Ο Γιάννης Κιάρης και η αυτοδιοίκηση που γνωρίζουμε όλοι

Διαβάσαμε στην φιλόξενη εφημερίδα “ΣΤΑΘΜΟΣ” και στην ηλεκτρονική εφημερίδα AegaeNews το άρθρο του αγαπητού μας δημοσιογράφου Γιάννη Κιάρη (πάντα τον διαβάζουμε) με τίτλο “Τα παράπονα σας… στην κάλπη” και δεν σας κρύβουμε ότι μείναμε στη μέση.

Αναλύει με αντικειμενικό τρόπο την κατάσταση που επικρατεί στους Δήμους και στις Περιφέρειες αυτή την προεκλογική περίοδο σε όλη την Ελλάδα και με αληθινές εικόνες παρουσιάζει την κατάσταση της Αυτοδιοίκησης στην χώρα μας.

Μια κατάσταση των πόλεων και των χωριών που δεν περιποιεί τιμή σε κανέναν και ιδιαίτερα σε όσους φιλότιμους πολίτες, που είναι χιλιάδες σε όλη την χώρα που συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Η αποτύπωση μιας κατάστασης που είναι και η ωμή πραγματικότητα. Που όμως σταματά εκεί. Δεν πάει πιο πέρα. Δεν ψάχνει τις αιτίες. Δεν εστιάζει στον στόχο. Και έτσι αδικούνται οι Δήμαρχοι και οι χιλιάδες υποψήφιοι Δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι που κάποιοι από αυτούς, όχι όλοι, επιθυμούν ανιδιοτελώς να προσφέρουν στα κοινά και στον τόπο τους.

Και όμως, εάν κατανοήσουμε ότι οι Δήμοι αποτελούν το πρώτο ζωντανό κύτταρο ενός οργανισμού που είναι το κράτος και εάν διαπιστώνουμε ότι αυτό το κύτταρο αργοπεθαίνει, ότι δεν δουλεύει καλά, ότι δεν παράγει, δεν δημιουργεί, τότε εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε ότι αυτό το κράτος νοσεί πολύ σοβαρά.

Αυτή πρέπει να είναι η συνέχεια του άρθρου του φίλου Γιάννη. Και αυτό το καμπανάκι, για να μην πούμε η καμπάνα, σίγουρα δεν απευθύνεται ως αιτία στους χιλιάδες δημάρχους, υποψήφιους δημάρχους και συμβούλους αλλά στα κόμματα και στις κυβερνήσεις που μετέτρεψαν την αυτοδιοίκηση από ζωντανό κύτταρο δημοκρατίας που πρέπει να αναζωογονεί ολόκληρο το κράτος σε γρανάζια μιας σκουριασμένης μηχανής.

Τα κόμματα και οι κυβερνήσεις που δεν βλέπουν, ή που δεν θέλουν να δουν, ή που δεν τους αφήνουν άλλοι να δουν το αυτονόητο. Την αρρώστια των κυττάρων. Μέχρι που θα έρθει η ημέρα που δεν θα υπάρχει κράτος, ήδη βλέπουμε τα χάλια του,  αλλά πολίτες ευάλωτοι σε κάθε είδους ορέξεις, χωρίς αρχές, ήθη και ιδανικά, χωρίς διάθεση συμμετοχής στα κοινά, γιατί η κατάληξη θα είναι ο ατομικισμός και η ζούγκλα.

Ναι, αυτή είναι η αυτοδιοίκηση που περιγράφει ο αγαπητός Γιάννης Κιάρης, όμως έστω και αυτή είναι η μοναδική που μας χρειάζεται και από το δικό μας χέρι εξαρτάται η αλλαγή της.

Τα εμβλήματα της Κω που φανερώνουν την επιφάνεια των καιρών μας

Πήραμε και δημοσιεύουμε το κειμενάκι που μας έστειλε ο φίλος μας αναγνώστης

Ακόμα και οι Ιταλοί σεβάστηκαν την ιστορία. Παρόλο που προσπάθησαν να εξιταλίσουν τους προγόνους, μας άφησαν κάποια στοιχεία που είτε από σεβασμό, είτε από πονηριά, είτε γιατί δεν γίνονταν διαφορετικά δεν τα πείραξαν.

Όποιος νομίζει ότι το σήμα του Ιπποκράτη και του Δήμου μας πάνω στον τοίχο της Δημαρχίας έγινε τυχαία κάνει μεγάλο λάθος.

Στην ουσία είναι η μακραίωνη ιστορία του νησιού μας. Είναι η μοναδικότητας μας. Είναι το μεδούλι μας. Είναι το μόνο που έχουμε σίγουρο και αυθεντικό. Το είχε ακόμα και η Ορθόδοξη Κοινότητα των Κώων επί Τουρκοκρατίας

Και όμως αυτό το μοιράζουμε από εδώ και εκεί . Και κυρίως το πετάμε.

Και βάζουμε το νέο. Βλέπετε είναι η σύγχρονη εποχή. Είναι η τέχνη του τίποτε. Γιατί απλά θέλουμε να δείξουμε κάτι καινούργιο. Να δείξουμε ότι και εμείς μπορούμε. Ότι και εμείς δημιουργούμε.

Αλήθεια αναρωτιόμαστε ποιός ήταν αυτός που σκέφτηκε να βάλει στην είσοδο της πόλης το γλυπτό της Ευρώπης. Μιας Ευρώπης των αποικιοκρατών και των δανειστών μας. Μάλλον το έβαλε για να κλαίμε που την ατίμασαν

Όσο για το ωραίο γλυπτό του Ολυμπιονίκη μας Ανταγόρα! Που αντί να το βάλουν σε μια αίθουσα χαμηλοτάβανη ώστε να φαίνεται γιγάντιος, το έβαλαν σε μια τεράστια πλατεία και ο ήρωας μας μαζί με τον Ηρακλή από γίγαντες μοιάζουν με νανάκια.

Έβαλαν και ένα γλυπτό με ένα καράβι για να δείχνει ότι από κάτω δεν μαζεύονται ορειβάτες, αλλά κότερα. Λες και δεν τα βλέπουμε κατ’ ευθείαν.

Τουλάχιστον οι ελιές είναι δέντρα και είναι και φτηνά. Αλλά και εδώ ας μην το παρακάνουμε. Δεν είμαστε στο Ασφενδιού των ελαιώνων, στην πόλη είμαστε, βάλτε καμιά βοκαμβύλια… και αφήστε τις ανθοστήλες..

Αυτά και πολλά άλλα όταν η ποιότητα ταξιδεύει στο πέλαγος

Μητσοτάκης – Χατζημάρκος και η Dream team του Νότιου Αιγαίου

Κάηκε όλη η Ρόδος και οι δύο μας είπαν ότι κατάφεραν να σώσουν την τουριστική σαιζόν και μάλιστα θα πάει πολύ καλύτερα!! Και την ίδια ώρα η Δαδιά καίγεται δεκαπέντε ημέρες τώρα.

Σε μία Φαραωνική φιέστα με την παρουσία του κ. Μητσοτάκη και μερικών ακόμα υπουργών ο αγαπητός μας στην Κω κ. Χατζημάρκος παρουσίασε τους υποψήφιους του συνδυασμού του και ούτε λίγο ούτε πολύ τον ονόμασε   “dream team του Νοτίου Αιγαίου”!!!

πολύ τ Αφού αναφέρθηκαν και οι δύο στα επιτεύγματα τους που όπως είπαν έφτασαν τα νησιά του Αιγαίου στο αποκορύφωμα της ανάπτυξης, ο γνωστός πλέον σε όλους μας για τους χαρακτηρισμούς φίλος Περιφερειάρχης καταχέριασε και τους αντιπάλους του χαρακτηρίζοντας τους ξενιστές παλαιοκομματικών παθογενειών!!!

Ψάχνουμε λοιπόν και εμείς αγαπητοί μας φίλοι να βρούμε και να δούμε την  dream team του Επαρχείου μας και ακόμα ψάχνουμε.

Μελετούμε την ανάπτυξη της Κω και αυτό που βλέπουμε είναι οι επιδοτήσεις των μεγάλων ξενοδοχείων ξένων επενδυτών και τραπεζών που θα μας βουλιάξουν κάποια στιγμή. Άσε που η κτηνοτροφία μας πάει κατά διαόλου και η γεωργία μας κρατιέται από τους Πακιστανούς!! Τα αρχαία μας είναι ρημαδιό και στο λιμάνι οι τουαλέτες είναι υπαίθριες.

Όσο για τις παθογένειες των αντιπάλων ας μας αφήσει να κρίνουμε εμείς. Γιατί μέχρι σήμερα τα ΘΑ του Περιφερειάρχη μας και οι μαγείες του όπως μας λέει ο ίδιος ο εκπρόσωπος τους τουλάχιστον στην Κω μας έχουν φλομώσει.

Όχι κ. Περιφερειάρχη. Η Κως σε τίμησε και εισέπραξε ύβρις. Η Κως δεν είναι μια τυχαία υπόθεση, ούτε οι κάτοικοι της είναι βλάκες. Και αυτά τα πέντε χρόνια που πέρασαν είδαν, άκουσαν και έμαθαν.    

Δημοτικοί Συνδυασμοί. Δυνατές ομάδες, πολύ αγάπη και κουροφέξαλα

Δημοσιεύθηκαν οι λίστες των υποψηφίων των τριών δημοτικών συνδυασμών που θα διεκδικήσουν τον Οκτώβριο τον Δήμο της Κω.

Μετράμε και βλέπουμε ονόματα όχι φυσικά για να πληροφορηθούμε ή να διερευνήσουμε το βαθμό και το μέγεθος της συνολικής δύναμης που προκύπτει από το άθροισμα της δύναμης που έχει ο καθένας συμμέτοχος του συνδυασμού.  

Ούτε φυσικά ζυγίζουμε την αγάπη που έχει ο καθένας για την Κω και βγάζουμε το συνολικό βάρος για να δούμε ποιός από τους τρεις είναι βαρύτερος.

Το κάνουμε για να μάθουμε, όχι όλοι γιατί δεν είμαστε μαζοχιστές, αλλά το κάνουν κάποιοι για να υπολογίσουν τους ψήφους που κουβαλά ο καθένας και αθροίζοντας τους να βρούν ποιός θα κερδίσει.

Ποιός θα κερδίσει!!! Ποιός θα είναι ο αυριανός δήμαρχος!!

Ασυναίσθητα αγαπητοί μας φίλοι ψάχνουμε να βρούμε τον έναν. Το Δήμαρχο!

Στην εποχή που ζούμε. Σε μια εποχή με πολλαπλά πολυσύνθετα προβλήματα που αλλοίμονο δεν αφορούν τους δρόμους και τα σκουπίδια αλλά τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας εμείς ακόμα στην Ελλάδα την συλλογική δράση και ευθύνη την έχουμε υποτιμημένη.

Ένας είναι αυτός που κάνει κουμάντο. Ο Δήμαρχος. Αυτός επιλέγει τους αντιδημάρχους. Αυτός είναι προϊστάμενος των υπηρεσιών. Από αυτόν περνάει ο ορισμός των προέδρων των οργανισμών. Είναι ο άρχων.

Άρα δεν έχουμε να διαλέξουμε συνδυασμούς, ούτε να μετρήσουμε την δύναμη τους, ούτε να μάθουμε πόση αγάπη ζυγίζουν όλοι μαζί.

Όλοι εμείς οι υπόλοιποι δυστυχώς έχουμε να διαλέξουμε μεταξύ των τριών υποψηφίων δημάρχων. Και λέμε δυστυχώς όχι γιατί υποτιμούμε την ικανότητα τους, την δύναμη τους, ή την αγάπη τους, αλλά γιατί θα είναι για πέντε χρόνια ο ένας, ο μοναδικός, πάνω στον οποίο θα στηριχθεί όλη η Κως και οι 50 χιλιάδες μικροί και μεγάλοι άνθρωποι της.

Και για να μην αδικήσουμε την φίλη Κική, λέμε ότι όταν μιλάμε για συλλογικότητα εννοούμε την πολυσυλλεκτικότητα.

Εμείς λοιπόν οι υπόλοιποι αλήθεια τι κάνουμε? Θα περάσουν 5 ολόκληρα χρόνια με τον έναν? Όχι φυσικά! Υπάρχει και η λέξη αυτοοργάνωση ή εάν θέλετε το ποιό φυσιολογικό, η λέξη Δημοκρατία.