Ο Αγροτικός Σύλλογος Κω με μια από τις πλέον σοβαρές φωνές αγωνίας των εκατοντάδων συμπατριωτών μας που ως βιοποριστικό εισόδημα έχουν την Γεωργία δημοσίευσε τις προτάσεις του για μια ακόμα φορά.
Θα λέγαμε ότι είναι γεμάτες από ευγένεια. Ότι προσπαθούν να χαϊδέψουν τα αυτιά που χρόνια τώρα δεν ακούνε και το χειρότερο τους οδηγούν στην τελειωτική καταστροφή.
Το νερό στερεύει και εμείς δεν τους ακούμε. Δεν ακούμε την αγωνιώδη κραυγή τους που λέει το ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΑΛΛΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ!
Δεν βλέπουμε ότι τα χιλιάδες στρέμματα στις πισίνες των ξενοδοχείων που στραγγίζουν τον υδροφόρο ορίζοντα είναι ατομική βόμβα.
Δεν βλέπουν ότι στα προσεχή πέντε χρόνια δεν θα υπάρχει ελεύθερη παραλία από την Λάμπη μέχρι την Αντιμάχεια.
Και ενώ στις προεκλογικές ομιλίες τους μιλούν και υπόσχονται τον χωροταξικό σχεδιασμό, που θα διαφυλάξει το περιβάλλον και θα καθορίσει τους ζωτικούς χώρους ισόρροπης ανάπτυξης των παραγωγικών τομέων του νησιού μας δεν τους καίγεται καρφί.
Εκλέγονται δημοτικοί σύμβουλοι κτηνοτρόφοι και παιδιά γεωργών και αντί να ασχοληθούν, αντί έστω να μάθουν ποιός και γιατί ευθύνεται για τον πρωτογενή τομέα, να μελετήσουν και να στηρίξουν το μοναδικό ντόπιο παραγωγικό μας κεφάλαιο βλέπουν την φθίνουσα πορεία του και εξορκίζουν το κακό!
Και οι δύο τομείς. Η Κτηνοτροφία και η Γεωργία υπάγονται στην διοικητική ευθύνη της Περιφέρειας και κανένας από τον Δήμο δεν σκέφτηκε ότι η τεράστια αυτή υπόθεση αφορά μόνο εμάς τους Κώους και αυτή δεν γίνεται να παραμένει στα χέρια ανθρώπων εκτός της Κω! Δεν υπάρχουν εργατικά χέρια. Δεν προσφέρονται πλέον νέοι άνθρωποι και αντί η τοπική εξουσία να προστρέξει και να στηρίξει σύγχρονες μεθόδους καλλιεργειών και να ενώσει σε κοινές δράσεις όπως λένε οι νόμοι, βλέπει τις ντομάτες να έρχονται από την Τουρκία και την Πολωνία και μάλιστα τις αγοράζουν κιόλλας.!
Η προχθεσινή πρόταση των Γεωργών μας, ήταν μια ήρεμη κραυγή απόγνωσης που κτυπά την καμπάνα της μελλοντικής εξάρτησης του νησιού μας εξ ολοκλήρου από τρίτους παράγοντες. Και εμείς εδώ απολαμβάνουμε τον ύπνο του δικαίου…..
