

Ειρήνη. Και ποιός δεν θέλει την ειρήνη. Αυτό το πανανθρώπινο αγαθό που κάνει τους λαούς ευτυχισμένους. Που η μάνα δεν υποδέχεται νεκρό το παιδί της.

Η ειρήνη ανέκαθεν ήταν ταυτόσημη με την εθνική ανεξαρτησία των λαών. Εάν η ανεξαρτησία κινδύνευε ξεκινούσαν πόλεμοι.

Εξοπλιζόμαστε λοιπόν εμείς οι Έλληνες όχι γιατί θέλουμε πόλεμο, αλλά γιατί θέλουμε την εθνική μας ανεξαρτησία που κινδυνεύει από τους Τούρκους και θα επιλέξουμε τον πόλεμο αντί της ειρήνης σε περίπτωση επίθεσης.

Εθνική Ανεξαρτησία. Ιδανικό για το οποίο στο παρελθόν θυσιάστηκαν γενεές και γενεές και γράφτηκαν ιστορίες ηρωισμών και αίματος. Που από αυτήν και την ύπαρξη της σε όλους τους λαούς του κόσμου εξαρτάται η ειρήνη ή ο πόλεμος. 

Εθνική Ανεξαρτησία που στις ημέρες μας για τους περισσότερους λαούς είναι φενάκη και λόγος χωρίς περιεχόμενο αφού η παγκοσμιοποίηση και η διεθνής κυριαρχία του χρήματος έχουν υποκαταστήσει την ανεξαρτησία των λαών.

Για ποιά Εθνική Ανεξαρτησία μιλάμε όταν όλοι μας αντιλαμβανόμαστε, αλλά το κρύβουμε επιμελώς για να μην θιγεί η εθνική μας περηφάνια, ότι την παραδώσαμε στους δανειστές μας και τώρα στους επενδυτές των Φαντς.

Για ποιά εθνική ανεξαρτησία υπερηφανευόμαστε και για αυτήν δήθεν εξοπλιζόμαστε όταν πρέπει να επιστρέψουμε, με το μαχαίρι πάνω  από το κεφάλι μας,  πάνω από 250 δις ευρώ δάνεια και παράλληλα μόνο δύο από τα δεκάδες επενδυτικά Φαντς, που έχουν πάνω από 200 δις δολάρια παίρνουν κοψοχρονιάς τις πλουτοπαραγωγικές πηγές μας!

Και αλήθεια γιατί να επιτραπεί ο πόλεμος με την Τουρκία από αυτούς που εξουσιάζουν τον κόσμο, δηλαδή από αυτούς που δανείζουν και επενδύουν και τους δύο, αφού με τον πόλεμο θα καταστραφούν οι επενδύσεις τους και δεν θα επιστραφούν τα δανεικά που έδωσαν!

Ας μην αυταπατόμαστε λοιπόν, η μάλλον ας μην κοροϊδευόμαστε. Δεν υπάρχει εθνική ανεξαρτησία. Την έχουμε απεμπολήσει προ πολλού. Την παραδώσαμε στο χρήμα για μια χωρίς ηρωισμούς ειρήνη όπου αντί του κατακτητή εξουσιάζει το χρήμα.

Για μια ειρήνη που την επέλεξε και την επιβάλλει το χρήμα, και που νομοτελειακά όσο η κυριαρχία του χρήματος θα αυξάνεται, άλλο τόσο θα  αυξάνεται η αδικία και η καταπίεση.

Και τότε, γρήγορα ή αργά, θα γίνει εξέγερση, πόλεμος, γιατί της Εθνικής Ανεξαρτησίας, για την οποία θυσιάζονται οι λαοί,  μοναδικές προϋποθέσεις είναι η κοινωνική δικαιοσύνη και η λαϊκή κυριαρχία που τώρα έχουμε χάσει.