Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης της χώρας μας έχει σαπίσει. Όμως η αντίσταση για την εξυγίανση του είναι υποχρέωση όλων των ενδιαφέρονται για το σύστημα όπως επίσης και η συνέχιση της κατηφόρας θα πρέπει να είναι από όλους μας κατακριτέα.
Σίγουρα μέσα σε αυτό το σάπιο σύστημα οι εκπρόσωποι μας Βουλευτές στη Βουλή προσπαθούν με νύχια και με δόντια να διεκπεραιώσουν προβλήματα που το σύστημα αν και έχει την υποχρέωση δεν επιλύει.
Αλλά το να προβάλεις αυτό το γνωστό από την προδικτατορική εποχή “κατόπιν των ενεργειών μου” παραπάει! Μας πηγαίνει στην εποχή των κοτζαμπάσηδων και των αγάδων. Ενισχύει την άποψη ότι ο Βουλευτής είναι ο αναγκαίος κρίκος στην αλυσίδα πολίτη και εξουσίας για την επίλυση των προβλημάτων μικρών ή μεγάλων, των ατομικών και των κοινών. Αποδυναμώνει έτσι την απαίτηση της ύπαρξης κράτους δικαίου, κράτους υπηρέτη των κοινωνιών, με αποτέλεσμα την τελική αποδυνάμωση της ίδιας της κοινωνίας που ευνουχισμένη περιμένει τον νταναντζή, τον ενδιάμεσο, μεταξύ του εξυπηρετούμενου και της υπηρεσίας.
Αυτό το κατόπιν των ενεργειών μου που απροκάλυπτα μας πέταξε στα μούτρα ο αγαπητός μας δημοτικός βουλευτής κ. Παππάς για την παραχώρηση ενός ακινήτου των δικών μας προγόνων είναι βέβαιο ότι μας πηγαίνει πολλά χρόνια πίσω. Αποδυναμώνει τα κόμματα και τις συλλογικές προσπάθειες των στελεχών τους και το σπουδαιότερο διδάσκει την αναγκαιότητα του μέσου και του γλειψίματος σε μια κοινωνία που το μόνο που χρειάζεται είναι η ανάταση και η απόκτηση αυτοπεποίθησης της δύναμης και της αξίας της.