Πέντε ολόκληρα χρόνια η ιστοσελίδα μας το φωνάζει και τελικά βρέθηκε ένας νέος άνθρωπος, υποψήφιος σύμβουλος στην Περιφέρεια, δηλαδή στο επαρχιακό μας συμβούλιο, να το γράψει και να δεσμευτεί!

Για μας ο κάθε νέος στην ηλικία υποψήφιος είναι μια ελπίδα για το μέλλον. Αλλά ο Γιώργος Χασαπλαδάκης δεν μας λέει απλά ότι θέλει να προσφέρει, ότι αγαπά την Κω και την Νίσυρο! Μας λέει γιατί θα αγωνιστεί.. Για τον δημοκρατικό και τον χωροταξικό σχεδιασμό. Για την αποσαφήνιση των αρμοδιοτήτων. Για τους Δήμους ισχυρά κύτταρα ανάπτυξης!

Το είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς δεν γράφτηκε τυχαία. Ένας ήταν στο ξεκίνημα ο δάσκαλος, αυτός ο σαρδανάπαλος που ξεσήκωσε τους κολλήγους στον κάμπο της Θεσσαλίας.

Μια να πέσει ο σπόρος και οι νέοι θα τον καρπίσουν. Του ευχόμαστε να είναι μέσα στους πέντε. Να αγωνιστεί για την νέα σπορά! Θα τον παρακολουθούμε και θα τον στηρίζουμε!

Πληροφορηθήκαμε ότι πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές για την ανάδειξη νέου Διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ξενοδόχων Κω και οι αγαπητοί συμπατριώτες μας, ιδιοκτήτες ξενοδοχείων με ομόφωνες αποφάσεις εξέλεξαν το νέο προεδρείο τους με πρόεδρο την δραστήρια κυρία Μαίρη Τριανταφυλλοπούλου.

Είναι αλήθεια ότι οι εκλογές τελευταία γίνονται με βαριά καρδιά και μάλιστα μεταξύ των ιδίων που πολλές φορές καλούνται και παρευρίσκονται από φιλότιμο και από αγάπη για τον κλάδο που πάλαι ποτέ ήταν ο πρώτος αναπτυξιακός φορέας του νησιού μας με αμιγείς ντόπιους ξενοδόχους επενδυτές.

Σίγουρα δεν είναι οι τελευταίοι των Μοϊκανών, όμως εάν μελετήσουμε το παρελθόν και εάν δούμε κατάματα την ωμή πραγματικότητα τότε θα κατανοήσουμε ότι είναι μεταξύ των τελευταίων, προτελευταίοι ή προ, προτελευταίοι!!

Το 70% των ξενοδοχειακών κλινών στην Κω είναι γνωστό ότι το ελέγχουν τα καθετοποιημένα παγκόσμια ΦΑΝΤΣ, οι ανώνυμες εταιρείες, οι τράπεζες και οι διεθνείς τουριστικές εταιρείες!

Ας μην αυταπατόμαστε λοιπόν. Ας μην νομίζουμε ότι αυτή η Ένωση εκπροσωπεί την βαριά βιομηχανία της Κω. Ένα άδειο περιτύλιγμα είναι που μας αποπροσανατολίζει από τους πραγματικούς αφέντες μας.

Όσο για την φωτογραφία που δημοσιεύθηκε, όχι φυσικά τυχαία, σας παρακαλούμε να την κρατήσετε ως ενθύμιο! Γι’ αυτό άλλωστε την δημοσιοποίησαν οι τελευταίοι των Μοϊκανών!

Μετά από λίγα χρόνια θα είναι και αυτή, όπως και πολλά άλλα θαυμαστά των Κώων, δείγματα προς εξαφάνιση….

Πρόκειται για το άγαλμα του Ιπποκράτη! Είναι κάτι πολύ περισσότερο από την Ιπποκρατική σύνθεση που τοποθετήθηκε στο πάρκο του πρώην Ανθοκήπου στο λιμάνι που με αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου ανατέθηκε και πληρώθηκε στον αείμνηστο φιλέλληνα γλύπτη φίλο της Κω!

Είναι το άγαλμα του Ιπποκράτη! Του μοναδικού, του καταδικού μας Ιπποκράτη! Ένα έργο που κανονικά θα έπρεπε να περάσει από την ομόφωνη απόφαση του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών της Ελλάδος!!.  Έτσι λένε οι νόμοι και κυρίως η μοναδικότητα του έργου!!

Όμως αυτό είναι το λιγότερο θα πούμε εμείς. Είναι σαν να μας χάριζαν ένα γάδαρο, και τι γάδαρο, και εμείς τον κοιτούσαμε στα δόντια..

Αλλού είναι το θέμα και είναι πολύ σοβαρότερο. Το άγαλμα είναι δώρο. Όπως διαβάσαμε είναι δώρο κάποιου συμπατριώτη μας ξενιτεμένου.

Και επειδή οι αρχαίοι ημών πρόγονοι μας έλεγαν ότι πρέπει να φοβόμαστε τους Δαναούς και δώρα φέροντες και επειδή εξ αυτού του γεγονότος έπεσε η Τροία γιατί αγνόησαν τον πονηρό πολυμήχανο Οδυσσέα, οι Έλληνες νομοθέτες προνόησαν και με νόμο υποχρεώνουν τους Δήμους να αποδεχτούν τα δώρα μόνο εάν το Δημοτικό Συμβούλιο τα εγκρίνει με αυξημένη πλειοψηφία των δύο τρίτων!!

Δεν έχουμε τίποτε με τον αγαπητό μας συμπατριώτη που έφτιαξε το άγαλμα και μας το δωρίζει. Όμως το άγαλμα του Ιπποκράτη δεν είναι μια αστεία υπόθεση, ούτε φυσικά είναι το ίδιο με το άγαλμα της Ευρώπης που στο κάτω, κάτω δεν μας ενδιαφέρει αν και το πληρώσαμε. Ούτε είναι το καϊκι μπροστά στην Μαρίνα!

Είναι ο Ιπποκράτης!!! Και είναι ένα δώρο σχεδόν από το πουθενά!! Ας είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί και ως προς το καλλιτέχνημα, και ως προς την τοποθεσία και ως προς τον δωρητή…

Νομίζουμε ότι ο φίλος Δήμαρχος που από ευαισθησία έκανε αποδεκτή την δωρεά να μας ακούσει και να περάσει τα από τον νόμο προβλεπόμενα στάδια των διαδικασιών…   

Στην συντακτική ομάδα της “Κως Προοπτική¨ τίθεται ένας σοβαρός προβληματισμός στο εάν θα πρέπει να πάρουμε θέση στις δημοτικές εκλογές που έρχονται,  όταν η αποστολή μας την επόμενη ημέρα των εκλογών είναι η ενότητα όλης της κοινωνίας μας για να αντιμετωπίσουμε τους αντιπάλους που είναι πέραν των ορίων της Κω.

Ξεκινήσαμε πριν από τέσσερα χρόνια διαβεβαιώνοντας τους φίλους αναγνώστες μας ότι θα στηρίξουμε κριτικά την σημερινή δημοτική αρχή.

Στα τέσσερα χρόνια που πέρασαν δεν έγιναν αυτά που επιθυμούσε ο κόσμος και από την δημοτική αρχή και από την μειοψηφία που είχε την κυριαρχία στο δημοτικό συμβούλιο. Και αυτό δυστυχώς απεικονίζεται στις απόψεις και στις εντυπώσεις των συμπατριωτών μας

Αυτές οι εντυπώσεις για τις διαφορές των χαρακτήρων και των συμπεριφορών μεταξύ των δύο υποψηφίων δημάρχων που ήταν η βάση των προηγούμενων εκλογών παραμένουν σε μεγάλο βαθμό μέχρι και σήμερα. 

Όμως οι εντυπώσεις και για τους δύο στα θέματα της διοίκησης και διαχείρισης των τοπικών πραγμάτων για μας έχουν ένα κοινό γνώρισμα.

Και οι δύο δεν λένε την αλήθεια.

Δεν λένε στον λαό τι συμβαίνει με τους Δήμους σε όλη τη χώρα με αποτέλεσμα να συντηρείται μια στείρα αντιπαράθεση που χαμηλώνει το πολιτικό επίπεδο της κοινωνίας μας. Δεν λένε την αλήθεια ότι το κεντρικό πολιτικό σύστημα έχει ευνουχίσει τους Δήμους από πόρους και προσωπικό. Φοβούνται τον λαό και τον εξευμενίζουν με ψεύτικες υποσχέσεις, ελάχιστα επιφανειακά έργα, στείρες κριτικές και φυσικά δεν εμπιστεύονται τον λαό και τον εαυτό τους για να ανοίξουν άλλους δρόμους.

Στις δεκαπέντε ημέρες που έμειναν. τα πράγματα και οι εντυπώσεις δεν πρόκειται να αλλάξουν. Άλλωστε ούτε οι χαρακτήρες αλλάζουν, ούτε τα τότε στρατόπεδα από αυτά που βλέπουμε στις σημερινές λίστες έχουν διαφοροποιηθεί.

Όμως την επόμενη ημέρα τα πράγματα δεν μπορεί να παραμείνουν στατικά σε μια κοινωνία που ασφυκτιά. Η αλήθεια όσο και αν καίει πρέπει να ειπωθεί. Ο Θεός συγχωρεί πολλές φορές, ο Λαός μόνο μία, άντε δύο, ποτέ τρίτη, όχι πια τέσσερις…. Το είπαν και οι αρχαίοι πρόγονοι μας για το δις εξαμαρτείν…..