Ημέρα του Πάσχα. Και όμως η κεντρική μας πλατεία είναι θλιμμένη.
Έχουν περάσει έξη σχεδόν χρόνια από τον σεισμό που μεταξύ των άλλων σημαντικών μνημείων μας κατέστρεψε και το Τζαμί της Πλατείας Ελευθερίας. Ένα μνημείο και ένας θρησκευτικός τόπος που σφραγίζει την μακραίωνη ιστορία του νησιού μας.
Και όμως αυτό το στολίδι στο κεντρικότερο σημείο του νησιού μας παραμένει εγκαταλελειμμένο, ετοιμόρροπο, ανεκμετάλλευτο! Κανένας δεν ενδιαφέρεται. Κανένας δεν σκέφτεται ότι το σύμπλεγμα των ακινήτων της πλατείας φανερώνουν ανάγλυφα την ιστορία της Κω των πολιτισμών από την αρχαία αποχή μέχρι και σήμερα. Ότι οι τουρίστες μας δεν είναι αγελάδες για να τις αρμέγεις μόνο αλλά και να τους προσφέρεις το καλύτερο.
Είδαμε και πάθαμε να ξεκινήσουν τα έργα στις δύο εκκλησίες στολίδια μας. Ξέρουμε ότι δεν αφορά την μειονότητα των αδελφών μας Μουσουλμάνων η αδιαφορία της αναστήλωσης των δικών τους εκκλησιών. Γνωρίζουμε ότι το Υπουργείο Πολιτισμού μας φτύνει κατάμουτρα και μας δουλεύει κανονικά όχι μόνο για τα νεώτερα μνημεία αλλά και για τα αρχαία μας που βρίσκονται μέσα στην πόλη, χορταριασμένα και κατεδαφισμένα.
Αλλά και για τα κλειστά καταστήματα του Τζαμιού κανένας δεν ενδιαφέρεται. Κανένας δεν σκέφτεται ότι ξεσπιτώθηκαν πάνω από δέκα οικογένειες!
Πέντε ολόκληρα χρόνια ήταν κλειστό το Μουσείο της τέταρτης τουριστικής δύναμης της χώρας! Δίπλα του το Τζαμί δείχνει της πληγές του και κανένας δεν μιλά.
Αλήθεια τέτοιες συμπεριφορές δεν μας αξίζουν.