Διαβάζουμε και ξαναδιαβάζουμε την επιστολή του αγαπητού μας κ. Σιφάκη που με πόνο αναφέρεται στις πρακτικές των αντιπάλων του τα τέσσερα τελευταία χρόνια που από την μία ζητούν ενότητα και από την άλλη δεν αφήνουν στιγμή που να μην κατηγορούν τους προηγούμενους.

Μάλιστα αναφέρει ότι προς χάριν του καλού της Κω θα πρέπει να στιγματίζουμε την ανυπαρξία της σημερινής δημοτικής αρχής και όχι για την δήθεν ενότητα να ξεχνούμε την ανικανότητα της

“Με λίγα λόγια, μας λέει, δεν μπορεί να σιωπά κανείς για όλα αυτά που μας πλήγωσαν τα τελευταία τέσσερα χρόνια”!!! 

Αγαπητέ μας φίλε Ηλία, αλλοίμονο εάν εμείς οι ηλίθιοι Αιγύπτιοι απομονώναμε μία από τις δέκα πληγές του Φαραώ και σε αυτήν, την μία, την τελευταία, αποδίδαμε την καταστροφή της Αιγύπτου.

Αλλοίμονο φίλε κ. Σιφάκη, αν ξεχνούσαμε την χρυσή εποχή των Πυραμίδων της Αιγύπτου και δεν βλέπαμε αμέσως μετά τις  εννέα πληγές που ενέσκηψαν για να φτάσουμε μόνο στην δέκατη  πληγή που αφορά την τελευταία τετραετία μετά την οποία όπως ελπίζεις θα επανέλθει η δόξα της Αιγύπτου.

Και φυσικά εμείς δεν είμαστε εκείνοι που θα αλλάξουν την ιστορία. Ούτε φυσικά θέλουμε με αυτή την ιστορία να συσχετίσουμε παρόμοια πραγματικά γεγονότα. Μακριά από εμάς. Η ιστορία τα γράφει.

Ο Νείλος με την πρώτη πληγή κοκκίνισε και τα ψάρια ψόφησαν. Στην δεύτερη οι Βάτραχοι γέμισαν τα σπίτια μας. Μετά πλάκωσαν τα κουνούπια. Άσε τις αλογόμυγες που ήρθαν μετά. Το ανήκουστο ήταν ότι εξολοθρεύτηκαν μετά όλα τα οικόσιτα ζώα Μοσχάρια, αρνάκια, κατσίκια. Ήλθαν και οι αρρώστιες με πληγές και εξανθήματα, ούτε κορονοϊός να ήτανε. Και να το χαλάζι και η φωτιά που έπεσε μετά από τον ουρανό στην έβδομη πληγή. Εμ οι ακρίδες! εκεί να δεις χαμός, δεν άφησαν τίποτε όρθιο, περιδρόμιασαν. Για να έρθει στο τέλος η ένατη πληγή. Το μαύρο σκοτάδι, που για να περπατήσεις να δεις που πηγαίνεις έπρεπε όπως λέει η ιστορία να ψηλαφίζεις!!

Και εσύ αγαπητέ μας Ηλία μας μιλάς για την δέκατη πληγή, όπου πλέον δεν έχει απομείνει σχεδόν τίποτε για να μπορέσει η Αίγυπτος να ορθοποδήσει.

Γιατί αγαπητέ μας Ηλία, εσείς ήσασταν εκείνοι που με τις συμπεριφορές σας οδηγήσατε το νησί στην δέκατη πληγή. Να σκοτώσετε τους πρωτότοκους γιούς, ακόμα και τα πρωτότοκα των ζώων τους. Αφού με την εκδικητικότητα σας και τα δικαστήρια σας οδηγήσατε εκατοντάδες συμπατριώτες μας να πάνε στα σπίτια τους. Να αδρανοποιηθούν!!

Σκοτώσατε την δύναμη των νέων ανθρώπων να κοιτάζουν με άλλο μάτι, το δικό τους μάτι, το μέλλον, να συμμετάσχουν στην ανοικοδόμηση της Αιγύπτου….

Όχι φίλε Ηλία. Εμείς δεν θέλουμε να ξαναζήσουμε τις ίδιες με τον Φαραώ πληγές….  

Ζούμε με την ιστορία των αρχαίων προγόνων μας. Ο Όμηρος ήταν ο γεννήτορας μας που με τα έπη του έθρεψε και θρέφει γενιές και γενιές νεοελλήνων.

Και όμως κανένας από μας δεν διδάσκεται, κανείς δεν μαθαίνει και δεν ακολουθεί τα γεμάτα διδαχές παγκόσμιας ακτινοβολίας  έπη του.

Μαζεύτηκαν μας λέει δεκάδες μεγάλοι βασιλιάδες των αρχαίων βασιλείων της Ελλάδας για να πάρουν πίσω την τιμή και την αξιοπρέπεια μας που ετρώθη από την κλοπή της Ωραίας Ελένης.

Σίγουρα ο Όμηρος μας κρύβει  την αλήθεια, αφού θα έπρεπε να βρει μια μεγάλη ιδέα. Μάλλον για να κατακτήσουν το ισχυρό και πλούσιο βασίλειο της Τροίας πήγαιναν. Πολλοί αρχηγοί. Πολλά Βασίλεια για μια γυναίκα πανέμορφη που θα την έπαιρνε όμως πίσω μόνο ένας, ο Μενέλαος, σίγουρα δεν μας πείθει.

Και εκεί που περίμεναν και περίμεναν για να πνεύσει ο ούριος άνεμος και να ξεκινήσουν, μέχρι και πλοία από την Κω είχαν πάει, έρχεται ο μάντης και τους λέει ότι για να φυσήξει ο Αίολος θα πρέπει να σφάξετε όχι μια μοσχίδα, όχι ένα πρόβατο, αλλά την Ιφιγένεια ολόκληρη!!! Αυτήν που γλυκοκοίταζαν όλοι οι βασιλιάδες της εποχής!!!

Κάπως έτσι συμβαίνουν και τα πράγματα στην Περιφέρεια μας! Το βασίλειο έχει πλούτη και δόξα, αλλά βασιλιάς είναι άλλος! Ο Πρίαμος, με τον Έκτορα, τον Πάρη και τους άλλους!! Και για να το κατακτήσετε τους διδάσκει ο μέγας αρχαίος πρόγονος μας, ο σοφός Όμηρος, θα πρέπει να ενωθείτε!!! και να θυσιάσετε όχι αρνάκια, αλλά μια Ιφιγένεια, ένα πρωτοκλασάτο  όνομα!! Και βάλτε και μια μεγάλη ιδέα μπροστά! Την τιμή του Έθνους για την κλοπή της πανέμορφης πριγκίπισσας  και όχι την λεηλασία

Πάνε λοιπόν σήμερα να κατακτήσουν την Τροία με τα πλούτη της τα τρία βασίλεια, και αντί να μας πουν πρώτα το όραμα, την ιδέα,  αντί να ενωθούν,  μένουν κλεισμένα στα κάστρα τους για κρατήσουν και να μετρήσουν το κοπάδι τους και αντί να θυσιάσουν μια Ιφιγένεια, το πρώτο κριάρι,  θυσιάζουν από ένα τρυφερό αρνάκι.  Γιατί στην Περιφέρεια μας περί θυσίας πρόκειται….

Και να δείτε ότι στο τέλος θα έρθουν και οι Σπαρτιάτες!!  Αλλά αυτοί θα θυσιάσουν αντί για αρνί έναν Σπαρτιάτη. 

Θα το επαναλάβουμε για μια ακόμα φορά. Οι συνδυασμοί για τις δημοτικές εκλογές της Κω έκλεισαν ερμητικά αμέσως μετά τις βουλευτικές εκλογές. Όχι πως δεν είχαν κλείσει ενωρίτερα αφού εδώ και καιρό δεν υπήρχε τρίτος που να είχε χρήμα, να στηρίζεται από κόμμα και παράλληλα να τεκμηρίωνε  την πρόθεση του, όχι γιατί δεν πάνε καλά οι δύο, αλλά γιατί αυτός έχει προτάσεις διαφορετικές από τον νυν και τον πρώην.

Σήμερα είναι πλέον αργά!

Απευθυνόμενοι και πάλι προς τους φίλους και αγαπητούς συμπατριώτες μας, που άλλος λίγο και άλλος πολύ έχουν προσφέρει μέρος της ζωής τους στα κοινά, την Ιωάννα, τον Θεοδόση, τον Γιάννη και τον έτερο Γιάννη τους λέμε ότι οι επιλογές τους είναι δύο.

 Ή πάτε στο σπίτι σας, όπως έχουν πάει και χιλιάδες άλλοι και σιωπούν. Ή επιλέγετε έναν από τους τρεις, ως υποψήφιοι σύμβουλοι, ή εάν θέλετε να μην γίνεται μοχλός διαμαρτυρίας έναν από τους δύο και συνεχίζετε να συμμετέχετε στα κοινά που είναι επιλογή της ζωής σας!

Όμως και πάλι, επιλέγοντας έναν από τους δύο θα πρέπει να μετρήσετε σοβαρά και κάποια πράγματα που θα σας σημαδέψουν στην επόμενη φάση της πολιτικής ζωής σας.

Αυτή την φορά το λάθος της Ιωάννας να θελήσει την συνεργασία θέτοντας μετά τις εκλογές τους όρους της προς τον νικητή δεν πρέπει να επαναληφθεί. Ο νικητής τα παίρνει όλα!

Η επιλογή της συνεργασίας πριν από τις εκλογές, με καθαρούς όρους γνωστούς στους ψηφοφόρους είναι η ουσία της δημοκρατίας μας.

Τότε θα πρέπει να γνωρίζετε αγαπητοί φίλοι μας, ότι τα γραπτά μένουν, ότι το νέφος στο διαδίκτυο είναι αποθήκη των πάντων. Και τότε, προεκλογικά θα πρέπει αφενός να απολογηθείτε και αφετέρου να πείσετε για τις αγαθές προθέσεις σας με τις προτάσεις σας.

Σίγουρα η σημερινή διερεύνηση σας πηγάζει από τα κενά και τις ελλείψεις και των δύο. Και ο πολίτης προβληματισμένος και αυτός, μην νομίζετε ότι θα σκεφτεί τον ρόλο της Αυτοδιοίκησης για να αποφασίσει. Εσείς μπορείτε να το κάνετε. Αλλά τον ρόλο και όχι της καρέκλες. Το πάθημα του κ. Μυλωνά είναι πρόσφατο.

Ο ψηφοφόρος  ένα, δύο πράγματα θα βάλει στην ζυγαριά και θα ρίξει την ψήφο, πέραν των γνωστών της φιλίας, της συγγένειας, ή της εξάρτησης. Και αυτά τα ένα και δύο είναι γνωστά σε όλους……. Τα ζούμε τριάντα χρόνια τώρα….

Σε ένα άρθρο του, κυρίως νομικού περιεχομένου, όπου τίθεται το ερώτημα και  δίνεται η απάντηση της ισχύος της ωφέλειας του δημοσίου συμφέροντος έναντι της διοικητικής παράκαμψης, ο διακεκριμένος δικηγόρος μας και πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου της Κω κ. Μανώλης Χατζηάμαλλος διατείνεται ότι ο Αείμνηστος Σωτήρης Μαραγκός, πρόεδρος της ΚΕΑΣ δικαιώθηκε με την αθωωτική απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου, αφού σε αυτήν αναφέρεται ότι ωφέλησε τον Δήμο .

Εμείς διαφωνούμε και λέμε ότι ο Σωτήρης Μαραγκός δεν δικαιώθηκε ακόμα και θα αργήσει πολύ αφού το όνειρο του για μια ισχυρή και ενιαία επιχείρηση των Μαζικών Μέσων Μεταφοράς στην Κω έχει ξεχαστεί γιατί οραματιστές σαν και αυτόν μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν.

Έφτιαξε μαζί με τους συνεργάτες του ένα από τα καλύτερα ΚΤΕΛ στην Ελλάδα! Πήρε τις Δημοτικές συγκοινωνίες και τις είδε σαν παιδί του και όχι σαν ανταγωνιστή του και από εκεί που ήταν παθητικές τις έκανε κερδοφόρες μέσα σε τρία χρόνια.

Τότε είδε το όραμα, τον μεγάλο στόχο του,  της ενιαίας σε όλο το νησί επιχείρησης δημόσιων συγκοινωνιών να γίνεται ορατός. Ο συγκοινωνιολόγος κ. Τυρινόπουλος, που ο Σωτήρης επέλεξε, στην μελέτη του απέδειξε όσα ο Σωτήρης έλεγε. Για την ποιότητα, την αμεσότητα, την εξυπηρέτηση και την κερδοφορία των ενιαίων συγκοινωνιών. Έδειξε το μέλλον της Κω.

Ο Σωτήρης δεν είχε χρόνο, του πήραν μέσα από τα χέρια του αυτό που αγαπούσε. Τους τροχούς και τα λεωφορεία. Έφυγε γρήγορα για να μην δει την φτώχια της δοτικότητας, της προσφοράς και της δημιουργίας.

Δεν δικαιώθηκε, αφού οι δρόμοι της Κω γέμισαν βανάκια και ιδιωτικά αυτοκίνητα και κανένας από όλους αυτούς που τον καταδίκασαν ή λένε ωραία λόγια, δεν ασχολείται με τα Μαζικά Μέσα Μεταφοράς και το όνειρο του να καλύπτουν την Κω 24 ώρες το εικοσιτετράωρο από τον Άγιο Φωκά μέχρι το Ζηνί.