
Οφείλουμε να καταγράψουμε την ιστορία παραγωγής μασκών στην Ελλάδα γιατί κάποια ημέρα όταν θα ανακαλυφθεί το φάρμακο και το εμβόλιο του κορονοϊού θα επανέλθουμε για να σας πούμε την κατάληξη. Άλλωστε μετά την δημόσια κατακραυγή οι μάσκες, μια μπαίνουν και μια βγαίνουν.
Το εργοστάσιο που θα επισκεφθεί ο πρωθυπουργός μας ως θαύμα της ελληνικής ευρηματικότητας δημιουργήθηκε από δύο συνεταίρους της Λάρισας, πρόεδρο και αντιπρόεδρο των Θεσσαλικών Επιχειρήσεων Βιομηχανιών, με αρχικό κεφάλαιο 130.000 ευρώ.
Σύμφωνα με όσα έχουν ειπωθεί οι δύο επιχειρηματίες κτύπησαν σε ηλεκτρονικό πλειστηριασμό δύο ολοκληρωμένες γραμμές παραγωγής υγειονομικών μασκών στην Κίνα με το ποσό των 3 εκατομμυρίων ευρώ. Και έδωσαν και άλλα 400 χιλιάρικα για να τις μεταφέρουν αεροπορικώς από την Σαγκάη στην Ελλάδα. Έτσι λένε..
Σε όλα αυτά όπως είπαν οι επενδυτές βοήθησε η Κυβέρνηση τα μέγιστα, μάλιστα ο ένας εκ των επενδυτών σε συνέντευξη του στην εφημερίδα “Ελευθερία¨ της Λάρισας στις 25 Απριλίου μας λέει ότι “δεν το κάναμε για να βγάλουμε λεφτά, όσο οξύμωρο ακούγεται στον χώρο του επιχειρείν”.
Ο έτερος των επενδυτών στην εφημερίδα “Ελεύθερος Τύπος” δήλωνε: “Θέλαμε να κάνουμε κάτι ώστε να βοηθήσουμε την Ελλάδα, να την θωρακίσουμε απέναντι στο κορονοϊό και να στηρίξουμε κρίσιμους τομείς της ελληνικής οικονομίας, όπως ο τουρισμός και η υγεία”
Ο ένας συνέταιρος μιλώντας στο FortuneGreece.com, ανέφερε πως «το κόστος αγοράς για την απόκτηση μιας μάσκας θα είναι χαμηλό, σχεδόν στη μισή τιμή, δηλαδή στη λιανική πώληση θα είναι κάτω από 1 ευρώ όταν μία συμβατική μάσκα πωλείται μεταξύ 2 και 3 ευρώ». Μάλιστα έψεξε τις κινεζικές μάσκες που πωλούνται μέσω διαδικτύου, υποστηρίζοντας πως οι μάσκες που θα κατασκευάζονται στη Λάρισα (τύπου 2 και 3) θα έχουν «επίπεδο προστασίας που αγγίζει το 98%, όταν αντίστοιχα κινέζικα προϊόντα που κυκλοφορούν και στην ελληνική αγορά έχουν ποσοστό προστασίας κοντά στο 20%».
“Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Δεν είχαμε συντάξει κανένα επιχειρηματικό σχέδιο, κάποιο Master Plan, δεν γνωρίζαμε τις τιμές πρώτων υλών, τις τιμές πώλησης στην αγορά, το κόστος της επένδυσης, τίποτα. Εξάλλου πίεζε και ο χρόνος”.
Με απλά λόγια, όπως καταλήγει η ανεξάρτητη εφημερίδα των Συντακτών, αυτό που περιγράφει ο επιχειρηματίας θυμίζει λίγο το αμερικάνικο όνειρο του προηγούμενου αιώνα, όταν πήγαινε κάποιος στις ΗΠΑ με… όνειρα και με διάθεση, ανακαλύπτοντας πως όποια πέτρα κι αν σηκώσει εκεί, θα βρει δολάρια. Έτσι, απλά, χωρίς σχέδιο.
Εμείς αυτό που έχουμε δει με τα μάτια μας, είναι τα κουφάρια των εργοστασίων της Δυτικής Μακεδονίας, τις Βιομηχανίες που πτώχευσαν και τους βιομήχανους να ζουν και να βασιλεύουν. Ευεργέτες βιομήχανους δεν έχουμε δει.
