Μας εξέπληξε η πρόταση του κ. Σιφάκη προς την δημοτική αρχή για την επίλυση των προβλημάτων του οδικού δικτύου του νησιού μας.

Το ότι στην αρχή μιας νέας δημοτικής περιόδου όπου οι περισσότεροι δημοτικοί σύμβουλοι είναι νεοεκλεγμένοι αυτός έχει καταλάβει ότι η επιθετική πολιτική είναι εις βάρος του και της ομάδας των συμβούλων που είναι επικεφαλής φανερώνει ωριμότητα.  Αντιλαμβάνεται ότι έχει αρκετό χρόνο μπροστά του αφενός για να κατανοήσει τις προθέσεις της δημοτικής αρχής και αφετέρου να αντιδράσει όπως άλλωστε επιβάλλεται στην αντιπολίτευση.

Οι απόψεις του για την διαρχία των αρμοδιοτήτων και των ευθυνών κατασκευής και συντήρησης των δρόμων, αλλά και άλλων τοπικών υποθέσεων όπως αναφέρει, γεγονότα που πρέπει να αποσαφηνιστούν,  είναι καθαρά αυτοδιοικητικές και εναρμονισμένες με τους κανόνες και τα άρθρα του Ευρωπαϊκού Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας. Ελπίζουμε να γίνουν και διεκδικητικές.

Όσα όμως αφορούν αυτό καθεαυτό το τεράστιο πρόβλημα της οδοποιίας και της αντιμετώπισης του, μια συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο δεν θα έχει αποτέλεσμα παρόλο που φαινομενικά είναι σωστή, γιατί πριν από την λύση αυτού του, ενός από τα δεκάδες, προβλήματος θα πρέπει να απαντηθούν τα βαθύτερα αίτια που πρέπει πρώτα να απαντηθούν και να επιλυθούν.

Ο αγαπητός Ηλίας που επιχειρεί μέχρι στιγμής να ανεβάσει το επίπεδο του Δημοτικού Συμβουλίου και χαιρόμαστε γι’ αυτό κατά πάσα πιθανότητα αγνοεί την τεράστια έκταση του προβλήματος και του κόστους του.  Το οδικό δίκτυο πέρα από τις σοβαρές ελλείψεις του είναι γερασμένο και οι συντηρήσεις τεράστιες και συνεχόμενες. Αγνοεί μάλλον ότι οι διαθέσιμες πιστώσεις του Δήμου είναι ελάχιστες. Ότι το ανθρώπινο δυναμικό του Δήμου και το επιστημονικό και το τεχνικό προσωπικό είναι ελάχιστο. Ότι το σύστημα των εργολαβιών όπως λειτουργεί και προστατεύεται είναι βραδυκίνητο και υπερκοστολογημένο στις περιπτώσεις αποκατάστασης φθορών.    

Όσο για την επιθυμία της συνεργασίας του Δήμου και της Περιφέρειας μάλλον αγνοεί ο κ. Σιφάκης ότι την εξουσία και το χρήμα κανείς δεν την θέτει σε μοιρασιά και πρέπει να αγωνιστείς για να την πάρεις.

Ο κ. Σιφάκης έκανε ένα πρώτο μεγάλο βήμα και του το χρεώνουμε. Μίλησε αυτοδιοικητικά. Θα ήταν κάτι καινούργιο για τον Δήμο των τελευταίων χρόνων εάν το προσδιορίσει ακόμα περισσότερο και εάν αγωνιστεί για την ανάδειξη του παρόλο που γνωρίζουμε ότι οι αντιστάσεις δεν βρίσκονται μόνο απέναντι του αλλά και κοντά του.

Με την κατάντια της αυτοδιοίκησης και του Δήμου μας χωρίς ισχυρό διοικητικά και οργανωτικά Δήμο και χωρίς κοινωνία που να γνωρίζει ότι τα προβλήματα είναι δική του υπόθεση δεν υπάρχει περίπτωση να αντιμετωπιστούν τα καθημερινά προβλήματα, πολύ δε περισσότερο η προοπτική του μέλλοντος.

Αυτά πρέπει να συζητηθούν πρώτα και μετά όλα τα άλλα που είναι γνωστά και γνωστός ο τρόπος επίλυσης τους.  Χωρίς ισχυρό Δήμο, αυτάρκη και αυτοτελή, όπως και χωρίς επιχειρηματία ισχυρό οικονομικά και σωστά οργανωμένο, τα προβλήματα και των δύο μπαλώνονται αλλά δεν επιλύονται.

Αγαπητοί φίλοι σας κοινοποιώ την επιστολή που δημόσια στέλνω στον κ. Δήμαρχο και τους κ.κ. Δημοτικούς Συμβούλους και σας παρακαλώ για την δημοσίευση της. Παράλληλα οφείλω να σας επιστήσω τη προσοχή ότι το γεγονός της λακκούβας και η αντίδραση του κ. Περιφερειάρχη δεν είναι τυχαία αλλά κατά την δική μου άποψη  είναι πρόθεση φίμωσης της ελευθεροτυπίας των μμε. Όσο για το περιεχόμενο  του κειμένου σας υπογραμμίζω ότι η φίμωση είναι μεγαλύτερη και αφορά τους ίδιους τους πολίτες που τους βγάζουν από το κάδρο της συμμετοχής τους στα κοινά. Καλή δύναμη Κώστας , 

“Αγαπητέ κύριε Δήμαρχε και αγαπητοί Δημοτικοί Σύμβουλοι,

Αισθάνομαι για μια ακόμα φορά την υποχρέωση να σας προειδοποιήσω ότι η συνεχιζόμενη αφαίρεση νευραλγικών για την οντότητα της αυτοδιοίκησης, δηλαδή των Δήμων, αρμοδιοτήτων και τοπικών πόρων, όπως και  ο στραγγαλισμός και κατάργηση σημαντικών για την ύπαρξη των Δήμων υπηρεσιών όπως αυτή της επιβολής και είσπραξης τελών, δεν πλήττει μόνο τους οργανισμούς της Αυτοδιοίκησης αλλά έχει στόχο τις ίδιες τις κοινωνίες που εκπροσωπούν οι Δήμοι.

Η προχθεσινή αφαίρεση της αρμοδιότητας διαχείρισης των παραλιών και κυρίως η διαχείριση των εσόδων με την έκδοση κανονιστικών αποφάσεων και κατάργηση δημοτικών υπηρεσιών επιβολής, είσπραξης των ενοικίων και ελέγχου της νομιμότητας  δεν ήταν η τελευταία.

Πρόσφατα ενημερωθήκαμε ότι με κοινή υπουργική απόφαση των υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και των Εσωτερικών, την 1209.2023 ΦΕΚ 7332/Β/22.12.23 αφαιρέθηκε από τους Δήμους η δυνατότητα τις είσπραξης των τελών παρεπιδημούντων και των τελών επί των ακαθαρίστων εσόδων των καταστημάτων και η είσπραξη παραχωρήθηκε στις Εφορίες και στην ΑΑΔΕ.

Η συνεχιζόμενη απίσχναση των τεχνικών υπηρεσιών και της πολεοδομίας που οδηγεί στην πλήρη εξάρτηση των Δήμων από μελετητικά γραφεία και εργολάβους ορρωδεί μπροστά στην μεθοδευμένη αφαίρεση της ικανότητας των Δήμων να εκδίδουν κανονιστικές αποφάσεις επιβολής και είσπραξης εσόδων και στην κατάργηση των αντίστοιχων υπηρεσιών τους με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό της ίδιας της καρδιάς των Δήμων (Καρδιά που με το αίμα που δημιουργεί το ίδιο το σώμα, το αναζωογονεί)  που είναι η έκδοση κανονιστικών αποφάσεων , δηλαδή αποφάσεων που έχουν ισχύ νόμων και η επιβολή και είσπραξη τοπικών εσόδων που οδηγούν στην ανεξαρτησία των Δήμων από τις κρατικές επιχορηγήσεις.

Η τραγική αυτή εξέλιξη οφείλω να υπογραμμίσω ότι δεν στοχεύει στην υποταγή και στην υποτέλεια τα στελέχη των Δήμων, δημάρχους και συμβούλους. Αλλά την ίδια την κοινωνία από την οποία από την μία αφαιρούν το μυαλό μέσω της μείωσης του επιστημονικού στελεχιακού δυναμικού των Δήμων που την υπηρετεί και από την άλλη παίρνουν από την ίδια την κοινωνία μέσω των άμεσων εκπροσώπων της  τα εργαλεία γνώσης, είσπραξης  και αναδιανομής του τοπικού πλούτου με αποτέλεσμα στην υποταγή και την υποτέλεια της ίδιας της κοινωνίας σε πάτρωνες. 

Έτσι, η αυτοτέλεια και η αυτάρκεια των Δήμων ως τα μόνα αυθεντικά εργαλεία των τοπικών κοινωνιών για να διαχειρίζονται μέσω των εκπροσώπων τους μόνοι τους τις τοπικές τους υποθέσεις, ένα όραμα για το οποίο αγωνίστηκαν γενεές αυτοδιοικητικών στελεχών, εξανεμίζεται και οι Δήμοι  τα αυθεντικά κύτταρα της δημοκρατίας υποτάσσονται στα συγκεντρωτικά μακρινά συστήματα διακυβέρνησης ακόμα και για τα καθημερινά μας προβλήματα.   

Η απομάκρυνση μια κοινωνίας από τις εργασίες προβληματισμού, εντοπισμού, ιεράρχησης, προγραμματισμού, άμεσης φορολογίας, εκτέλεσης και ελέγχου του αποτελέσματος επίλυσης των κοινών τοπικών υποθέσεων της και η απουσία αγώνα για την διεκδίκηση τους, είναι η μοναδική αιτία της υποτέλειας και άρα της εξάρτησης που τελικά οδηγούν στον ατομικισμό τους πολίτες και σε ζούγκλα τις κοινωνίες.

Λυπάμαι ειλικρινά γιατί δεν μιλάτε γι’ αυτά  τα ουσιώδη θέματα.  Δεν αντιδράτε όταν μας παίρνουν την φωνή, το μυαλό και την καρδιά μας. Το δικαίωμα μας να διαχειριζόμαστε μόνοι μας τις τοπικές μας υποθέσεις με τα δικά μας χρήματα, όπως λέει το Σύνταγμα μας.

Και αναρωτιόμαστε τόσες φορές που πάτε στο εξωτερικό για τις εκθέσεις τι κάνετε? Γιατί δεν πήγατε σε κάποιον Δήμο της Ευρώπης να ρωτήσετε και να μάθετε ότι είναι τεράστια η δύναμη των δημοτών σε αυτές τις προηγμένες κοινωνίες η επιβολή και η είσπραξη από τους Δήμους του φόρου της  ακίνητης περιουσίας, και του φόρου εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων.

Δεν χαρακτηρίστηκε τυχαία ως τέταρτη εξουσία η δημοσιογραφία και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Και δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία από κανέναν ότι οι πολιτικές και οικονομικές εξουσίες επιθυμούν να υποτάξουν,  να ελέγξουν ή και να υποκαταστήσουν τα ΜΜΕ με ελεγχόμενα από αυτούς μέσα.

Όπως δεν αμφιβάλει κανένας ότι στις περιπτώσεις που η δημοσιογραφία δεν είναι αρεστή στους εξουσιαστές τότε αυτά και κυρίως οι συντελεστές του δέχονται την οργή τους με πολλούς και διάφορους τρόπους και προειδοποιήσεις, μέχρις και εξόντωσης οικονομικής και φυσικής.

Στην ουσία και στην πράξη η σύγκρουση είναι αέναη όσο τα μέσα είναι ανεξάρτητα και κρίνουν την πολιτική αλλά και την οικονομική εξουσία. Αυτό λέγεται “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ” που όταν λειτουργεί σε μία χώρα τότε το κοινωνικό και πολιτισμικό επίπεδο της ανεβαίνει και οι κάθε είδους εξουσίες υποχρεώνονται να λειτουργούν προς όφελος του κοινού καλού.

Στο προχθεσινό γεγονός της λακκούβας που πήρε πανελλαδικές διαστάσεις την ευθύνη φέρει ακεραία ο κ. Περιφερειάρχης ο οποίος αντέδρασε στο περιστατικό και το προσδιόρισε ως στημένο που είχε στόχο να τον θίξει. Και έβαλε στο κάδρο όχι μόνο τους δύο αστυνομικούς που είναι ο εύκολος για την εξουσία και αδύνατος κρίκος αφού είναι υπάλληλοι, αλλά και τον οδηγό της μπετονιέρας, και την δημοσιογράφο και σίγουρα και την εφημερίδα το “Βήμα της Κω”. Η αντίδραση προήλθε γιατί το σκηνικό στήθηκε κατά την άποψη του από την εφημερίδα!!!

Είναι η φυσική σύγκρουση εξουσίας και ΜΜΕ και η αντίδραση του κ. Χατζημάρκου ήταν μια προειδοποίηση της δύναμης του απέναντι των αδύνατων μέσων ενημέρωσης.

Γνωρίζουμε και το έχουμε δει πάλι από την ίδια περιφερειακή αρχή ότι εάν αντί του δημοσιογράφου και της εφημερίδας ήταν κάποιος ιδιώτης ή κάποιος πολιτικός πως η οργή θα ξεσπούσε στον ιδιώτη που θα τον περνούσαν γενεές δεκατέσσερις με στόχο να τον φιμώσουν.

Όμως ο κ. Ναβροζίδης προφανώς για να στηρίξει τον κ. Περιφερειάρχη και όχι την κ. Σβύνου το έφτασε στα άκρα στρεφόμενος εναντίον του μέσου ενημέρωσης αγνοώντας σκόπιμα ότι η κ. Σβύνου στην ουσία τους αποκάλεσε αρχηγούς μιας σκευωρίας που έστησαν το γεγονός, ότι το δημοσίευμα αφορούσε τον επί εννέα χρόνια περιφερειάρχη και όχι την κ. Σβύνου των δέκα ημερών και το σπουδαιότερο πως τους καλεί να υπογράφουν επώνυμα τα άρθρα τους. 

Η μικρή εξουσία του κ. Ναβροζίδη, σίγουρα κατ’ εντολή του προϊσταμένου του, αφού δεν ζούμε εις τας Ινδίας, σηκώνει ανάστημα μικρού εξουσιαστή και ζητά την επωνυμία του άρθρου μια έγκριτης εφημερίδας 50 χρόνων καταγγέλλοντας τους συντάκτες της άνανδρους.  

Οδηγώντας δυστυχώς έτσι την σκέψη μας σε χρόνους χαλεπούς όπου η ανωνυμία ήταν το όπλο των δημοκρατών. Το γράψαμε χθες για την κ. Σβύνου και δυστυχώς άλλα περιμέναμε και από τον κ. Ναβροζίδη. Μάλλον δε θα τα πάμε καλά.

Δεν κάθισε καλά, καλά ακόμα στην πολυθρόνα του Επαρχείου η κ. Σβύνου και μας θύμισε τους παλιούς περιπτεράδες που κατέγραφαν όσους αγόραζαν δημοκρατική εφημερίδα για να τους καταδώσουν στην Χωροφυλακή.

Μόνο που τώρα αντιστράφηκαν οι ρόλοι και ο περιπτεράς δεν είναι αυτός ο παλιός, αλλά άλλος που καταδίδει τους αστυνομικούς στην πραγματική εξουσία, αυτήν που κατέχει το χρήμα και τα κλειδιά της διαχείρισης του, τους νόμους και την κρατική μηχανή.

Σήμερα οι περιπτεράδες δεν είναι οι μεροκαματιάρηδες που ζούσαν με τον φόβο της αφαίρεσης του περίπτερου, αλλά είναι οι κενοί περιεχομένου περιφερόμενοι περί τις εξουσίες παρτάκηδες. Είναι οι Ηρακλειδείς του βασιλέως.

Και να μην μας πει η αγαπητή μας κ. Σβύνου ότι η αξία της ως άνθρωπος και το περιεχόμενο της ως πολιτική προσωπικότητα σφραγίστηκε με τις χιλιάδες ψήφους που πήρε γιατί θα γελάσει κάθε πικραμένος….

Η αξία του ανθρώπου, φτωχού και πλούσιου, υπηρέτη και αφέντη κρίνεται από τους λόγους και τα έργα του και της κ. Σβύνου τα λόγια κρίθηκαν πριν καν περάσουν δέκα ημέρες

Τώρα που ανέβηκε στον σαθρό θρόνο, Την ακούσαμε, την μάθαμε και την βαθμολογήσαμε. Τέλος.

Όχι γιατί μας ενδιέφερε και πολύ, αφού για την τύχη του νησιού μας ο ρόλος του έπαρχου είναι αμελητέος, δεν έχει καμιά αρμοδιότητα και ευθύνη, αλλά γιατί μας φανερώνει ότι με την παρουσία της προστίθεται ακόμα ένα λιθαράκι στο οικοδόμημα του αυταρχισμού και της εγωπάθειας που έχει στήσει  ο  Περιφερειάρχης που μετέτρεψε τον δημοκρατικό θεσμό της αυατοδιοικητικής περιφέρειας σε ιδιωτικό σπίτι και τον περιφερειάρχη σε μικρό πρωθυπουργό. 

Το γράψαμε και το ξαναγράφουμε, αυτοί είναι. Θα τους στείλουν στον Έβρο!! Την δουλειά την είχαν στήσει, είναι αντικαθεστωτικοί ή μάλλον εντιεξουσιαστές και κουμμούνια.