Αυτές τις ημέρες διαδραματίζονται στην Κύπρο γεγονότα που ξεπερνούν την φαντασία όσων θυσιάστηκαν για την ανεξαρτησία της μεγαλονήσου από την Αγγλική αποικιοκρατία και όσων η καρδιά κτυπούσε για τη μακρινή μητέρα πατρίδα.
Ποτέ δεν θα φανταζόντουσαν οι ήρωες των φυλακισμένων μνημάτων, ο Καραολής και ο Δημητρίου, ότι ένας Τούρκος ( όχι τυρκοκύπριος) θα έμπαινε στα Βαρώσια ως δικαιούχος και ιδιοκτήτης και θα έκανε πικνικ.
Ποτέ δεν τους έμαθε κανένας ότι η ελευθερία μετριέται με το αίμα! Απλά είχαν μέσα στα στήθια τους της καρδιάς το πύρωμα για την ελευθερία, για την ανεξαρτησία, για την ένωση με την μητέρα πατρίδα!
Και δίπλα τους στον αγώνα δεν είχαν κανέναν Τούρκο απέναντι των Άγγλων. Ποτέ δεν γράφτηκε και δεν ειπώθηκε ότι απέναντι των Άγγλων μαζί με τους Ελληνοκύπριους ήταν και Τουρκοκύπριοι ήρωες θαμμένοι στα φυλακισμένα μνήματα!.
Σήμερα την ημέρα της μνήμης του Πολυτεχνείου μπαίνει ο φόβος πιο πάνω από την είσοδο του Ερντογάν στα Βαρώσια. Μπαίνει το χρήμα και η υγεία πάνω από της καρδιάς το πύρωμα και το αίμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Γιατί κάποιοι επιθυμούν να ξεχαστεί, όχι η εξέγερση του Πολυτεχνείου αλλά η προδοσία της Κύπρου!
Η προδοσία της Κύπρου που ξεκίνησε από την αποστασία των Μητσοτάκη και του δικού μας Μανούση κατά της λαοπρόβλητης Κυβέρνησης του Γέρου της Δημοκρατίας.
Μπήκε στα Βαρώσια και στην Αμμόχωστο ο Ερντογάν με σπαθί στα χέρια και εμείς αντί να ανεβάσουμε στα ύψη, της καρδιά μας το πύρωμα με χιλιάδες λαού στους δρόμους, υπενθυμίζοντας την προδοσία της αποχώρησης ολόκληρης ταξιαρχίας από την Κύπρο των εγκάθετων χουντικών, απευθυνόμαστε στον ΟΗΕ και στην Ε.Ε. με αιτιολογία τον φόβο του κορονοϊού.
Δεν πάει έτσι το πράγμα στην ιστορία των Εθνών. Τις γραμμές των συνόρων δεν τις χαράζει ο ΟΗΕ, αλλά το αίμα και η θυσία! Και αυτοί που ξεχνούν τους εφιάλτες, θέλουν στην ουσία να σβήσουν από τις καρδιές μας το πύρωμα για αίμα και θυσίες. Και την Ταξιαρχία στην Κύπρο δεν την έστειλε ο ΟΗΕ αλλά ο λαός που ήταν στους δρόμους την περίοδο εκείνη.
Αυτοί που νομίζουν ότι το τότε σύνθημα και ο αγώνας για ελευθερία είναι παρωχημένος πλανώνται πλάνη οικτρά. Και όσο η επαγρύπνηση κοιμάται, τόσο οι κίνδυνοι αυξάνονται. Και κάποιοι δυστυχώς το θέλουν αυτό. όπως τότε με την προδοσία της Κύπρου.