Παίρνουμε αφορμή από όσα εκμυστηρεύτηκε από καρδιάς η αγαπητή μας κ. Ρούφα στην Άννα Αυγούλη και στον ΣΤΑΘΜΟ για να γράψουμε μερικές αλήθειες που θα σηματοδοτήσουν την εποχή της νέας πενταετίας της δημοτικής περιόδου που έρχεται.

1.Στην πολιτική δεν υπάρχουν προδοσίες. Ούτε εφιάλτες, ούτε κερκόπορτες που είναι το εφεύρημα των Ελλήνων για να δικαιολογήσουν την αδυναμία τους. 

2. Στην Ελλάδα τα συστήματα εξουσίας είναι μονοπρόσωπα και συγκεντρωτικά. Άρα ο αρχηγός, δηλαδή ο ένας είναι αυτός που οδηγεί, αυτός που νικά και αυτός που χάνει. Όλα τα άλλα και οι ευθύνες τρίτων  είναι δικαιολογίες για να αποκρύψουν την ανικανότητα ή τα λάθη του Αρχηγού.

3. Στην Ελλάδα οι σημερινοί Δήμοι είναι πλήρως εξαρτημένοι από την κεντρική εξουσία, έχουν ελάχιστες αρμοδιότητες και αυτές εξαρτημένες οικονομικά από το κράτος και άρα η δουλειά του εκάστοτε δημάρχου απαιτεί να είναι καλός με τους πολίτες, καλός με την εκάστοτε κυβέρνηση και φυσικά δημοσιοσχεσίτης. Όποιος δεν έχει αυτά τα ελάχιστα προσόντα δεν εκλέγεται.

4.Στην Ελληνική Δημοκρατία γίνονται καθολικές εκλογές και σε αυτές εκλέγονται οι Δήμαρχοι. Καλοί, κακοί, αδιάφοροι, αυτοί εκλέγονται. Αυτό είναι το σύστημα, ότι και να λένε όλοι οι υπόλοιποι.

5. Οι κρίσεις των πολιτών και οι κριτικές, καλές ή κακές έχουν την βαρύτητα τους. Είναι λογικό η βαρύτητα και η επιρροή τους, όπως και η επιρροή των υποψηφίων συμβούλων  να εξαρτάται από την εμβέλεια της προσωπικότητας του κάθε πολίτη, του αριθμού των ανθρώπων που τον συμπαθούν και των συμφερόντων κάθε είδους που έχει (πολιτικών, ηθικών, οικονομικών, ατομικών) που διακυβεύονται ή εξυπηρετούνται.

Αυτά είναι τα βασικά χαρακτηριστικά των προσεχών δημοτικών εκλογών, αφού ο πήχης της τοπικής πολιτικής χαμηλώνει εξ αιτίας κυρίως της εξάρτησης του Δήμου από την κεντρική εξουσία και των τεράστιων εμποδίων που βάζουν οι κατεστημένες συνήθειες ετών της κοινωνίας μας.

Από εμάς τους ίδιους εξαρτάται εάν θα ανέβει ο πήχης, εάν θα τα αλλάξουμε  και σίγουρα και από την κ. Ρούφα, αλλά λαμβάνοντας πάντα υπόψη τα παραπάνω και έχοντας κατά νου ότι η εμπλοκή ανθρώπων με πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο σε θέματα καθημερινής διαχείρισης που είναι ανυπέρβλητα με τα σημερινά δεδομένα αντί να ανεβάσει τον πήχη, τον κατεβάζει ακόμα περισσότερο. 

Ήλθε ο Πρωθυπουργός και μας έταξε νέο νοσοκομείο! Ο τοπικός μας Βουλευτής μας διαβεβαίωσε για το έργο και ο μάγος Περιφερειάρχης μας, μας είπε ότι έχει καβάντζα 40 εκατομμύρια αν, λέμε αν χρειαστούν…

Ήταν  η τετραετία που το νοσοκομείο μας όπως μας έλεγε και ο αγαπητός μας υποδιοικητής έδειχνε την βαριά ασθένεια του και θα έπρεπε να βρούμε φάρμακο για να γιάνει τον πόνο της κοινωνίας και όχι της υγείας. Και ο Δήμαρχος μας, εκφράζοντας αυτή την κοινωνία ζήτησε και αυτός νέο νοσοκομείο. Και στην συγκέντρωση που έκανε ζήτησε και ο κόσμος και αυτός νέο νοσοκομείο!!! ΕΓΙΝΕ? καλά κρασιά. Εδώ όπως μας λέει η Ομοσπονδία των Νοσοκομειακών Γιατρών τα νοσοκομεία καταρρέουν γιατί παραιτούνται γιατροί ειδικοτήτων!!

Πριν από πολλά χρόνια ήρθε ο Μπάρναντ για να φτιάξει το νοσοκομείο για τις μεταμοσχεύσεις καρδιάς! Ο χαμός, όλη η κοινωνία στο πόδι. Μόνο ο Δήμαρχος δεν πήγε. ΕΓΙΝΕ? Ξενοδοχείο ήταν για τις επιδοτήσεις….

Πριν από 10 τόσα χρόνια ήταν η ΡΑΥΝΑΑΙΡ. Βγήκε ο αγαπητός Μηνάς και μίλησε για την περίπτωση και τον σταθμό της ΡΑΥΝΑΑΙΡ, αμέσως ο τοπικός βουλευτής την υιοθέτησε για να μην πούμε συνέβαλε. Να και οι τουριστικοί σύλλογοι που άρχισαν να μαζεύουν και λεφτά και τελικά ο Δήμαρχος έβαλε νερό στο κρασί της άρνησης. ΤΙ ΕΓΙΝΕ? Την ΡΑΥΝΑΑΙΡ την ξέχασαν όλοι.

Κάπου τον ίδιο καιρό κάποιος πέταξε την ανάγκη του μόλου για τα κρουαζιερόπλοια. Και το θέμα έφτασε μέχρι την κορυφή. Η κοινωνία έβραζε. Ο μόλος ήταν πρώτο θέμα. Και ο Φάκκος έκανε και την μελέτη και μάζεψε και τα χρήματα. Να μου πείτε δεν πρόλαβε. ΤΙ ΕΓΙΝΕ? Πάει και ο μόλος, τον ξεχάσαμε.

Αμ το κολυμβητήριο?  Άλλος χαμός. Το ποδηλατοδρόμιο να δείτε. Χαράς Ευαγγέλια, μέχρι που μας τελείωσε.

Αυτή είναι η κοινωνία? Ότι κάτσει στο μυαλό της? Ότι της πουν οι επιτήδειοι? Ότι της πουν οι μεγάλοι, οι αρχηγοί, οι σωτήρες?

Όχι αγαπητοί μας φίλοι, δεν είναι αυτή η κοινωνία. Τον λαό τον οδηγούν οι ηγέτες. Και οι ηγέτες ούτε βρίσκονται, ούτε γίνονται. Γεννιούνται.  Πλαστήρας. Βενιζέλος. Καραμανλής. Παπανδρέου.

Δεν θα γράφαμε αυτό το κείμενο εάν δεν μας έδιναν την αφορμή οι ίδιοι οι διοργανωτές των τοπικών αυτών εκδηλώσεων στην όμορφη πλατεία Κονίτσης της ιστορικής πόλης μας.

Η δημοσίευση των  διοργανωτών για την έναρξη των εκδηλώσεων καταλήγει με την υπενθύμιση ότι αυτές στηρίζονται από τους επιχειρηματίες της περιοχής και τους κατοίκους της, γεγονός που δεν ισχύει.

Το πρώτο που μπορούμε να πούμε είναι ότι κάθε πρωτοβουλία κατοίκων μιας γειτονιάς για την αναβάθμιση της δεν είναι απλά θεμιτή αλλά και επιβεβλημένη. Στην εποχή που ζούμε όπου ο γείτονας είναι ξένος, όπου τα διπλανά διαμερίσματα δεν μιλάνε μεταξύ τους. όπου η καλημέρα είναι άγνωστη, τέτοιες πρωτοβουλίες και μάλιστα πολιτιστικού περιεχομένου με την σύμφωνη γνώμη των κατοίκων είναι φως στο σκοτάδι.

Το ερώτημα όμως που τίθεται στην συγκεκριμένη περίπτωση της πλατείας είναι ιδιαίτερα σοβαρό και μάλιστα ικανό εάν δεν απαντηθεί να τινάξει ακόμα περισσότερο την απαίτηση της καλημέρας και να μετατρέψει τους κατοίκους από φίλους σε εχθρούς.

Είναι σύμφωνοι όλοι οι κάτοικοι ή μόνο κάποιοι καταστηματάρχες για το δικό τους συμφέρον? Οι άνθρωποι που κοιμούνται και ξεκουράζονται αφού η πλατεία είναι γεμάτη κατοικίες συμφωνούν? ή ταλαιπωρούνται  με αυτές τις εκδηλώσεις? Οι εκδηλώσεις είναι ενταγμένες σε ένα γενικότερο σχέδιο πολιτισμικών και εμπορικών διαδρομών της ιστορικής πόλης ή προτείνεται ανταγωνιστικά άλλων περιοχών? Είναι συμβατές με τον οικιστικό χαρακτήρα της περιοχής?

Πιστεύουμε ότι οι καλοί συμπατριώτες μας που οραματίστηκαν και σχεδίασαν αυτές τις εκδηλώσεις θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους τις απαντήσεις αυτών των ερωτημάτων.

Και είμαστε βέβαιοι ότι θα επιλεγούν εκδηλώσεις υψηλού επιπέδου που θα αναδεικνύουν τον πολιτισμό μας και θα συνδυάζουν το μέτρο της σύμπνοιας όλων των κατοίκων. Και των καταστηματαρχών και των κατοικούντων. Εκδηλώσεις που θα μετατρέπουν την ιστορική πλατεία σε κάτι ξεχωριστό και όχι σε αντιγραφές εκδηλώσεων κίτς.

Στο Παρίσι, την πόλη του φωτός για παράδειγμα, οι γωνιές των δρόμων και οι γειτονιές ζωντανεύουν με εκθέσεις υπαίθριων καλλιτεχνών ζωγραφικής, ποίησης θεάτρου  και μουσικής, αλλά χωρίς μεγάφωνα, χωρίς πανηγύρια.  

Διαφορετικά το αποτέλεσμα από τώρα είναι γνωστό. Οι οικογενειάρχες θα υποχρεωθούν να φύγουν και η ωραία πλατεία θα γίνει αδίκως δεύτερα Εξάρχεια

Δεν γνωρίζουμε τι συμβαίνει στη Ρόδο. Άλλωστε δεν μας ενδιαφέρει. Ο θαλάσσιος αποκλεισμός είναι ένα μειονέκτημα μεν αλλά και ένα πλεονέκτημα αφού δεν επηρεάζει η μια νησιωτική κοινωνία την άλλη.

Βγήκε ο υποψήφιος περιφερειάρχης που στηρίζει το ΠΑΣΟΚ κ. Παπανικόλας, νέος στην ηλικία, και έχοντας μάλλον άγνοια για την αντιπολιτευτική φρασεολογία της περιφερειακής αρχής του γνωστού και αγαπητού σε όλους μας Περιφερειάρχη, τον ξεμπρόστιασε λέγοντας ότι δεν έχει ενσυναίσθηση (είναι νέα κουλτούρα του λεξιλογίου μας) και επαφή με τους ανθρώπους που σε γειώνουν!!! (λεξιλόγιο νεολαίας) καθημερινά  και εσύ λέει στο περιφερειάρχη τους αντιμετωπίζεις ως “κλαμπ της κακομοιριάς” !!!

Αντί ο κ. Παπανικόλας να πει τι θέλει να κάνει στην Περιφέρεια και να μιλήσει για το πρόγραμμα του, τα έβαλε ευθέως με τον μέγα περιφερειάρχη και όπως ήταν αναμενόμενο η απάντηση ήλθε και μάλιστα γραπτά όχι απλά στο ίδιο μήκος κύματος αλλά σε πολύ υψηλότερες συχνότητες, γνωστές πλέον και στην Κω, λούζοντας τον  γενεές δεκατέσσερις, όντας ο κ. Παπανικόλας αγέννητος!!

Και τι δεν του είπε!

Περί κομματικής οικογενειοκρατίας!! Επειδή είναι γιός πολιτικού.

Για σκελετούς ξεχασμένους για δεκαετίες που βρήκε στα ντουλάπια της Περιφέρειας όταν πριν εννέα χρόνια έγινε περιφερειάρχης!! Όταν δηλαδή ο κ. Παπανικόλας δεν είχε γεννηθεί ακόμα.

Για γερασμένη πολιτική σχολή της παρακμής που στιγμάτισε το Νότιο Αιγαίο!! Και εμείς αμφιβάλουμε εάν ο κ. Παπανικόλας έχει πάει εκτός της Ρόδου στα άλλα νησιά και μάλιστα και στις Κυκλάδες για να τις στιγματίσει.

 Ότι έχει το θράσος της στείρας κριτικής και την παντελή απουσία ευθύνης, ενώ είναι υπεύθυνος για τα προβλήματα που ο ίδιος δημιούργησε!! Δηλαδή που τα δημιούργησε όταν ήταν στο Λύκειο και σπούδαζε.

Ότι είναι αυτός που δημιούργησε την ζοφερή πραγματικότητα στα νησιά μας και μάλιστα την περίοδο με τους ποταμούς των χρηματοδοτήσεων!! Πάει ο κ. Παπανικόλας, Θα τον εκτελέσουν για τα εγκλήματα του στο νηπιαγωγείο…

Και καταλήγει ο αγαπητός κ. Περιφερειάρχης μας.

“Εάν επιθυμεί ο νεαρός υποψήφιος περιφερειάρχης να κομίσει το νέο θα πρέπει να αντικαταστήσει τους κομματικούς του “μέντορες” και υποβολείς καθώς και τις δανεικές ατζέντες αποτυχόντων υποψηφίων, όπως και των υπολειμμάτων ενός πολιτικού παρελθόντος που το Νότιο Αιγαίο έχει αφήσει πίσω του οριστικά”!!!

Μην μας πείτε ότι απορείτε? Και μην μας πείτε αύριο ότι αδικούμε τους υποψήφιους επαρχιακούς συμβούλους του περιφερειάρχη μας που ανέστησαν την πατρίδα μας την Κω από την παρακμή των υπολειμμάτων του παρελθόντος?.