Το 2013 μέσα στον χαμό των εκβιασμών και της ξευτίλας ενός έθνους που έντεχνα των χρέωσαν μέχρι τα μπούνια και ήρθαν ως προστάτες να μας σώσουν εμφανίστηκε η Αμάλ Αλαμουντί να μας φέρει τα μάρμαρα του Παρθενώνα για να εξάρουν το φρόνημα και φυσικά να μας στείλουν στην εξέδρα και όχι στο καυτό γήπεδο της μείωσης των μισθών και των συντάξεων.

Μετά ήρθε η εθνική έξαρση του Μακεδονικού για να εξευτελίσουν μια κυβέρνηση μέχρι που και αυτό το κατάπιαν κάνοντας το γαργάρες.

Μετά από λίγο ήρθαν τα πετρέλαια στο Αιγαίο και οι συγκινήσεις μας για τους ήρωες στα αεροπλάνα και στα πλοία μας.

Και επειδή τα έχουν κάνει μπάχαλο στο θέμα του εθνικού συστήματος υγείας, των μασκών, των τεστ και των ΜΕΘ και αφού δεν έβρισκαν άλλον αέρα να πουλήσουν, επανήλθαν στα μάρμαρα του Παρθενώνα.

Και από το πρωί μέχρι το βράδυ τα κυβερνητικά κανάλια των μεγαλοεπενδυτών μας φλόμωσαν με δάκρυα και συγκινήσεις για τον θαρραλέο πρωθυπουργό που τα έβαλε με τους Άγγλους και την Αυτοκρατορία τους και με θάρρος ζητά πίσω αυτά που έκλεψε ο Έλγιν!

Μέχρι λέει που ο ίδιος ο αρχηγός της Αγγλίας συμφωνεί, αλλά ακόμα και μια εφημερίδα που ήταν αντίθετη με την επιστροφή, τώρα κλαίει και οδύρεται γιατί δεν τα γυρίζουν πίσω.

Και να οι φωτογραφίες με κάτι κομμάτια που βρέθηκαν. Και να άλλες φωτογραφίες με κάτι άλλα που μας δανείζουν για 4+4 χρόνια. Και δώσ’  του ο περήφανος πρωθυπουργός μας να μιλά για την κληρονομιά μας και τα κλέη των προγόνων μας!

Ποιοί: Οι άνθρωποι που μας πούλησαν κοψοχρονιάς στους δανειστές μας. Οι άνθρωποι που έχουν υποθηκεύσει ακόμα και το μέλλον των παιδιών μας.