Στην Νίσυρο μέχρι σήμερα δεν έχει ακουστεί ούτε ένα κρούσμα κορονοϊού! Η Νίσυρος είναι μια μικρά κοινωνία. Φαίνεται ότι οι κάτοικοι προσέχουν ιδιαίτερα και απ’ ότι φανταζόμαστε και οι αστυνομικοί επιτηρούν σοβαρά την τήρηση των μέτρων.
Μπορεί να μην είναι η κατάσταση παρόμοια με την Κω όπου ο πληθυσμός είναι πολύ μεγαλύτερος και άρα ο ελάχιστος αριθμός των κρουσμάτων αποδεικνύει απόλυτα και την ατομική ευθύνη του καθενός μας, αλλά και την ευσυνείδητη δουλειά των ελεγκτικών μηχανισμών της αστυνομίας μας.
Το ότι δε οι στατιστικές των προστίμων σε όλη την Ελλάδα δεν αναφέρουν καθόλου την Κω ή ακόμα και την Νίσυρο φανερώνει έμπρακτα την συναινετική και εκπαιδευτική εργασία των στελεχών της αστυνομίας μας και όχι την τιμωρητική επιβολή του νόμου!
Δυστυχώς αυτή η άποψη που είναι ειλικρινής τείνει να τιναχθεί στον αέρα αδίκως για την αστυνομία μας με το πρόστιμο που επιβλήθηκε σε ένα καφενείο!
5.000 ευρώ και κλείσιμο του καφενείου για δεκαπέντε ημέρες επειδή τρεις πολίτες έπιναν καφέ. Και άλλα τρία τρακοσάρια στους πολίτες!
Που; Στην Νίσυρο. Σε ένα νησί των 600 κατοίκων, σε μια μικρή κοινωνία που δεν έχει κανένα κρούσμα και ίσως σε ανθρώπους που οι 5,000 είναι το ετήσιο εισόδημά τους!
Πρόστιμο από αστυφύλακες που ζουν στο νησί. Που ίσως είναι για χρόνια εκεί. Που γνωρίζουν τους παράνομους και μιλάνε καθημερινά μαζί τους. Που ξέρουν κάθε περπατησιά τους.
Στη Νίσυρο που αν τα μέτρα προστασίας δεν ήταν οριζόντια σε όλη την Ελλάδα, επειδή δεν έχει κρούσματα τα καφενεία και τα εστιατόρια θα ήταν ανοικτά.
Κατά την φτωχή μας άποψη ήταν λάθος. Μεγάλο λάθος. Στις μικρές κοινωνίες ο αστυφύλακας είναι φίλος με τον πολίτη. Είναι δάσκαλος και όχι τιμωρός. Τον πολίτη τον θέλει συμπαραστάτη και όχι αντίδικο. Αυτή είναι η ομορφιά των νησιωτικών περιοχών.
Και αν υπήρξε κάποια καταγγελία, όπως λέγεται, ε τότε θα έπρεπε να συνετισθεί ο καταγγέλλων και όχι ο καφετζής….