Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο οι νικητές μοίρασαν τον κόσμο. Οι αμερικάνοι, οι Άγγλοι, η τότε Σοβιετική Ένωση και η Γαλλία
Η Ελλάδα ήταν με τους νικητές απέναντι των Γερμανών, των Ιταλών, των Αλβανών και των Βουλγάρων. Μάλιστα μας είπαν ότι πολεμάμε ως ήρωες με εκατόμβες νεκρών
Οι Ιταλοί που κατείχαν την Δωδεκάνησο από το 1912 συνθηκολόγησαν το 1943 και την Δωδεκάνησο την κατέλαβαν οι Γερμανοί. Οι Γερμανοί μετά την ήττα τους απεχώρησαν από την Δωδεκάνησο τον Μάιο του 1945.
Και όμως αντί άμεσα η Δωδεκάνησος να ενσωματωθεί με την μητέρα πατρίδα οι Άγγλοι που αντικατέστησαν του Γερμανούς παρέμειναν μέχρι 31 Μαρτίου 1947 ως κατακτητές.
Έπρεπε να συνεδριάσουν οι 4 νικητές για να παραχωρηθεί η Δωδεκάνησος ως λάφυρο στην Ελλάδα! Λάφυρο και όχι ταυτοποίηση της ελληνικότητας μας.
Αντίθετα η Β. Ήπειρος στην οποία η Ελλάδα με τους νεκρούς της έγραψαν σελίδες δόξας απέναντι του άξονα δόθηκε ως λάφυρο στην σύμμαχο της Σ. Ένωσης Αλβανία.
Στην Κύπρο οι ισχυροί σύμμαχοι μας επέτρεψαν την απόβαση των Τούρκων. Ήθελαν την διχοτόμηση. Ίσχυε το δόγμα των Άγγλων του διαίρει και βασίλευε
Ήμασταν τυχεροί εμείς οι Δωδεκανήσιοι γιατί οι Σοβιετικοί δεν επιθυμούσαν τους Άγγλους στην περιοχή. Διαφορετικά για τους ισχυρούς της γης ήταν μια υπογραφή η παραχώρηση της Δωδεκανήσου στην Τουρκία. Άλλωστε η Αγγλία την παζάρευε με τους Τούρκους…
Όλα τα άλλα για το διεθνές δίκαιο, το δίκαιο της θάλασσας, ο ΟΗΕ και τα δίκαια των ανθρώπων είναι για τους ηττημένους. Είναι τα ηρεμιστικά για τους λαούς. Οι νικητές καθορίζουν την παρτίδα και νικητές είναι οι ισχυροί του χρήματος και τα οικονομικά συμφέροντα τους που δεν νοιάζονται για πατρίδες και για θανάτους
