Κάτι δεν πάει καλά! Έκατσα πρωί, πρωί στο παγκάκι και μονολογούσα με το μυαλό φευγάτο γιαυτά που διαβάζω και βλέπω!
Είπε ναγιάσει αλλά δεν τον αφήνουν φίλε Γιάννη! Ούτε ένας δεν φωνάζει Θαύμα! Θαύμα! Δεν έχω μάτια και βλέπω! Δεν έχω πόδια και περπάτησα! Πνιγόμουνα και μέσωσε!
Και αυτός να ντρέπεται να πει ότι είναι Άγιος και θαυματουργός που γλύτωσε το πλοίο στην καταιγίδα, και αντί να βαφτίσει το πλοίο που έσωσε «Άϊ Καπετάνιος» το βγάζει «Άϊ Ναύτης» για να ευχαριστήσει τους ναύτες! Και στο τέλος αρχίζουνε όλοι νανάβουνε κεριά στους μούτσους, στους «γραφικούς». στους «τρικολόρε» και στους «ξενοκουρούτηδες»! και όχι στους καπετάνιους!
Χιλιάδες τα θαύματα που έγιναν! Χώρισε τους ποταμούς με γεφύρια και άλλα τα εξαφάνισε, όπως ο Μωυσής! Κατέβασε ολόκληρο βουνό στις Κοκκινόγιες όπως έκαμε ο όσιος Ιωακείμ και όπως όταν τα βουνά πάνε στο Μωάμεθ! Άσε που άναψε φωτιά και γέμισε τους δρόμους πίσσες όπως ο Προφήτης Ηλίας! Προέβλεψε το μέλλον με τους Γερμανούς και να η ΤΟΥΙ και η ΦΡΑΠΟΡΤ όπως τα κακά στην Αποκάλυψη του Ιωάννη!!
Δεν γίνεται, μονολογούσα, όλα γίνονται! Από το πουθενά άνθρωποι της φτωχολογιάς και της πρόνοιας έχτισαν δεύτερο όροφο στις λαϊκές κατοικίες Βενιζέλου, γεγονός πρωτοφανές σε όλη την Ελλάδα! Αν αυτό δεν είναι θαύμα, τότε πια είναι τα θαύματα!
Σήμερα που τα θαύματα είναι ανύπαρκτα, που η ανυδρία βρίσκεται προ των πυλών και που η ερημία δημιουργίας και ανάτασης είναι εμφανής, εμείς δοξάζουμε τους ψευτοπροφήτες και τα είδωλα….
Και τσακ μπροστά μου το μαγικό παγκάκι ξετυλίγει την διασημότερη Ινδική ταινία «Γη ποτισμένη με ιδρώτα» του Μεχμπουμπ Καν με την αξέχαστη Ναργκίς και τον Σουνίλ Ντουτ!
Όπου η Ράντα, φτωχή αγρότισσα, αγωνίζεται να σώσει την αγροτική περιουσία της που απόκτησε με ιδρώτα και σκληρή δουλειά, και την είχε υποθηκεύσει σε ένα αδίστακτο τοκογλύφο. Αργότερα γίνεται αρχηγός του χωριού, όταν όμως ο λατρευτός γιός της παραβιάζει του νόμους, αποφασίζει να τον τιμωρήσει η ίδια…
Ο Δε Λαστίκ δίπλα μου μειδιούσε για το πάθημα και το μάθημα!
–Ποια παραβίαση του νόμου και ποια τιμωρία, μου λέει!
–Μάλλον, αν και είσαι απόγονος των αρχαίων, αγνοείς τον ορισμό της τραγωδίας που παίζεται αυτή τη στιγμή στην Κω!
Και απαγγέλλει, ρε παιδιά, ευθυτενής και με στόμφο αν και Γερμανός, όπως ο φίλος Μηνάς στον όρκο του Ιπποκράτη, αυτό που εμείς οι απόγονοι του μεγάλου φιλόσοφου Αριστοτέλη ξεχνούμε και αγνοούμε:
Έστίν οὖν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας καί τελείας μέγεθος ἐχούσης, ἡδυσμένῳ λόγῳ, χωρίς ἑκάστῳ τῶν εἰδῶν ἐν τοῖς μορίοις, δρώντων και οὐ δι’ ἀπαγγελίας, δι’ ἐλέου και φόβου περαίνουσα τήν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν “
Και επειδή δεν καταλάβαινα γιατί στα αρχαία την έκανα κοπάνα μου το ερμήνευσε:
–Αυτό το έργο που παίζεται στην Κω αυτή τη στιγμή είναι μια τραγωδία που αντιγράφει, μιμείται, δεκάδες πανομοιότητες πράξεις που συνέβησαν στο παρελθόν και τις αγνοούμε.
–Είναι πράξεις που φέρνουν αισθήματα φόβου και συμπάθειας για αυτούς που καταστρέφονται από τα δικά τους λάθη! Και που τελικά εξαιτίας αυτών των δικών τους λαθών θα οδηγηθούν μέσα από την καταστροφή στην λύτρωση!
Το φινάλε να ξέρετε! Είναι πάντα το ίδιο! Η ηρωίδα Ναργκίς σαν αρχηγός του χωριού αναγκάζεται να σκοτώσει τον παράνομο γιό της και ηλικιωμένη πλέον επιζεί και εγκαινιάζει το νέο αρδευτικό κανάλι, ώστε να σταματήσουν να ποτίζουν τα χωράφια τους με δάκρυα!!!
Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω