ΟΧΙ κ. Ρούφα. Μας αδικείται. Ας ανέβουμε λίγο ψηλότερα

Διαβάσαμε το δελτίο τύπου που έστειλε η κ. Ρούφα στα τοπικά μέσα ενημέρωσης που στην επικεφαλίδα της με μεγάλα γράμματα αναρωτιέται εάν υπάρχει έστω και ένας πολίτης που να πιστεύει ότι αυτή η δημοτική αρχή μπορεί να βάλει μια πέτρα πάνω στην άλλη!!!

Ένας φτωχός στο μυαλό συνηθισμένος άνθρωπος διαβάζοντας αυτή την διαπίστωση θα αναρωτιόταν εάν η κ. Ρούφα ζει στην Κω ή σε κάποιο άλλο μέρος της φαντασίας της, αφού μέχρι στιγμής στις τοπικές εφημερίδες ο κ. Νικηταράς έχει ανακοινώσει, ούτε έναν, ούτε δύο αλλά πάνω από 100 συμπατριώτες μας στον συνδυασμό του.

Αλλά και ο πιο έξυπνος θα έψαχνε την αιτία γιατί αποχώρησε η κ. Ρούφα αφού δεν υπάρχει κανένας πολίτης που να εμπιστεύεται τον κ. Νικηταρά?

Όχι κ. Ρούφα  Αλίμονο στην Κω εάν και αυτήν την πενταετία παραμείνουμε στις διαχειριστικές στείρες αντιπαραθέσεις.  Αλίμονο εάν πιστέψουμε ότι τα προβλήματα της Κω θα λυθούν από έναν Δήμο αποστεωμένο και ευνουχισμένο.

Και αλίμονο στην Κω εάν κάποιοι άνθρωποι όπως εσείς δεν ανεβάσουν λίγο ψηλότερα τον πήχη της πολιτικής, της διεκδίκησης και της αντιπαράθεσης.

Ο σημερινός Δήμαρχος και ο προηγούμενος και οι σημερινοί πολιτικοί που εκλέγονται από τους πολίτες της Κω είναι άνθρωποι που ζουν μαζί μας. Αλίμονο εάν δεν έχουμε την δύναμη να τους επηρεάσουμε. Αλίμονο εάν συνεχίσουμε να μας πηγαίνουν εκεί που θέλουν αυτοί να μας πάνε.

Όμως όχι με τέτοιες κουβέντες, όχι με χαμηλά επιχειρήματα μιας μίζερης διαχείρισης που άλλοι μας έχουν βάλει και μας προορίζουν μόνο γι’ αυτήν. Για να καθαρίζουμε το σπίτι μας για να μένουν άλλοι μέσα.

Το 2032 κ. Ρούφα οι δανειστές θα ζητούν πίσω τα δανεικά. Θα μας πάρουν ότι θα έχει απομείνει μέχρι τότε. Και εσύ ασχολείσαι με τα ασφαλτικά, τα πέντε πάνω και τα πέντε κάτω, όταν από τους επώνυμους ντόπιους πολίτες η Κως απαιτεί να ψάξουμε λίγο βαθύτερα τους λόγους που μας άφησαν την άσφαλτο και το μάζεμα, αλλά όχι την αξιοποίηση των σκουπιδιών.

Όχι κ. Ρούφα. Αδικείς τον ίδιο σου τον εαυτό, εκτός και εάν δεν φτάνεις πιο ψηλά, που δεν το πιστεύουμε και μαζί με αυτόν παρασύρεις στην αδικία και την Κω ολόκληρη.    

Περιφέρεια και ΧΥΤΑ. Το πάθημα που πρέπει να γίνει μάθημα.

Η Κως πρέπει να πάει λίγο ψιλότερα. Πρέπει να ξεφύγουμε από την μιζέρια και την εύκολη διαχείριση των ψίχουλων που μας προσφέρουν.

Τα κείμενα που γράφουμε εν όψει των Δημοτικών εκλογών δεν έχουν καμιά άλλη στόχευση πλην αυτής που θα μας οδηγήσει ως κοινωνία να απαιτήσουμε να μπει ο πήχης λίγο πιο ψηλά.

Όταν ο τότε Δήμαρχος Καίσερλης το 2011 πρότεινε την μεταφορά της διαχείρισης της διάθεσης των στερεών αποβλήτων και της ανακύκλωσης από τον ενιαίο Δήμο στην ΔΕΥΑΚ και με συνεχείς και επίπονες αιτήσεις επί δύο σχεδόν χρόνια απαιτούσε από την κυβέρνηση την έγκριση της απόφασης της Δημοτικής Αρχής η αντιπολίτευση μειοψηφούσε και κατάγγειλε την πρόταση.

 Έπρεπε να περάσουν λίγα χρόνια και η κυβέρνηση παραχώρησε αυτή την αρμοδιότητα στην Περιφέρεια, που όπως γράψαμε παλαιότερα κρύβει πολλά λεφτά!

Μια παραχώρηση μιας καθαρά τοπικής υπόθεσης που είναι ξεκάθαρα αντισυνταγματική πράξη και αντίκειται στις διατάξεις του Ευρωπαϊκού Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας.

Ο Καίσερλης ήλθε πρόσφατα από το Αθηνοκεντρικό κράτος, ήταν ο πρώτος πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Διαχείρισης των Στερεών Αποβλήτων και γνώριζε πολύ καλύτερα από τον καθένα ποια θα είναι η εξέλιξη στα σκουπίδια και ποιοί τα εποφθαλμιούν. Ήξερε τι πρότεινε ώστε να ξεφύγει από το δημόσιο χώρο και να πάει στην ΔΕΥΑΚ.

Και όμως η τυφλή αντιπολίτευση σε συνδυασμό με την πλήρη άγνοια της ουσίας και του περιεχομένου της Αυτοδιοίκησης μας οδήγησε σε αυτή την εξέλιξη της εμπλοκής μιας τρίτης και μακρινής Αρχής, της Περιφέρειας,  στις υποθέσεις του Δήμου μας. 

Δεν υπήρχε σύμπνοια ούτε ενότητα στα θέματα που αφορούν τα δικαιώματα της κοινωνίας και του Δήμου απέναντι τρίτων Αρχών.

Όταν δεν γνωρίζουμε ποιά είναι τα δικαιώματα μας. Όταν αγνοούμε την δύναμη που κρύβει μέσα της κάθε κοινωνία. Όταν δεν γνωρίζουμε και υποτιμούμε τους πραγματικούς αντιπάλους μας που σίγουρα δεν βρίσκονται στο νησί.  Τότε η εξέλιξη είναι γνωστή. Θα είμαστε υποτελείς και εξαρτημένοι από άλλα, ξένα συμφέροντα.

Ι. Ρούφα. Σκέψεις και θέσεις για όσα ειπώθηκαν μετά την αποχώρηση

Παίρνουμε αφορμή από όσα εκμυστηρεύτηκε από καρδιάς η αγαπητή μας κ. Ρούφα στην Άννα Αυγούλη και στον ΣΤΑΘΜΟ για να γράψουμε μερικές αλήθειες που θα σηματοδοτήσουν την εποχή της νέας πενταετίας της δημοτικής περιόδου που έρχεται.

1.Στην πολιτική δεν υπάρχουν προδοσίες. Ούτε εφιάλτες, ούτε κερκόπορτες που είναι το εφεύρημα των Ελλήνων για να δικαιολογήσουν την αδυναμία τους. 

2. Στην Ελλάδα τα συστήματα εξουσίας είναι μονοπρόσωπα και συγκεντρωτικά. Άρα ο αρχηγός, δηλαδή ο ένας είναι αυτός που οδηγεί, αυτός που νικά και αυτός που χάνει. Όλα τα άλλα και οι ευθύνες τρίτων  είναι δικαιολογίες για να αποκρύψουν την ανικανότητα ή τα λάθη του Αρχηγού.

3. Στην Ελλάδα οι σημερινοί Δήμοι είναι πλήρως εξαρτημένοι από την κεντρική εξουσία, έχουν ελάχιστες αρμοδιότητες και αυτές εξαρτημένες οικονομικά από το κράτος και άρα η δουλειά του εκάστοτε δημάρχου απαιτεί να είναι καλός με τους πολίτες, καλός με την εκάστοτε κυβέρνηση και φυσικά δημοσιοσχεσίτης. Όποιος δεν έχει αυτά τα ελάχιστα προσόντα δεν εκλέγεται.

4.Στην Ελληνική Δημοκρατία γίνονται καθολικές εκλογές και σε αυτές εκλέγονται οι Δήμαρχοι. Καλοί, κακοί, αδιάφοροι, αυτοί εκλέγονται. Αυτό είναι το σύστημα, ότι και να λένε όλοι οι υπόλοιποι.

5. Οι κρίσεις των πολιτών και οι κριτικές, καλές ή κακές έχουν την βαρύτητα τους. Είναι λογικό η βαρύτητα και η επιρροή τους, όπως και η επιρροή των υποψηφίων συμβούλων  να εξαρτάται από την εμβέλεια της προσωπικότητας του κάθε πολίτη, του αριθμού των ανθρώπων που τον συμπαθούν και των συμφερόντων κάθε είδους που έχει (πολιτικών, ηθικών, οικονομικών, ατομικών) που διακυβεύονται ή εξυπηρετούνται.

Αυτά είναι τα βασικά χαρακτηριστικά των προσεχών δημοτικών εκλογών, αφού ο πήχης της τοπικής πολιτικής χαμηλώνει εξ αιτίας κυρίως της εξάρτησης του Δήμου από την κεντρική εξουσία και των τεράστιων εμποδίων που βάζουν οι κατεστημένες συνήθειες ετών της κοινωνίας μας.

Από εμάς τους ίδιους εξαρτάται εάν θα ανέβει ο πήχης, εάν θα τα αλλάξουμε  και σίγουρα και από την κ. Ρούφα, αλλά λαμβάνοντας πάντα υπόψη τα παραπάνω και έχοντας κατά νου ότι η εμπλοκή ανθρώπων με πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο σε θέματα καθημερινής διαχείρισης που είναι ανυπέρβλητα με τα σημερινά δεδομένα αντί να ανεβάσει τον πήχη, τον κατεβάζει ακόμα περισσότερο. 

Είμαστε ωραίοι βεβαίως, βεβαίως! Νέο Νοσοκομείο και ότι κάτσει στο μυαλό μας.

Ήλθε ο Πρωθυπουργός και μας έταξε νέο νοσοκομείο! Ο τοπικός μας Βουλευτής μας διαβεβαίωσε για το έργο και ο μάγος Περιφερειάρχης μας, μας είπε ότι έχει καβάντζα 40 εκατομμύρια αν, λέμε αν χρειαστούν…

Ήταν  η τετραετία που το νοσοκομείο μας όπως μας έλεγε και ο αγαπητός μας υποδιοικητής έδειχνε την βαριά ασθένεια του και θα έπρεπε να βρούμε φάρμακο για να γιάνει τον πόνο της κοινωνίας και όχι της υγείας. Και ο Δήμαρχος μας, εκφράζοντας αυτή την κοινωνία ζήτησε και αυτός νέο νοσοκομείο. Και στην συγκέντρωση που έκανε ζήτησε και ο κόσμος και αυτός νέο νοσοκομείο!!! ΕΓΙΝΕ? καλά κρασιά. Εδώ όπως μας λέει η Ομοσπονδία των Νοσοκομειακών Γιατρών τα νοσοκομεία καταρρέουν γιατί παραιτούνται γιατροί ειδικοτήτων!!

Πριν από πολλά χρόνια ήρθε ο Μπάρναντ για να φτιάξει το νοσοκομείο για τις μεταμοσχεύσεις καρδιάς! Ο χαμός, όλη η κοινωνία στο πόδι. Μόνο ο Δήμαρχος δεν πήγε. ΕΓΙΝΕ? Ξενοδοχείο ήταν για τις επιδοτήσεις….

Πριν από 10 τόσα χρόνια ήταν η ΡΑΥΝΑΑΙΡ. Βγήκε ο αγαπητός Μηνάς και μίλησε για την περίπτωση και τον σταθμό της ΡΑΥΝΑΑΙΡ, αμέσως ο τοπικός βουλευτής την υιοθέτησε για να μην πούμε συνέβαλε. Να και οι τουριστικοί σύλλογοι που άρχισαν να μαζεύουν και λεφτά και τελικά ο Δήμαρχος έβαλε νερό στο κρασί της άρνησης. ΤΙ ΕΓΙΝΕ? Την ΡΑΥΝΑΑΙΡ την ξέχασαν όλοι.

Κάπου τον ίδιο καιρό κάποιος πέταξε την ανάγκη του μόλου για τα κρουαζιερόπλοια. Και το θέμα έφτασε μέχρι την κορυφή. Η κοινωνία έβραζε. Ο μόλος ήταν πρώτο θέμα. Και ο Φάκκος έκανε και την μελέτη και μάζεψε και τα χρήματα. Να μου πείτε δεν πρόλαβε. ΤΙ ΕΓΙΝΕ? Πάει και ο μόλος, τον ξεχάσαμε.

Αμ το κολυμβητήριο?  Άλλος χαμός. Το ποδηλατοδρόμιο να δείτε. Χαράς Ευαγγέλια, μέχρι που μας τελείωσε.

Αυτή είναι η κοινωνία? Ότι κάτσει στο μυαλό της? Ότι της πουν οι επιτήδειοι? Ότι της πουν οι μεγάλοι, οι αρχηγοί, οι σωτήρες?

Όχι αγαπητοί μας φίλοι, δεν είναι αυτή η κοινωνία. Τον λαό τον οδηγούν οι ηγέτες. Και οι ηγέτες ούτε βρίσκονται, ούτε γίνονται. Γεννιούνται.  Πλαστήρας. Βενιζέλος. Καραμανλής. Παπανδρέου.