Υπάρχουν μερικά στοιχεία που συγκέντρωσε το Ινστιτούτο της ΓΣΕΒΕΕ τα οποία είναι ενδιαφέροντα και μας αφορούν όλους, ιδίως τις μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις και τους μισθωτούς.
1 στα 2 νοικοκυριά (49,4%) δηλώνει ως κύρια πηγή εισοδήματος τη σύνταξη.
Το 46% των νοικοκυριών αναφέρει ότι το μηνιαίο εισόδημα του εξαντλείται στις 19 ημέρες, το 12,9% δηλώνει ότι τα εισοδήματα του δεν επαρκούν να καλύψουν ούτε τις βασικές ανάγκες και για το 80% παραμένει άγνωστη η δυνατότητα αποταμίευσης.
1 στα 5 νοικοκυριά δηλώνει ότι κατά το τρέχον έτος δεν θα καταφέρει να ανταποκριθεί στις οφειλές του προς τις τράπεζες, με το σημαντικότερο πρόβλημα να παραμένει η ανεργία, αφού περίπου 3 στα 10 νοικοκυριά (29,5%) έχουν τουλάχιστον έναν άνθρωπο εκτός αγοράς εργασίας και 1 στα 10 έχει τουλάχιστον έναν μετανάστη.
Ενδιαφέρον το εύρημα της έρευνας, όπου καταγράφεται για πρώτη φορά ότι περίπου το 30% των αποδημούντων επέστρεψε κάποια στιγμή στην πατρίδα. Ιδιαίτερα θετική, ενδεικτική των ευεργετικών συνεπειών των ρυθμίσεων, είναι η σημαντική μείωση στο 10,8% όλων όσοι δηλώνουν ανήμποροι στην εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους προς την εφορία (20,8% στην προηγούμενη έρευνα).
Κυρίως στην αύξηση των τιμών αποδίδει το Ινστιτούτου την εμφανιζόμενη άνοδο του μεριδίου της κατανάλωσης, ενώ υψηλά παραμένουν, παρά τη σχετική βελτίωση, οι δείκτες που αφορούν την καθυστέρηση ικανοποίησης κάποιας σοβαρής ανάγκης. Εξαιτίας της οικονομικής αδυναμίας, 3 στους 10 καθυστέρησαν να αναζητήσουν την κατάλληλη θεραπεία για κάποιο ιατρικό πρόβλημα, ενώ 2 στους 10 καθυστέρησαν να πληρώσουν το ρεύμα.
Πάντως, το 43,4% των ερωτηθέντων αυτοπροσδιορίζεται ως μεσαία τάξη, μολονότι τα έσοδα από επιχειρηματικά κέρδη, ως πηγή αύξησης του εισοδήματος, συνεχίζουν να εμφανίζουν πολύ χαμηλά ποσοστά που δεν ξεπερνούν το 8,7%. Άλλωστε οι τάξεις και στα κοινωνικά στρώματα δεν οριοθετούνται μόνο από τα έσοδα και τους οικονομικούς δείκτες.
Οι ερευνητές, ήδη από τον πρόλογο της σύνοψης, επισημαίνουν το ενδεχόμενο πλήρους έκθεσης των νοικοκυριών και των μικρών επιχειρήσεων σε κατάσταση υπερχρέωσης και μαζικών πλειστηριασμών (συμπεριλαμβανομένης και της πρώτης κατοικίας) και διάρρηξης της κοινωνικής σταθερότητας που φαίνεται να υπάρχει, τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα, όσο στην παγίδα χρέους παραμένει το 19% των νοικοκυριών.
Εάν η αναδιάρθρωση των κλάδων δεν προσανατολιστεί προς τη βιώσιμη ανάπτυξη, εάν δεν ανοίξει η αγορά στα δυναμικά στρώματα της κοινωνίας και δεν ισχύουν κανόνες απέναντι σε ισχυρές ολιγοπωλιακές διαρθρώσεις, όλα τα αρνητικά ενδεχόμενα είναι ανοικτά.