Διαβάσαμε στην φιλόξενη εφημερίδα “ΣΤΑΘΜΟΣ” και στην ηλεκτρονική εφημερίδα AegaeNews το άρθρο του αγαπητού μας δημοσιογράφου Γιάννη Κιάρη (πάντα τον διαβάζουμε) με τίτλο “Τα παράπονα σας… στην κάλπη” και δεν σας κρύβουμε ότι μείναμε στη μέση.
Αναλύει με αντικειμενικό τρόπο την κατάσταση που επικρατεί στους Δήμους και στις Περιφέρειες αυτή την προεκλογική περίοδο σε όλη την Ελλάδα και με αληθινές εικόνες παρουσιάζει την κατάσταση της Αυτοδιοίκησης στην χώρα μας.
Μια κατάσταση των πόλεων και των χωριών που δεν περιποιεί τιμή σε κανέναν και ιδιαίτερα σε όσους φιλότιμους πολίτες, που είναι χιλιάδες σε όλη την χώρα που συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια των αυτοδιοικητικών εκλογών.
Η αποτύπωση μιας κατάστασης που είναι και η ωμή πραγματικότητα. Που όμως σταματά εκεί. Δεν πάει πιο πέρα. Δεν ψάχνει τις αιτίες. Δεν εστιάζει στον στόχο. Και έτσι αδικούνται οι Δήμαρχοι και οι χιλιάδες υποψήφιοι Δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι που κάποιοι από αυτούς, όχι όλοι, επιθυμούν ανιδιοτελώς να προσφέρουν στα κοινά και στον τόπο τους.
Και όμως, εάν κατανοήσουμε ότι οι Δήμοι αποτελούν το πρώτο ζωντανό κύτταρο ενός οργανισμού που είναι το κράτος και εάν διαπιστώνουμε ότι αυτό το κύτταρο αργοπεθαίνει, ότι δεν δουλεύει καλά, ότι δεν παράγει, δεν δημιουργεί, τότε εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε ότι αυτό το κράτος νοσεί πολύ σοβαρά.
Αυτή πρέπει να είναι η συνέχεια του άρθρου του φίλου Γιάννη. Και αυτό το καμπανάκι, για να μην πούμε η καμπάνα, σίγουρα δεν απευθύνεται ως αιτία στους χιλιάδες δημάρχους, υποψήφιους δημάρχους και συμβούλους αλλά στα κόμματα και στις κυβερνήσεις που μετέτρεψαν την αυτοδιοίκηση από ζωντανό κύτταρο δημοκρατίας που πρέπει να αναζωογονεί ολόκληρο το κράτος σε γρανάζια μιας σκουριασμένης μηχανής.
Τα κόμματα και οι κυβερνήσεις που δεν βλέπουν, ή που δεν θέλουν να δουν, ή που δεν τους αφήνουν άλλοι να δουν το αυτονόητο. Την αρρώστια των κυττάρων. Μέχρι που θα έρθει η ημέρα που δεν θα υπάρχει κράτος, ήδη βλέπουμε τα χάλια του, αλλά πολίτες ευάλωτοι σε κάθε είδους ορέξεις, χωρίς αρχές, ήθη και ιδανικά, χωρίς διάθεση συμμετοχής στα κοινά, γιατί η κατάληξη θα είναι ο ατομικισμός και η ζούγκλα.
Ναι, αυτή είναι η αυτοδιοίκηση που περιγράφει ο αγαπητός Γιάννης Κιάρης, όμως έστω και αυτή είναι η μοναδική που μας χρειάζεται και από το δικό μας χέρι εξαρτάται η αλλαγή της.