Διαβάσαμε το άρθρο του συντάκτη, αρθρογράφου Νίκου Τζιανίδη στην εφημερίδα “ΕΘΝΟΣ”, Μας άρεσε και αναδημοσιεύουμε μέρος του”

Πολιτικός η Εύα Καϊλή, πολιτικός ο Πλαστήρας, πολιτικός ο Καποδίστριας. Τι τους συνδέει; Ο Παράδεισος κι η Κόλαση…

Δυστυχώς, η Εύα… παραπλανήθηκε από τον Πονηρό· το μάτι της έπεσε στους καρπούς του δέντρου της όασης της ερήμου και είδε ότι ήταν πλουμιστοί κι ελκυστικοί. Κι έκοψε κι έφαγε. Και η συνέχεια; «Το φίδι με εξαπάτησε»…
Κι απέξω από την Κόλαση της Εύας, οι αναμάρτητοι του επίπλαστου Παραδείσου λιθοβολούν.

Η Εύα ήταν ένα κομμάτι από τελειότητα, μέχρι που δάγκωσε το μήλο… της γνώσης και του χρήματος…
Ήταν λαμπερή, πανέμορφη, πετυχημένη, με – αποστηθισμένο μεν – λόγο συμπαθή δε, με χαμόγελο που κόλαζε και τον κλειδοκράτορα του Παραδείσου. Αλλά…

Οι πράξεις των ανθρώπων είναι όπως και οι ίδιοι: πάντα εκτεθειμένοι σε ατυχήματα. Τροχαίο απροσεξίας και η Εύα που άφησε το δακτυλικό της αποτύπωμα σε μια παρανομία, καλείται να πληρώσει και για εκείνους που κάνουν τις δουλειές τους με γάντια και μάσκες, κορονοϊού ή άλλες δεν έχει σημασία.

Η δικαιοσύνη θα αποφανθεί στο μέλλον, οι «δικαστές» του παρόντος έχουν ήδη εκδώσει ετυμηγορία, οι σταυρωτήδες των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης έχουν από το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής σφυρί και καρφιά στο χέρι, κι όλα πια θα χαθούν στην καταιγίδα της λήθης σαν τα βρόχινα νερά. Οι εποχές φταίνε που ο κόσμος αμαρτάνει… Δεν φταίνε ποτέ οι «Εύες» αυτού του κόσμου!

Κι αν ο Πλαστήρας, ένας πρώην πρωθυπουργός, ένας πρώην στρατοκόπος, ένας αξιοσέβαστος πολιτικός και ένας αιδέσιμος αξιωματικός, εξέπνευσε πένης, ξαπλωμένος σε ένα στρατιωτικό ράντζο σε νοικιασμένο δυάρι στην Κυψέλη, δεν το έκανε από ανιδιοτέλεια ή τιμιότητα, όχι…
Κι αν ο Καποδίστριας έριξε όλη την περιουσία του για να σταθεί η Ελλάδα στα πόδια της, ε, ούτε αυτός εκινήθει από ανιδιοτελή ελατήρια ή αγαθές σκέψεις, ούτε… Και οι δυο – οι πτωχοί – ήταν απλά τίμιοι· ένα ελάττωμα που σπανίζει στους αιώνες του κέρδους και της απληστίας: τιμιότητα, που είναι σίγουρο λιγότερο επικερδής από την ατιμία… Δυστυχώς γι’ αυτούς πέθαναν τίμιοι σε άτιμους καιρούς…

Και η Εύα Καϊλή πια έχει όλο τον χρόνο να καθαρίσει την ψυχή της από τη μομφή της ατιμίας, τη σκουριά των χειραψιών και των φιλοφρονήσεων, που την οδήγησαν στην Κόλαση της απληστίας…

Όταν γράφουμε για τους σωτήρες που μας κυβερνούν και εννοούμε πρώτα της κυβέρνησης Μητσοτάκη (υπουργούς και βουλευτές) και ύστερα όλων των άλλων κομμάτων που την αυτοδιοίκηση την έχουν στις υποσημειώσεις τους μας λοιδορούν.

Κάποιοι επίσης έχουν την εντύπωση ότι στην μάχη των δημοκρατικών παρατάξεων απέναντι της νεοφιλελεύθερης μητσοτακικής κυβέρνησης κάθε αλήθεια πρέπει να θάβεται για το κομματικό εκλογικό καλό.

Και τελικά ήρθε η στιγμή με την ταφόπλακα που έβαλε ο Μητσοτάκης στο ΕΣΥ να αποδειχθεί ότι οι σωτήρες κάνουν μόνο στιγμιαίο καλό  αφού στην ουσία μια ολόκληρη κοινωνία εθίζεται στην αδιαφορία και στην προσμονή διάσωσης της από τους σωτήρες.

Κανένας σχεδόν δεν πήρε χαμπάρι ότι με τον νόμο του Μητσοτάκη διαλύθηκε το ΕΣΥ! Κανένας δεν κατάλαβε ότι από εκεί που η περίθαλψη ήταν δωρεάν ακόμα και για τους ανασφάλιστους, τώρα θα την πληρώνουν και οι ασφαλισμένοι, όχι με φακελάκι, αλά με τον νόμο!

Και όσοι νομίζουν ότι υπάρχουν καλοί και κακοί σωτήρες είναι βαθειά νυχτωμένοι. Και αυτό το λέμε για τους καλοκάγαθους συμπατριώτες μας, Γιατί οι άλλοι που το διατυμπανίζουν ξεχωρίζοντας τους μαύρους από τους άσπρους σωτήρες, απλά σκέφτονται την εξουσία που θα χάσουν ή θα κερδίσουν.

Γιατί αγαπητοί μας φίλοι για να είναι μια κοινωνία ενήμερη, για να ενδιαφέρεται για τα κοινά πράγματα, για να αγωνίζεται για τα δικαιώματα της, την εκπαίδευση και την υγεία της το μόνο που δεν χρειάζεται είναι τους προστάτες και τους σωτήρες.

Αυτό που χρειάζεται είναι να μεταφερθεί στις κοινωνίες το δικαίωμα τους να επιλύουν και να διαχειρίζονται μόνες τους τις τοπικές τους υποθέσεις. Ένα δικαίωμα συνταγματικά κατοχυρωμένο που οι πάσης φύσεως σωτήρες που μιλούν εξ ονόματος του λαού το αποκρύπτουν.    

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία και αυτό το αποδεικνύει η ιστορία, ότι ποτέ στην Ελλάδα δεν υπήρξε συνεύρεση μεταξύ των δύο μεγάλων πολιτικών παρατάξεων της Δεξιάς και των δημοκρατικών κομμάτων.

Η μόνη  περίπτωση ήταν της Κυβέρνησης Σαμαρά με την συνεργασία του ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου πράγμα που πλήρωσε πολύ ακριβά το ΠΑΣΟΚ που από κυρίαρχο στην πολιτική ζωή συρρικνώθηκε στο 10% έστειλε εκατομμύρια ψηφοφόρων του στον ΣΥΡΙΖΑ!!!

Σήμερα επιχειρείται μια τεράστια προσπάθεια αναγέννησης του παλιού ΠΑΣΟΚ που στο παρελθόν εκπροσωπούσε το σύνολο του δημοκρατικού κόσμου. Αυτό για να επιτύχει δεν απαιτεί μόνο ισχυρές ηγετικές προσωπικότητες αλλά και ξεκάθαρη αποστασιοποίηση από την δεξιά παράταξη!

Δούρειος ίππος λοιπόν της δεξιάς στο ΠΑΣΟΚ η Εύα Καϊλή. Λες και δεν την γνώριζαν, Λες και δεν έβλεπαν τα αδηφάγα πονηρά μάτια της, λες και δεν άκουγαν τις δεξιές κορώνες της και τα αντικομουνιστικά ιδεώδη της.

Αλλά είναι ο μόνος Δούρειος Ίππος, όταν μπροστά στα μάτια του δημοκρατικού κόσμου κατασκευάζεται και συντάσσεται για την δεξιά ολόκληρο σύνταγμα επώνυμου Ιππικού και όχι μόνο ένας ίππος???   

Πως λοιπόν θα αναγεννηθεί ένα ιστορικό δημοκρατικό κόμμα???   

Την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα την ξεκίνησε ένας γίγαντας. Η ΜΕΛΙΝΑ! Η επίτιμος δημότης του Δήμου μας και δεκάδων άλλων.

Τα γλυπτά του Παρθενώνα όπως και εκατοντάδες άλλα έργα τέχνης της ιστορίας των λαών δεν είναι μια αστεία υπόθεση. Η επιστροφή τους στην ουσία είναι αναγνώριση της αποικιοκρατίας και μάλιστα της ληστρικής αποικιοκρατίας.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Εάν λυθεί ένας κόμπος από το κλεμμένο πουλόβερ θα λυθούν και όλοι οι άλλοι. Κόμποι ματωμένοι! Κόμποι με κρεμάλες και υποταγές!

Καλά δεν τα γνώριζε όλα αυτά η Μελίνα?

Η Μελίνα ήξερε μόνο για το δίκιο. Και ήξερε πως αυτό κερδίζετε. Μόνο με αγώνες, μόνο με την παγκόσμια κατακραυγή. Αυτό ξεκίνησε και είμαστε βέβαιοι ότι θα το τελείωνε.

Αντίθετα τα ανθρωπάκια πήγα να βρουν τον βασιλιά και να τον παρακαλέσουν να γίνει μια συμφωνία…  Πάνε και έρχονται να κάνουν συμφωνία.

Αλήθεια με ποιούς? Γίνεται συμφωνία επιστροφής κλοπιμαίων με τους κλέφτες?  Ή μήπως πήγαν εκεί τα ανθρωπάκια να τους συλλάβουν για την παγκόσμια λεηλασία του πλούτου των λαών?

Λες και έμαθαν από αγώνες. Λες και μάτωσε ένας από την οικογένεια τους. 

Πάνε και έρχονται. Τους φτύνουν και δεν το λένε. Τους φτύνουν κατάμουτρα όπως έκανε προχθές η υπουργός πολιτισμού της Αγγλίας και αυτοί το δέχονται. Γιατί έτσι έμαθαν να τα κρύβουν. Και ας φτύνουν μαζί με αυτούς και ολόκληρη την Ελλάδα…