Δεν θα γράφαμε αυτό το κείμενο εάν δεν μας έδιναν την αφορμή οι ίδιοι οι διοργανωτές των τοπικών αυτών εκδηλώσεων στην όμορφη πλατεία Κονίτσης της ιστορικής πόλης μας.
Η δημοσίευση των διοργανωτών για την έναρξη των εκδηλώσεων καταλήγει με την υπενθύμιση ότι αυτές στηρίζονται από τους επιχειρηματίες της περιοχής και τους κατοίκους της, γεγονός που δεν ισχύει.
Το πρώτο που μπορούμε να πούμε είναι ότι κάθε πρωτοβουλία κατοίκων μιας γειτονιάς για την αναβάθμιση της δεν είναι απλά θεμιτή αλλά και επιβεβλημένη. Στην εποχή που ζούμε όπου ο γείτονας είναι ξένος, όπου τα διπλανά διαμερίσματα δεν μιλάνε μεταξύ τους. όπου η καλημέρα είναι άγνωστη, τέτοιες πρωτοβουλίες και μάλιστα πολιτιστικού περιεχομένου με την σύμφωνη γνώμη των κατοίκων είναι φως στο σκοτάδι.
Το ερώτημα όμως που τίθεται στην συγκεκριμένη περίπτωση της πλατείας είναι ιδιαίτερα σοβαρό και μάλιστα ικανό εάν δεν απαντηθεί να τινάξει ακόμα περισσότερο την απαίτηση της καλημέρας και να μετατρέψει τους κατοίκους από φίλους σε εχθρούς.
Είναι σύμφωνοι όλοι οι κάτοικοι ή μόνο κάποιοι καταστηματάρχες για το δικό τους συμφέρον? Οι άνθρωποι που κοιμούνται και ξεκουράζονται αφού η πλατεία είναι γεμάτη κατοικίες συμφωνούν? ή ταλαιπωρούνται με αυτές τις εκδηλώσεις? Οι εκδηλώσεις είναι ενταγμένες σε ένα γενικότερο σχέδιο πολιτισμικών και εμπορικών διαδρομών της ιστορικής πόλης ή προτείνεται ανταγωνιστικά άλλων περιοχών? Είναι συμβατές με τον οικιστικό χαρακτήρα της περιοχής?
Πιστεύουμε ότι οι καλοί συμπατριώτες μας που οραματίστηκαν και σχεδίασαν αυτές τις εκδηλώσεις θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους τις απαντήσεις αυτών των ερωτημάτων.
Και είμαστε βέβαιοι ότι θα επιλεγούν εκδηλώσεις υψηλού επιπέδου που θα αναδεικνύουν τον πολιτισμό μας και θα συνδυάζουν το μέτρο της σύμπνοιας όλων των κατοίκων. Και των καταστηματαρχών και των κατοικούντων. Εκδηλώσεις που θα μετατρέπουν την ιστορική πλατεία σε κάτι ξεχωριστό και όχι σε αντιγραφές εκδηλώσεων κίτς.
Στο Παρίσι, την πόλη του φωτός για παράδειγμα, οι γωνιές των δρόμων και οι γειτονιές ζωντανεύουν με εκθέσεις υπαίθριων καλλιτεχνών ζωγραφικής, ποίησης θεάτρου και μουσικής, αλλά χωρίς μεγάφωνα, χωρίς πανηγύρια.
Διαφορετικά το αποτέλεσμα από τώρα είναι γνωστό. Οι οικογενειάρχες θα υποχρεωθούν να φύγουν και η ωραία πλατεία θα γίνει αδίκως δεύτερα Εξάρχεια