Ο Γ. Κυρίστης στην τελευταία συνέντευξη του στον ΣΤΑΘΜΟ έκανε διαπιστώσεις που πρέπει να μας προβληματίσουν και μάλιστα ιδίως αυτούς στον Δήμο και στο Επαρχείο.
Στην ερώτηση της κ. Αυγούλη “Γιώργο περίμενες τόση μεγάλη διαφορά” (στις εκλογές) ο κ. Κυρίτσης, ο πολιτικός και ο επί 25 χρόνια ρυθμιστής των τοπικών μας πραγμάτων απάντησε ως εξής:
Είναι πολύ απλά τα πράγματα, δηλαδή, η επιβράβευση του τίποτε είναι πλέον γεγονός και αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα στην Ελλάδα και όχι μόνο στην Κω, η οποία εκπλήσσει αυτούς οι οποίοι έχουν σχέση με την πολιτική και δεν είναι απλά άνθρωποι οι οποίοι αποφασίζουν ξαφνικά για τον άλφα ή βήτα λόγο να ασχοληθούν με τα κοινά”
Ο Γ. Κυρίτσης διαπιστώνει ότι η πολιτική φτώχια στην αυτοδιοίκηση γίνεται πλέον μια πραγματικότητα σε όλη την Ελλάδα. Με την διαπίστωση ότι τώρα αρχίζει το τίποτε εξαιρώντας φυσικά τον εαυτό του! Το δεύτερο που τώρα διαπιστώνει και έχει δίκιο, είναι ότι το τίποτε καλύπτει όλη την Ελλάδα, άρα είναι ευρύτερο πρόβλημα. Και το τρίτο είναι ότι εκπλήσσει ακόμα και τους πολιτικούς, άρα οι πολιτικοί είχαν άγνοια για το τίποτε!
Αγαπητοί φίλοι, ο κ. Κυρίτσης διαπίστωσε αργά την ωμή πραγματικότητα που οφείλεται κατά 100% στην ανεπάρκεια των πολιτικών και στην αδυναμία τους να κατανοήσουν ότι δεν μπορεί να εφαρμόζονται σε όλη τη χώρα ισοπεδωτικές πολιτικές που έχουν ως μοναδικό σκοπό την υποταγή και τον έλεγχο των κοινωνιών και των ανθρώπων από το αθηνοκεντρικό κράτος.
Σχεδόν όλοι μεταξύ των οποίων και ο κ. Κυρίτσης αγνόησαν ή δεν μπορούσαν να κατανοήσουν τις εξελίξεις μετά την πτώχευση της χώρας και την επιβολή του πλήρους κεντρικού ελέγχου της από τους δανειστές που θα τους εξασφάλιζε την επιστροφή των δανείων.
Και σχεδόν όλοι σε όλη την Ελλάδα ανέχθηκαν αυτό που συμβαίνει. Την ισοπεδωτική πολιτική λειτουργίας των Δήμων αφενός με στραγγαλισμό των όποιων περιθωρίων διαφοροποίησης τους και αφετέρου την αφαίμαξη της ζωτικότητας τους. Και δεν την ανέχθηκαν μόνο, αλλά και την αποδέχτηκαν…
Όμως είναι πασίγνωστο ότι οι άνθρωποι δεν είναι παντού οι ίδιοι. Οι κοινωνίες επίσης δεν είναι οι ίδιες και άρα είναι απόλυτα αναγκαίος ένας βαθμός ελευθερίας στις δραστηριότητες τους, αλλά και ευρηματικότητα, ώστε να αναπτύξουν τις αστείρευτες ικανότητες τους. Και είναι επίσης γνωστό ότι όταν πνίγονται παλεύουν για να επιβιώσουν.
Αυτό αποδεικνύεται από χιλιάδες παραδείγματα. Αποδείχθηκε όταν η Κως έφτιαξε την Μαρίνα και η Ρόδος ακόμα δεν έχει. Όταν έφτιαχνε τον Βιολογικό και κανένας Δήμος δεν είχε ξεκινήσει. Όταν κατασκεύασε τις αποθήκες καυσίμων και σχεδόν όλα τα νησιά ψαχνόντουσαν. Όταν δημιούργησε το Λατομείο και ο τότε υπουργός αναρωτιόνταν εάν αυτό γίνεται! Όταν, Όταν, Όταν! Εκατοντάδες παραδείγματα κοινωνιών και ανθρώπων που στον ανταγωνισμό διαπρέπουν.
Οι κοινωνίες όσο μικρές και αν είναι ποτέ δεν καταστρέφουν. Αντίθετα δημιουργούν όταν πρόκειται να επιβιώσουν και το σπουδαιότερο επειδή επιθυμούν να είναι οι καλύτεροι και γι’ αυτό συμμετέχουν στον ανταγωνισμό.
Αυτές οι ισοπεδωτικές πολιτικές για όλη τη χώρα στην υγεία, στην εκπαίδευση, στην πρόνοια, στο περιβάλλον, οι κεφαλικοί φόροι και κυρίως για τους Δήμους και τις κοινωνίες τους που θεωρούνται τα βάθρα την δημοκρατίας και της αυτενέργειας οι αυστηροί κανόνες, ο στραγγαλισμός και ο ευνουχισμός τους είναι οι αιτίες που οδηγούν τις κοινωνίες στην αδράνεια και στην προσμονή σωτηρίας από τρίτους προστάτες.
Σε αυτή την αέναη μάχη αποδεικνύεται ποιοί είναι πολιτικοί και ποιοί είναι διαχειριστές μιας μίζερης κατάστασης.