Όμιλος: Φροντιστήρια. Μια μάστιγα που αποκρύπτεται από όλους.

Κείμενα Διαλόγου

Από τις δύο το μεσημέρι ξεκινά ο Γολγοθάς! Δεκάδες χρόνια τώρα! Με τους γονείς στην γύρα! Με τα παιδιά στην πρέσα! Μέχρι τις οκτώ το βράδυ!

Λεφτά? Για κάθε γονιό από το δημοτικό μέχρι το γυμνάσιο από διακόσια τον μήνα μέχρι εξακόσια και βάλε για το κάθε κεφάλι! (έτσι μετριέται).

Φροντιστήρια! Μαθήματα, γλώσσες, πολιτιστικά, αθλητικά!

Φροντιστήρια! Μια λέξη άγνωστη σε όλα τα κράτη του κόσμου! Μόνο στην Ελλάδα υπάρχουν!

Φροντιστήρια! Μια τεράστια δραστηριότητα, εργασιακή, κοινωνική και οικονομική που περνά απαρατήρητη! Λες και δεν υπάρχει! Και ας είναι σαν τα αιωνόβια δέντρα…

Δεκάδες χρόνια τώρα Φροντιστήρια! Και η ζωή συνεχίζεται, μαζί με την πολιτική και τους πολιτικούς! Τους δασκάλους και τελευταία με τους ψυχολόγους της νεανικής παραβατικότητας! Και τους γονείς που αγόγγυστα υποφέρουν και το ανέχονται!!

Αγαπητοί μας φίλοι, γίνονται εκλογές, έρχονται και φεύγουν αρχηγοί, και αυτό το υπαρκτό φαινόμενο που ισοδυναμεί σε χρόνο και σε χρήμα περισσότερο από όσα διατίθενται για την δημόσια εκπαίδευση αποκρύπτεται! Ακούσατε εσείς κάτι γι’ αυτήν την γάγγραινα της ζωής των γονιών και του μέλλοντος των μαθητών!

Ακούσατε εσείς κάποιον υποψήφιο αρχηγό και κάθε πολιτικό, να μιλά γι’ αυτήν την κατάντια της χώρας μας, της μοναδικής στην Ευρώπη?

Το μπούλινγκ και η τιμωρία υπάρχουν! Όχι ένας δάσκαλος για κάθε είκοσι παιδιά!

Το μπούλινγκ και η τιμωρία υπάρχουν! Όχι δημιουργική εκπαίδευση αλλά παπαγαλία!

Το μπούλινγκ και η τιμωρία υπάρχουν! Όχι εννιά ώρες στο σχολείο και μετά ελεύθεροι γονείς και μαθητές!

Το μπούλινγκ και η τιμωρία υπάρχουν! Όχι σχολεία με αίθουσες εργαστηρίων πολιτισμού και αθλητισμού, αλλά με κοντέϊνερ!

Και όλα αυτά γιατί κανείς δεν τολμά να κοιτάξει στην Ευρώπη και να μεταφέρει την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση από την παραοικονομία στην κανονική οικονομία, τα σχολεία από το κράτος στις κοινωνίες των Δήμων και τους δασκάλους των φροντιστηρίων στις αίθουσες των δημόσιων σχολείων.

Όμιλος για την Δημοκρατία και την Αυτοδιοίκηση. Ομάδα τεκμηρίωσης.

Όμιλος: Το δημογραφικό και η ευθύνη του πολιτικού συστήματος

Κείμενα διαλόγου

Το ότι ο πληθυσμός των Ελλήνων στη χώρα μας μειώνεται δεν το αμφισβητεί κανένας. Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι.

Δυστυχώς  όμως μέχρι σήμερα δεν έχουμε εμβαθύνει σοβαρά στο τεράστιο αυτό θέμα, που δεν αφορά μόνο την εθνική μας υπόσταση, αλλά σχετίζεται άμεσα και με την αναζωογόνηση της φυλής μας.

Τα μέτρα που λαμβάνονται, κυρίως επιδοματικά ή εργασιακά (επιδόματα παιδιών, πολυτέκνων, εργασιακές άδειες) είναι παρόμοια με την ίδια την ποιότητα της κοινωνικής, οικονομικής  και πολιτικής ζωής μας, που περιορίζεται στην επιβίωση και στην καθημερινότητα με Pass και επιδοτήσεις.

Ο πήχης των κοινωνιών στην άμιλλα, στην δημιουργία και στην εφευρετικότητα που μας αναζωογονεί και που πηγάζει από την ευθύνη και άρα την ανάγκη του αγώνα για επιβίωση του καθενός μας και των κοινωνιών σε ένα σκληρό ανταγωνισμό ανθρώπων και περιοχών βρίσκεται στο Ναδίρ!

Το πολιτικό σύστημα και οι περισσότεροι πολιτικοί μας  δεν έχουν αντιληφθεί ότι στην ουσία οι κοινωνίες μικρές και μεγάλες, χωριά και πόλεις, είναι απενεργοποιημένες, ότι οι πολίτες είναι καθηλωμένοι στην καθημερινότητα και στην προσωπική τους ζωή, και ότι τα πάντα διευθετούνται από ελάχιστους ανθρώπους, στο κράτος, στην περιφέρεια και στους δήμους. Δηλαδή στον πρωθυπουργό των αρχηγών των κομμάτων, τον Περιφερειάρχη και τον Δήμαρχο!

Η φυγή των καλύτερων και των ανήσυχων στο εξωτερικό είναι δεδομένη. Οι υπόλοιποι περιορίζονται στα του οίκου τους και οι περισσότεροι υπομένουν και περιμένουν με μοναδικό σκοπό την προσωπική τους επιβίωση.

Μοιάζουμε με μια φεουδαρχική κοινωνία του 19ου αιώνα όπου ο πληθυσμός των χωριών και των πόλεων ήταν στο περιθώριο και κουμάντο έκαναν οι φεουδάρχες.

Ο Όμιλος για την Δημοκρατία και την Αυτοδιοίκηση επισημαίνει το πρόβλημα και επιμένει ότι θα πρέπει τώρα να αλλάξουν τα συστήματα διακυβέρνησης με στόχο την μεταφορά ευθυνών στις κοινωνίες και άρα να ζωντανέψουν οι Δήμοι τους, με αυτάρκεια και αυτοτέλεια, με ελευθερία διαχείρισης των τοπικών υποθέσεων από τους πολίτες και τα συλλογικά τους όργανα εκπροσώπησης με  μεταφορά αρμοδιοτήτων και φόρων στους Δήμους, όπως γίνεται σε όλη την Ευρώπη, μέσα από ένα συγκροτημένο συλλογικό, αντιπροσωπευτικό και όχι μονοπρόσωπο δημαρχοκεντρικό σχέδιο διοίκησης.

Εάν αυτό δεν γίνει. οι τοπικές κοινωνίες θα αδρανοποιηθούν πλήρως, η  χώρα θα συρρικνώνεται πληθυσμιακά συνεχώς γιατί ήδη απουσιάζει από κάθε κοινωνία η ενεργητικότητα και ο ανταγωνισμός με τις διπλανές της κοινωνίες,

Απουσιάζει η δημιουργία, η αυτενέργεια και η διαφορετικότητα που συνθλίβονται ιδιαίτερα σε περιοχές όπου η παραγωγική βάση περιορίζεται στην μονοκαλλιέργεια των πλουτοπαραγωγικών πηγών που όμως είναι ευάλωτες από εξωγενείς παράγοντας και πιέσεις ξένων κεφαλαίων και επενδυτών.

Στην συνάντηση του Ομίλου μας με τους συμπατριώτες μας στις 29 Σεπτεμβρίου όπου θα ανοίξουμε το μεγάλο κεφάλαιο των σημερινών συστημάτων διακυβέρνησης και τις επιπτώσεις τους στην αναζωογόνηση των κοινωνιών, με την συμμετοχή εκλεκτών επιστημόνων, του Συνταγματολόγου κ. Κώστα Μποτόπουλου και του πολιτικού επιστήμονα κ. Λευτέρη Κουσούλη θα επιχειρήσουμε την αναζήτηση απαντήσεων και προτάσεων ευαισθητοποίησης και κινητοποίησης της κοινωνίας μας για την συμμετοχή της στην οικονομική, κοινωνική και πολιτική πορείας της.

Για το Όμιλο το Δ,Σ, Κ. Καϊσερλης Μ. Φάκκος Ν. Παπανικολάου Μ.Βογιατζής Ν. Ματζώνας

Ο κ. Χατζημάρκος, το κράτος και η ατομική ευθύνη των υπηκόων του

Είναι εξοργισμένος ο κ. Χατζημάρκος γιατί οι πολίτες στη Ρόδο πέταξαν τα κλαδέματα των δέντρων τους και τα χόρτα των αυλών και των χωραφιών τους τους στα ρυάκια και στα ποτάμια με αποτέλεσμα να μην φτάνουν τα λεφτά που του έδωσε το κράτος για να τα καθαρίσει!

Ο κ. Χατζημάρκος για μια ακόμα φορά επιχειρεί να επιβάλει την πολιτική άποψη της ατομικής ευθύνης, της ευθύνης δηλαδή των πολιτών, στην διαχείριση των δημόσιων προβλημάτων, απαλλάσσοντας μάλιστα την Κυβέρνηση του από τις ευθύνες, σκεπάζοντας την κάτω από την επωνυμία «κράτος» το οποίο όπως υποστηρίζει εκθειάζοντας την ότι: «Αυτό το κράτος που μόνο να το καταγγέλλουμε ως ανίκανο ξέρουμε, φρόντισε να κάνει τα τελευταία χρόνια την μεγαλύτερη εκστρατεία καθαρισμού ρεμάτων και ποταμών στην ιστορία»

Και καταλήγει: «Όχι κυρίες και κύριοι, το κράτος δεν είναι κάτι ξένο και μακρινό. Είμαστε και εμείς όλοι. Και αυτές οι συμπεριφορές είναι καθαρή δολιοφθορά. Για το «ανίκανο» κράτος μπορεί να βρεθεί λύση. Για την ατομική ανευθυνότητα υπάρχει ελπίδα?»

Αγαπητέ κ. Χατζημάρκο μας, το κράτος έχει όνομα που λέγεται κυβέρνηση δηλαδή Πρωθυπουργός. Το κράτος έχει όνομα που λέγεται Περιφερειάρχης. Το κράτος έχει όνομα που λέγεται δήμαρχος. Αυτό είναι το κράτος μας.

Και το κράτος αυτό, το μονοπρόσωπο και συγκεντρωτικών όλων των αρμοδιοτήτων και εξουσιών  έχει και υπηκόους που δεν έχουν καμιά ευθύνη, πουθενά, ούτε στα να διαχειριστούν τα δικά τους σκουπίδια!

Ας αφήσεις λοιπόν τα κόλπα περί ατομικής ευθύνης, επιχειρώντας να μεταφέρεις τις δικές σου ευθύνες στον πολίτη και ας πας μια βόλτα στην Ευρώπη για να μάθεις γιατί υπάρχει ατομική ευθύνη και γιατί η αυτοδιοίκηση, (αν νομίζεις ότι είσαι αυτοδιοικητικός) ως τοπική αρχή, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη, ένα πράγμα, με τον πολίτη για τις ευθύνες των δημόσιων πραγμάτων. Να μάθεις εάν υπάρχει ελπίδα!!!

Στο σημερινό κράτος μας, η φεουδαρχία ωχριά μπροστά του, και ο πολίτης, ο υπήκοος,   που πέταξε τα χόρτα του στο ποτάμι είναι βέβαιο ότι επειδή υπάρχει ανευθυνότητα όπως μας λέει ο αγαπητός μας κ. Περιφερειάρχης, θα καταλήξει στη φυλακή γιατί έχει ατομική ευθύνη και ενδεχόμενα να τιμωρηθεί και με δέκα βουρδουλιές και μετά για να συνετισθεί και να προσκυνήσει θα τους δώσει, αυτό το κράτος,  και ένα Pass… 

Κ.,Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω.

Στουρνάρας της Τράπεζας Ελλάδας: Για την ακρίβεια φταίνε οι Έλληνες

Ο κ. Στουρνάρας, ο διορισμένος διοικητής της τράπεζας της Ελλάδας  είναι ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους για 40 χρόνια κρατικοδίαιτος της χώρας μας!

Διαβάζουμε ότι: Έχει διατελέσει ειδικός σύμβουλος στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας από το 1986 έως το 1989 (με υπουργό πρώτα τον Κώστα Σημίτη και μετά τον Παναγιώτη Ρουμελιώτη), ειδικός σύμβουλος στην Τράπεζα της Ελλάδος (1989 – 1994), τακτικό μέλος της Οικονομικής και Νομισματικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1994 – 2000), αντιπρόεδρος της Δημόσιας Επιχείρησης Αερίου (ΔΕΠΑ, 1994 – 1997), πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Εμπορικής Τράπεζας (2000 – 2004). Από το 1989 διδάσκει στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι επίσης γενικός επιστημονικός διευθυντής του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών.

Στις 17 Μαΐου 2012, κατά τον διορισμό της υπηρεσιακής κυβέρνησης του Παναγιώτη Πικραμένου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, ανέλαβε το υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 17 Ιουνίου 2012.

Ο Γιάννης Στουρνάρας, μετά την άρνηση του Βασίλη Ράπανου λόγω προβλημάτων υγείας, επελέγη στις 26 Ιουνίου 2012 ως νέος υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ.

Στις 11 Ιουνίου 2014, το Υπουργικό Συμβούλιο, πρότεινε τον διορισμό του Γιάννη Στουρνάρα στη θέση του διοικητή. Στις 20 Ιουνίου ορκίστηκε στη θέση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος.

Αυτός λοιπόν ο κύριος στυλοβάτης του κράτους μας,  με την έκθεση της Τράπεζας που δημοσιεύτηκε πρόσφατα λέει στο 67,5% των Ελλήνων που ξοδεύει το εισόδημα του μέχρι της 19 του μήνα ότι:

Για όλα φταίνε οι πολίτες! Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδας το μεγάλο πρόβλημα για την ακρίβεια στην Ελλάδα είναι ότι οι Έλληνες δεν έχουν καταναλωτική παιδεία και θα πρέπει να αποκτήσουν οικονομικό αλφαβητισμό, δηλαδή να μάθουν να αποταμιεύουν σωστά!!!