Η συντακτική μας ομάδα ζήτησε από τον φίλο Κώστα Καίσερλη να μας εξηγήσει το πρόγραμμα των Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων που επιχείρησε να εφαρμόσει όταν το 2011 επέστρεψε στον ενιαίο πλέον Δήμο και τις αιτίες που αυτό απέτυχε.

Αυτά που μας περιέγραψε είναι ιδιαίτερα σοβαρά που θα επιχειρήσουμε να τα συνοψίσουμε σε λίγες γραμμές αν και απαιτούνται ώρες.

1. Η Ελλάδα και άρα και η Κως μετά την πτώχευση του 2010  βρίσκονταν σε ένα επικίνδυνο σημείο βίαιης μετάβασης από τις μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις και τις επιχειρήσεις του δημόσιου τομέα στις ανώνυμες επενδυτικές εταιρείες δις  ευρώ. Αυτό σημαίνει την σύνθλιψη και εξαφάνιση της χαμηλής και μεσαίας τάξης των πολιτών

2. Ο Καίσερλης με την εμπειρία του στην κεντρική πολιτική σκηνή επέλεξε ως δήμαρχος το 2011 τον δύσκολο δρόμο της παρέμβασης της αυτοδιοίκησης στην οικονομία του νησιού, αντί των συνηθισμένων έργων υποδομής και καλαισθησίας,  με εργαλείο τον μεσαίο δρόμο της οικονομίας μεταξύ του δημοσίου και των ιδιωτών με στόχο την ενεργοποίηση νέων ντόπιων ανθρώπων στην εκμετάλλευση των τοπικών παραγωγικών πηγών.

3.Ο πρωτοεμφανιζόμενος στην Ελλάδα νόμος των Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων που στην Ευρώπη καλύπτει εδώ και δεκάδες χρόνια το 10% της οικονομίας της είχε τρεις αδυναμίες. Η πρώτη σχετίζονταν με την υποχρέωση κοινωνικής προσφοράς αφού το 65 % των κερδών επέστρεφε υποχρεωτικά στην κοινωνία. Η δεύτερη ήταν η υποχρέωση του συνεταιρίζεσθαι πράγμα πολύ δύσκολο στην Ελλάδα. Και η τρίτη δυσκολία ήταν η απουσία ικανών ηγετικών στελεχών διοίκησης  παρόμοιων επιχειρήσεων.

4. Ένα όμως ήταν το εμπόδιο που στάθηκε απέναντι σε αυτήν την πρωτοφανή για Δήμο πολιτική, οικονομική και αναπτυξιακή  πρωτοβουλία. Ήταν η ίδια η κοινωνία που τις αποστέρησαν το μυαλό και την πρωτοβουλία και την περιόρισαν στον ατομικισμό και στις χαμηλές προσδοκίες της καθημερινότητας με αποτέλεσμα έναν Δήμο για δρόμους και σκουπίδια, ελάχιστους υποστηρικτές του προγράμματος και απολίτικο και ανήθικο πόλεμο.

5. Φαινομενικά και υποκριτικά δικαιολογήθηκε ο πόλεμος και η αντίθεση στο όνομα της Αίγλης και της κ. Πατάκου  αν και για τις είκοσι Κοινωνικές Επιχειρήσεις υπήρξε σφοδρή δικαστική και ανήθικη σε 120 μέλη τους επίθεση. Απλά η κοινωνία δεν συμμετείχε ή δεν ήθελε και κανένας από τους χθεσινούς και σημερινούς τοπικούς πολιτικούς  δεν είχε την διάθεση να βρεθεί απέναντι της κοινωνίας και να στηρίξει δύσκολα πράγματα.

6. Ακόμα και όταν το 2017 το Συμβούλιο Επικρατείας δικαίωσε της αποφάσεις Καίσερλη και προσδιόρισε την υποχρέωση του Δήμου και της Πολιτείας να ελέγξουν την λειτουργία της Αίγλης στο κατά πόσο τηρεί τους κανόνες της Κοινωνικής Οικονομίας, ο τότε δήμαρχος Κυρίτσης το αγνόησε γιατί ακριβώς δεν πίστευε και δεν τον συνέφερε, αλλά και η κ. Πατάκου ως επικεφαλής της Αίγλης όπως και οι λοιπές εν ενεργεία επιχειρήσεις για διάφορους λόγους πίεσης από την δημοτική αρχή δεν απέδωσαν ποτέ απολογισμό και στοιχεία κοινωνικής προσφοράς.

7. Ο Κυρίτσης αθέτησε την υποχρέωση του να ελέγχει ετήσια τα έσοδα της επιχείρησης, και την διανομή των κερδών της κατά 35% στους εργαζόμενους και κατά 65% σε δράσεις κοινωνικής ωφέλειας.  Το ίδιο συνέβη και με την σημερινή δημοτική αρχή παρόλο που δικαιολογείται αφού η πανδημία στέρησε σημαντικά έσοδα στις επιχειρήσεις.  Και ορθά φυσικά με το πέρας του συμβολαίου ο Δήμος απαιτεί την επιστροφή των ακινήτων αφού η τήρηση της νομοθεσίας δεν τηρήθηκε.

8. Εν κατακλείδι όπως μας υπογράμμισε ο κ. Καίσερλης. Η κοινωνία αφοπλίστηκε από σκέψεις και δράσεις επιβίωσης. Η αυτοδιοίκηση απαξιώθηκε με αποτέλεσμα να ασχολείται με την καθημερινότητα αντί να οραματίζεται το μέλλον για την νέα γενιά.  Η πολιτική υποβαθμίστηκε σε δικαστική αντιπαλότητα. Και μια ευκαιρία χάθηκε με αποτέλεσμα τα πάντα στην Κω να κατακυριεύονται από τους οικονομικά ισχυρούς.

 

Τέλος η συντακτική μας ομάδα αισθάνεται την υποχρέωση να θυμίσει στους αγαπητούς φίλους μας αυτό που είπε ο Ρωμαίος φιλόσοφος Σενέκας

“Δεν τολμάμε όχι επειδή τα πράγματα είναι δύσκολα. Είναι δύσκολα επειδή δεν τολμάμε”