Ελλάς: Έτσι, για να ξέρετε τι γίνεται! Καρτελ και Φαντς αλωνίζουν

Δεν θα μπορούσα να μην σας ενημερώσω για τον Εθνικό μας επενδυτή. Το Φαντ CVC  της Αμερικής που διαχειρίζεται κεφάλαια δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ σε όλο τον κόσμο και έχει επενδύσει στην Ελλάδα περίπου 4 δις ευρώ για εξαγορές υφιστάμενων επιχειρήσεων τα τελευταία εννιά χρόνια σε υγεία, ενέργεια (ΔΕΗ) ασφαλιστικό τομέα (εθνική) , τρόφιμα.

Όπως διαβάσαμε και έγινε γνωστό, το 60% της CVC θα το αγοράσει η εταιρεία Pure Health των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων με 2,3 δις δολάρια.

Σας υπενθυμίζουμε ότι η CVC έχει τα τελευταία χρόνια αποκτήσει τον έλεγχο των θεραπευτηρίων «Υγεία», «Μητέρα», “Metropolitan Hospital”,”Metropolitan General”, “Creta Inter Clinic”, “City Hospital”, Απολλώνειο ιδιωτικό νοσοκομείο και «Αρεταίειον» στην Κύπρο. Επίσης έχει τα διαγνωστικά κέντρα, μονάδες και εργαστήρια HealthSpot”,’PlatonDiagnosis”,HomeCare”, «YLogimed”,”GMP (εμπορία ιατροτεχνολογικών προϊόντων»  “Business Care”,  Heal Agademy”, «Πρόγνωσις», «Δημόκριτος», «Κέντρο Μοριακής Βιολογίας και Γωνιδιωματικής A-Lab»,  «Μονάδα Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής Υγεία INF Εμβρυογένεσις»

Και για να μην ξεχνάμε σας λέμε και πάλι ότι στην CVC του Λονδίνου δούλευε ένα φεγγάρι η αγαπημένη κόρη του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ότι η CVC είναι αυτή που προετοιμάστηκε από την κυβέρνηση μας για την ίδρυση των ιδιωτικών ιατρικών σχολών στην Ελλάδα με στόχο στις ιδιωτικές της κλινικές να εργάζονται οι φοιτητές της.

Ότι αυτές οι λεγόμενες επενδύσεις στην ουσία είναι ευκαιριακές αρπαχτές κοψοχρονιάς που έγιναν μετά την πτώχευση και ότι όπως γράφεται η CVC θα βάλει στη τσέπη 1,2 δις ευρώ, που αποτιμάται σε καθαρή απόδοση σχεδόν 100% των επενδύσεων της!!!

Και μια δική μας άποψη. Όλο αυτό το πακέτο της ιδιωτικής υγείας το αγόρασαν οι Άραβες. Μην νομίζετε ότι εάν έκλειναν οι κλινικές και τα ιατρικά εργαστήρια πως θα γίνονταν χαμός και καταστροφή στη χώρα. Απλά οι εργαζόμενοι θα επέστρεφαν στα δημόσια νοσοκομεία από όπου και προέρχονται όλοι και τους οποίους σπούδασε και επιμόρφωσε το ελληνικό δημόσιο.

Δεν έχω Οξυγόνο: Στην Ελλάδα σταμάτησε το τραίνο της ιστορίας χωρίς να πάρει επιβάτη

Από κάθε χώρα περνά που και που, σίγουρα σπάνια και χωρίς προειδοποίηση, το τραίνο της ιστορίας.

Δεν έχει προγραμματισμένες στάσεις, ούτε γράφει το προορισμό του. Κινείται ατέρμονα,  χωρίς καμιά διακοπή μέσα στον αιώνιο χρόνο.  Αυτός που θα το πάρει είδηση και θα μπει μέσα, όταν για δευτερόλεπτα σταματήσει, αυτός θα μείνει στην ιστορία.

Το τραίνο της ιστορίας αυτής της χώρας προχτές σταμάτησε στο Σύνταγμα. Μια στάση απειροελάχιστου χρόνου εάν υπολογίσετε τους αιώνες που κινείται.

Σταμάτησε γιατί οι κραυγές των αδικοχαμένων τον προειδοποιούσαν ότι δεν υπάρχει άλλο οξυγόνο και έπρεπε να τους σώσει.

Σταμάτησε, αλλά δυστυχώς δεν μπήκε κανένας!

Γιατί όλοι, οι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που ήταν μαζεμένοι στην πλατφόρμα του τραίνου της ιστορίας δεν γνώριζαν τον προορισμό του! Δεν ήξεραν την αποστολή του!. Δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να καταλάβουν ποιους επιβάτες παίρνει!.

Οι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι μαζί με τις πονεμένες μάνες ζητούσαν δικαιοσύνη. Αλλά αυτό το τραίνο δεν μπορεί να τους χωρέσει όλους.  Έναν μόνο δίκαιο παίρνει.

Οι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι μαζί με τους πονεμένους γονεις  ζητούσουν να σταματήσει η συγκάλυψη. Αλλά αυτό το τραίνο δεν παίρνει επιβάτες που έχουν αιτήματα, αλλά επιβάτες που τα λύνουν.

Και αυτοί που τα λύνουν, αυτοί που ήταν εκεί και έλεγαν ότι θα φέρουν δικαιοσύνη και θα φωτίσουν το έγκλημα.  Δηλαδή ο Ανδρουλάκης, ο Κουτσούμπας, ο Βελόπουλος, ο Φάμελλος, η Κωνσταντοπούλου, ο Χαρίτσης, και άλλοι πολιτικοί, αλλά  και αυτοί που έλειπαν γιατί και αυτοί επιθυμούν την δικαιοσύνη όπως λένε, δηλαδή ο Μητσοτάκης, αγνοούσαν ότι το τραίνο της ιστορίας παίρνει μόνο επιβάτες που αλλάζουν την ιστορία και όχι επιβάτες που την διαχειρίζονται για να βολευτούν.

Το τραίνο προχθές δεν σταμάτησε τυχαία. Τα Τέμπη δεν ήταν η αιτία που έπρεπε να επιλύσει κάποιος επιβάτης για να τον δεχτεί, αλλά η αφορμή μιας αγανάκτησης και  απαίτησης εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων για κάτι που ήταν μοναδικό και άλλαζε τον ρου της ιστορίας. Να αλλάξει ένα κράτος που είναι άδικο, ανήθικο, εγκληματικό, παρασιτικό, παρωχημένο. Έναν τέτοιο επιβάτη έψαχνε η ιστορία…

Το τραίνο έφυγε και δεν πήρε κανέναν επιβάτη που θα κάθονταν δίπλα στον Καραμανλή που έδιωξε τον βασιλιά και στον Παπανδρέου που έβαλε τη φτωχολογιά στην αστική τάξη. Έφυγε ευτυχώς χωρίς να βουλιάξει στον βούρκο μιας χώρας που σκοτώνει τα παιδιά της, με την ελπίδα όλων μας μήπως  ξανάρθει και βρει κάποιον επιβάτη που θα αλλάξει το σάπιο πολιτικό σύστημα και την ιστορία μας.  

Κώστας Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω στη μνήμη των παιδιών που σκότωσε η Ελλάδα που ζούμε.

Πρόεδρος της Δημοκρατίας: Ένα σύμβολο ενότητας στις επιλογές ενός ανθρώπου και στις συζητήσεις των καφενείων

Εκεί καταντήσαμε την Δημοκρατία. Φτάσαμε στο σημείο ακόμα και την επιλογή ανώτατου αξιώματος, του Προέδρου της Δημοκρατίας, που στο κάτω, κάτω είναι το μοναδικό σύμβολο ενότητας, που δεν επηρεάζει σε τίποτε την πολιτική ζωή της χώρας,  να το υποβαθμίσουμε και να  μεταφέρουμε την επιλογή του στις κομματικές σκοπιμότητες  και στα πολιτικά συμφέροντα ενός ανθρώπου. Του εκάστοτε πρωθυπουργού!

Σήμερα με 150 συν ένα ψήφους και με λιγότερους εάν χρειαστεί  εκλέγεται ο αρχηγός του κράτους, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Και αυτό το καθορίζει ένας άνθρωπος, ο εκάστοτε πρωθυπουργός!

Είναι ο κυρίαρχος του κόμματος και ο κυρίαρχος του κράτους.

Αυτός επιλέγει τους υποψήφιους βουλευτές και αυτός ανάλογα με τις συμπάθειες του τους υποστηρίζει για να εκλεγούν. Η κυβέρνηση μέχρι και του τελευταίου δημόσιου λειτουργού στο Καστελόριζο είναι το μέγαρο Μαξίμου, το μυαλό και η καρδιά της χώρας!!.

Το μέγαρο Μαξίμου καθορίζει τους υποψήφιους Βουλευτές. Ποιος θα εκλεγεί και ποιος θα γίνει υπουργός και θα ξαναεκλεγεί. Και φυσικά ποιος θα αποβληθεί.

Και καλά όλα τα παραπάνω που αφορούν το απηρχαιωμένο πολιτικό μας σύστημα, τα ανεχόμαστε! Αλλά να φτάσουμε και στο σημείο να επιλέγεται με τον ίδιο τρόπο, από έναν άνθρωπο, και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πάει πολύ.

200 ψήφους στη Βουλή των 300 έλεγε το Σύνταγμα μας ότι απαιτούνται  και σε ασυμφωνίες των κομμάτων έφτανε στους 180. Αλλά να ξεφτιλίσουν οι πολιτικοί μας τον ανώτατο θεσμό που κατακτήθηκε με αγώνες και θυσίες μέχρι να διώξουμε τους βασιλιάδες, με την  επιλογή του προέδρου από έναν άνθρωπο είναι ακόμα ένα δείγμα της κατάπτωσης του πολιτικού συστήματος.

Πρόταση:

200 λοιπόν ψήφοι και τίποτε παρακάτω. Και αν δεν βρίσκονται γιατί είναι ανίκανοι οι 300 να βρουν ένα σύμβολο του έθνους μας, έναν έντιμο άνθρωπο, έναν δημοκράτη και μετά από τρεις ψηφοφορίες στη Βουλή, τότε να παρατείνετε η θητεία και σε έξη μήνες να ξαναγίνετε η ψηφοφορία, και πάλι σε έξη μήνες, και ξανά σε έξη μήνες, μέχρι ότου καταλάβουν οι 300 ότι το έθνος  μας και οι Έλληνες σε αυτό το θέμα της Δημοκρατίας μας που αφορά την ενότητα του και τίποτε άλλο δεν μπορεί να μας ξευτελίζουν. 

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μπαλάκι φιλοδοξιών και τακτικών των κομμάτων, μικρών και μεγάλων

Ελλάς: Ένα χωριό 10 εκατομμυρίων κατοίκων που αργοπεθαίνει

Όσοι παρακολουθούν την διεθνή πολιτική και οικονομική ζωή και παράλληλα προσπαθούν να την συγκρίνουν με τις εξελίξεις στην Ελλάδα μέσα από τον πολιτικό διάλογο και τις ειδήσεις των ΜΜΕ, αμέσως αντιλαμβάνονται ότι η χώρα μας αποτελεί  φαινόμενο προς διερεύνηση.

Εμφανιζόμαστε στην Ευρώπη με τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς ως ισότιμοι εταίροι και θριαμβολογούμε, όταν  είμαστε ο τελευταίος τροχός της αμάξης στην ανάπτυξη και στην οικονομία με 560 δις χρωστούμενα στους ευρωπαίους.

Συμμετέχουμε με προτάσεις και έργα για δημοκρατία και ελευθερία στον πόλεμο της Δύσης στην Ουκρανία όταν εξαρτόμαστε και είμαστε υποτελείς κατά 100% στην Αμερική και στο ΝΑΤΟ.

Εξοπλιζόμαστε συνεχώς με πολεμικές ιαχές και δις απέναντι στην Τουρκία όταν σε ένα ενδεχόμενο πόλεμο θα σκοτωθούν στην καλύτερη περίπτωση από 10 εκατομμύρια και στην Τουρκία θα μείνουν άλλα 70 εκατομμύρια… Λέμε χάλια την οικονομία της Τουρκίας και εμείς είμαστε πτωχευμένοι…

Βαυκαλιζόμαστε για την ανάπτυξη, τις αυξήσεις, τα μετρό και τα χειμερινά θέρετρα, όταν η πραγματική εικόνα της οικονομίας είναι ζοφερή και εξαρτώμενη από την παροχή υπηρεσιών και όχι την βιομηχανική παραγωγή.

Στην τηλεόραση επικρατεί ή ο μονόλογος ή τα κους, κους και όταν γίνεται συζήτηση τότε τσακώνονται οι πολιτικοί σαν τα κοκόρια σε ένα καφενείο για να αυξήσουν την πελατεία τους. 

Μοιάζουμε με ένα χωριό που ο Κοινοτάρχης, ο χωροφύλακας και ο «παπάς» είναι οι κυρίαρχοι, που έχουν το μεγάφωνο του χωριού και ενημερώνουν τους χωριανούς για τα χωράφια, τα σπαρτά και τα ζώα τους και μετά όλοι μαζί για να παίξουμε πρέφα και να πιούμε τα ουζάκια μας. (τους δασκάλους τους εξαφάνισαν γιατί διαδίδουν τη γνώση και τους γιατρούς για να λιγοστεύουμε),

Και το σπουδαιότερο! Όπως και στο κάθε χωριό έτσι και στη χώρα κρύβουμε τα ένοχα μυστικά του. Σιγοψιθυρίζουμε μεταξύ μας, χωρίς να τα λέμε φωναχτά για να διορθωθούν. Χωρίς να ζητάμε βοήθεια και στήριξη μεταξύ μας. Χωρίς να παίρνουμε εμείς το μεγάφωνο για να πούμε το δίκιο μας. Μέχρι και πάλι νάρθει ο πραματευτής για να του δώσουμε αυτά που έχουμε, τα αυγά, τα μπακίρια και το λάδι μας και να πάρουμε κουβαρίστρες, βελονάκια, ψιλολόγια ένα σωρό ….  

Εύχομαι ολόψυχα το 2025 να είναι πιο φωτεινό, πιο δίκαιο, πιο αληθινό για το έθνος των προγόνων, του Ελύτη, του Ρίτσου και του Βάρναλη. Εύχομαι τα πραγματικά χωριά μας και οι πόλεις μας να ζωντανέψουν και η πλατεία Συντάγματος να εξαφανιστεί…

Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω