Ποιά πολιτική ευθύνη. Ποιό ανθρώπινο λάθος. Ποιά διαχρονική ευθύνη του πολιτικού συστήματος.
Αυτό είπε ο πρωθυπουργός. Αυτό είπε και ο υπουργός.
Μας πτώχευσαν οι ίδιοι που είναι σήμερα. Οι δανειστές μας δάνεισαν για να τα αγοράσουν τζάμπα. Μας έβαλαν το μαχαίρι στο λαιμό από το 2010 μέχρι το 2018 και το μόνο που μας ένοιαζε τότε ήταν να επιβιώσουμε.
Και ήλθε ο Μητσοτάκης το 2019 να μας σώσει. Μας έβγαλε από την επίβλεψη λέει. Μας οδήγησε στην ανάπτυξη. Φλομώσαμε στις επενδύσεις. Και μας δίνει και επιδόματα. Τα γαμημ@@α τα ηλεκτρονικά συστήματα ασφαλείας που σώζουν ζωές από τα ανθρώπινα λάθη τα ξέχασαν.
Δύο χρόνια τους φωνάζουν για μίζες. Το είπε κατάφατσα στην τηλεόραση ο Καμπουράκης. Δύο χρόνια τους λένε για το κακό που θα έρθει. Πριν από δύο μήνες η κυβέρνηση εγγυήθηκε από το βήμα της Βουλής την ασφάλεια των σιδηροδρόμων. Αλλά στα παπ@@@ τους η ζωές μας. Ακριβώς το ίδιο όπως και στο νοσοκομείο.
Εδώ όμως το έγκλημα δεν είναι διαχρονικό. Εδώ το έγκλημα δεν έγινε από λάθος. Τρία χρόνια τους το λένε και τρία χρόνια μας γράφουν.
Ποια συγνώμη και ποια πολιτική ευθύνη. Εδώ δεν μιλάμε για χρήμα ή για χαμένες ευκαιρίες. Εδώ κλαίνε και οι πέτρες, στεγνώνουν τα δάκρυα…..