Τον Κυρίτση τον γνωρίσαμε. Για εννέα χρόνια τα έργα που έκανε ήταν οι τρεις πλατείες, η μία της μοσχαροκεφαλής στην είσοδο, η άλλη στο Κως με το καράβι που αρμενίσει και η τρίτη στην Πιάτσα Ροτόντα που ευτυχώς εκεί δεν πρόλαβε να βάλει το γλυπτό του αυτοκράτορα για εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ! Δεν λέμε για τους ποδηλατοδρόμους γιατί εκεί υπάρχει θέμα.

Η ελπίδα μας μετά την καταχνιά της εκδικητικότητας και της κομπορρημοσύνης ήταν η παράταξη του κ. Νικηταρά. Της σύμπραξης των δύο μεγάλων κομμάτων.

Έχουν περάσει σχεδόν δύο χρόνια και μόλις προχθές φάνηκε στον ορίζοντα μία μικρή ηλιαχτίδα σε ένα βαριά συννεφιασμένο ορίζοντα. Είναι η μόνη και τελευταία ελπίδα μας να σώσουμε ότι έχει απομείνει.

Αυτοί που αποκρύπτουν τι θα συμβεί στο μεσοπρόθεσμο μέλλον δεν έχουν άγνοια, αλλά θα είναι συνένοχοι.

Όσοι πιστεύουν ότι στην Κω θα συνεχίσουν να υπάρχουν δεκαπέντε επιχειρήσεις μεταφορών όταν ήδη στήνεται η Αμαζον, ότι το ΚΤΕΛ ή τα ΤΑΧΙ θα συνεχίσουν να υπάρχουν επ’ άπειρο και ότι οι Γιατροί και οι Δικηγόροι θα αντισταθούν στις συμπράξεις ιδιωτικών μεγαθηρίων και ότι αν δεν αντιδράσουν, κάποια στιγμή θα γίνουν, αν γίνουν, υπάλληλοι των χιλίων ευρώ.

Η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού των πολλών, μετατρέπεται σταδιακά σε μονοπώλιο ελάχιστων ανώνυμων πολυεθνικών κεφαλαίων που πέραν του τουρισμού θα ισοπεδώσει και θα κατασπαράξει και όλα τα άλλα επαγγέλματα! Την ιδιωτική και την δημόσια γη και το φυσικό περιβάλλον.

Εάν δεν ξυστούμε, έστω και τώρα, μόνοι μας, μην περιμένουμε να μας ξύσουν οι ύαινες. Οι κάτοικοι της Κω τώρα θα πρέπει να μιλήσουν. Τώρα θα πρέπει να διεκδικήσουν.

Και η μόνη ελπίδα μας είμαστε εμείς οι ίδιοι με το μοναδικό εργαλείο που διαθέτουμε, που είναι ο Δήμος και η συγκεκριμένη δημοτική αρχή. Οφείλουμε όλοι να αφυπνιστούμε.    

Η εξαίρετη γιατρός και άνθρωπος του νοσοκομείου μας και μάλιστα πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου της Κω, μέσα στην αγωνία της για την κατάντια του νοσοκομείου και των παρεχομένων υπηρεσιών υγείας σε αυτό,  προχώρησε σε μία πρόταση που μοιάζει με έναν πνιγμένο που τον πιάνουμε από τα μαλλιά για να μην πνίξει και εμάς.

Ζητά εναγωνίως να συνδράμουν στο νοσοκομείο και στρατιωτικοί γιατροί!

Εκεί φτάσαμε και είναι ελάχιστοι αυτοί που καταλαβαίνουν ότι τα πράγμα έφτασε στο αμήν, οι υπηρέτες της υγείας μας  στο νοσοκομείου δεν αντέχουν και δεν αποδέχονται  αυτή την ξευτίλα και φτάνουν στο σημείο να αιτούνται στρατιωτική παρέμβαση.

Όμως οι περισσότεροι πλέον αντιλαμβάνονται ότι τα πράγματα είναι στημένα. Ότι η Κως, όπως και άλλα νησιά προορίζονται για τους βορειοευρωπαίους και ότι η υγεία είναι ένα οικονομικό κομμάτι που δεν μπορεί να επαφίεται στο φτωχοδημόσιο και τους χασομέρηδες υπαλλήλους του.

Το σχέδιο ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί. Η γη ακόμα δεν έχει ξεπουληθεί για την κατασκευή κατοικιών. Τα ξενοδοχεία δεν περιήλθαν ακόμα ολοκληρωτικά στα Φαντς,  το λιμάνι, η μαρίνα και κάποια φιλέτα του δημοσίου είναι ακόμα ορφανά.

Και φυσικά δεν γίνεται να ενισχύουμε το Εθνικό Σύστημα Υγείας όταν είναι γνωστό ότι με την ολοκλήρωση του σχεδίου ξεπουλήματος θα μας σώσει η CVC της υγείας και της εθνικής ασφαλιστικής. Όταν οι δημόσιες ασφάλειες γίνονται κεφαλαιοποιητικές από αναδιανεμητικές και όταν οι γιατροί μετατρέπονται σε υπάλληλοι.

Δυστυχώς ενώ βλέπουμε το τυρί, ενώ βλέπουμε και την φάκα, έχουμε μπει μέσα και ζητάμε στρατιωτικούς να μας βγάλουν έξω… 

Λες και ήταν χθες όταν ο αείμνηστος Γιώργος Κυπριώτης ξεκίνησε να κτίζει το πρώτο ξενοδοχείο του.

Λες και ήταν χθες όταν γνωρίσαμε τον άνθρωπο μεγαλοξενοδόχο, τον δοτικό και τον μεγαλόψυχο. Τον δικό μας άνθρωπο, του ποδοσφαίρου και της κοινωνίας.

Ήταν μαζί και με τόσους άλλους που ξεκίνησαν τον δικό μας τουρισμό, από την Καζέρμα στις ομπρέλες, στα ενοικιαζόμενα, στα μικρά ξενοδοχεία, στις ντισκοτεκ. Οι δικοί μας άνθρωποι.

Δυστυχώς τόσο γρήγορα αλλάζουν τα πάντα και κυρίως αλλάζει η κοινωνία και η συμμετοχή της στον πλούτο του νησιού της.

Όσοι παρακολουθούν τις εξελίξεις και όσοι μπορούν να δουν το μέλλον, το γρήγορα μέλλον, σίγουρα θα κλαίνε με αυτές τις αναμνήσεις, αλλά προς Θεού δεν θα πρέπει να αισθάνονται ένοχοι.

Όχι, αγαπητοί μας φίλοι, δεν τα φάγαμε όλοι μαζί. Μας την στήνουν την δουλειά γιατί τους εμπιστευόμαστε.

Βλέπουμε τι γίνεται στο Ελληνικό της Lamda με τους δικούς τους νόμους, τους ουρανοξύστες, τις πολυτέλειες και εμείς καμαρώνουμε γιατί εκεί μας λένε ότι θα γίνει το μεγαλύτερο πάρκο της Ευρώπης! Στο Ελληνικό για τους λεφτάδες που δεν τα φάγανε.

Δώσαμε στον λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Δώσαμε να συντάξει το χωροταξικό σχέδιο του νησιού μας  η κυβέρνηση του Άδωνη και εμείς εδώ εάν δεν κινητοποιηθούμε, εάν δεν συμμετάσχουμε, εάν δεν πούμε όχι σε άλλα ξενοδοχεία και μεγαθήρια, εάν δεν απαιτήσουμε αυτά που ακόμα έμειναν και θέλουν να μας κλέψουν, τότε πολύ πιο γρήγορα τα Μετροπόλιταν κέντρα υγείας και τα Κυπριώτης – Μαϊάμι θα μας ξαποστείλουν.      

Το διαβάσαμε προχθές στις τοπικές ειδήσεις, δεν έχει διαψευστεί, και άρα είναι πραγματικότητα.  Ο ξενοδοχειακός όμιλος Κυπριώτη πουλήθηκε στο αμερικανικό  επενδυτικό fund HIG

Και όταν λέμε πουλήθηκε εννοούμε ότι το fund ανέλαβε τις δανειακές υποχρεώσεις του ομίλου Κυπριώτη.

Το αμερικάνικο fund HIG  που εδρεύει στο Μαϊάμι διαθέτει επενδυτικά κεφάλαια άνω των 45 δις δολαρίων και επεκτείνεται ραγδαία  στοχεύοντας κυρίως σε μεσαίες επιχειρήσεις του τουριστικού κλάδου και λοιπών κλάδων επενδύοντας για  μακροπρόθεσμα κέρδη.

Είναι μία από τις δεκάδες επενδυτικές εταιρείες που ενέσκηψαν τελευταία στην Ελλάδα και αγοράζουν κοψοχρονιάς πτωχευμένες ή υπό πτώχευση, αλλά και δημόσιες ελληνικές εταιρείες.

Μία από αυτές τις εταιρείες είναι και το αμερικανικό fund CVC με πάνω από 120 δις δολάρια κεφαλαίων που αναπτύσσεται στο τομέα της υγείας, των τροφίμων, των ασφαλειών και των τουριστικών λιμένων αλλά και με ενδιαφέρον στη ΔΕΔΔΗΕ της ενέργειας.

Στην Ελλάδα του Άδωνη η εξαγορά από τα κερδοσκοπικά FUND των θαλασσοδανείων των τραπεζών που διέσωσε με το αίμα του ο λαός ονομάζονται επενδύσεις και εμείς στην Κω ακόμα δεν είδαμε την επέλαση που θα μας μετατρέψει σε δούλους μέσα στο σπίτι μας και αντί να κλείσουμε τις πόρτες, τους φτιάχνουμε δρόμους και φώτα για να τους υποδεχτούμε.