Ακόμα και ο μικρότερος επιχειρηματίας που επιθυμεί να επιβιώσει, πολύ δε περισσότερο να αναπτυχθεί, το πρώτο που βλέπει είναι η εμφάνιση της επιχείρησης του. Και όπως αντιλαμβανόμαστε η καλή και αποδοτική εμφάνιση εξαρτάται από το ικανό σε αριθμό και άριστο σε απόδοση προσωπικό.
Στον Δήμο της Κω ενώ αυτή την προϋπόθεση την γνωρίζουν, τις αδυναμίες κάλυψης αυτών των αναγκών και προϋποθέσεων τις αποδίδουν σε αλληλοκατηγορίες ευθυνών για τις αποχωρήσεις στελεχών ή για την αποψίλωση του οργανισμού του Δήμου.
Θα πάμε στις εκλογές και ο ένας θα καταγγέλλει τον άλλο για τις ευθύνες και τα λάθη διάλυσης των υπηρεσιών του Δήμου και φυγής των υπαλλήλων του σε άλλες δημόσιες υπηρεσίες. Ήδη με τα δύο τελευταία δελτία τύπου των παρατάξεων Νικηταρά και Κυρίτση προαναγγέλλεται η αδιέξοδη αντιπαράθεση που αποπροσανατολίζει τους πολίτες από την πραγματική και ολέθρια για την κοινωνία μας αιτία.
Η απαγόρευση των προσλήψεων, η κινητικότητα των υπαλλήλων και η έγκριση της μετάθεσης από το κράτος, η οκτάμηνες προσλήψεις και η μισθολογική και διοικητική απαξίωση τους έναν και μόνον στόχο έχουν. Την αφαίμαξη των Δήμων και την αποστέωση τους από το αναγκαίο προσωπικό που θα τους έκανε αφέντες στον τόπο τους.
Η σκόπιμη και μεθοδική αποδυνάμωση των Δήμων από μόνιμο στελεχιακό δυναμικό και από αορίστου διάρκειας τεχνικού ετήσιου και εποχικού προσωπικού έχει ως μοναδικό σκοπό την εκχώρηση των έργων και των μελετών στους ιδιώτες με σχεδιασμό την σταδιακή εκχώρηση ολόκληρων νευραλγικών δημόσιων τομέων στα ιδιωτικά συμφέροντα.
Ο Δήμος της Κω, η μακράν μεγαλύτερη οικονομικά και σε όγκο έργων επιχείρηση στο νησί με μόνιμους ετησίως πελάτες πάνω από 50 χιλιάδες ανθρώπους και εποχικούς πάνω από 1.500.000 δεν μπορεί να επιλέξει το προσωπικό της. Δεν μπορεί να επιλέξει τους τρόπους κατασκευής των έργων, δεν μπορεί να δημιουργήσει θυγατρικές εταιρείες, ούτε φυσικά να ενταχθεί σε αναπτυξιακούς νόμους. Αυτή λοιπόν η επιχείρηση, ο Δήμος μας, είναι καταδικασμένη να πεθάνει.
Τους ανίσχυρους Δήμους εξ αιτίας αποδυνάμωσης τους από ικανό στελεχιακό δυναμικό επιθυμούν όσοι αποβλέπουν στην διαιώνιση των προστατών και των ενδιάμεσων του κράτους των Αθηνών, όσοι επιθυμούν το βόλεμα με αναθέσεις εις τρίτους και όσοι αποβλέπουν στην αφαίμαξη των πόρων της τοπικής κοινωνίας.
Και αλίμονο δεν είναι μόνο η αφαίμαξη των πόρων ο στόχος τους. Οδηγούν την κοινωνία στον ατομικισμό, ευνουχίζοντας της από την δύναμη και την θέληση να επιλύουν μόνοι τους τα προβλήματα τους, για το κοινό καλύτερο μέλλον.