Εάν κάποιος επαγγελματικός χώρος έχει την ανάγκη της υψηλής ποιότητας στην λειτουργία και του ιδιαίτερου σεβασμού από τους πάντες είναι ο χώρος των ιατρείων και των νοσοκομείων, όπως και της δικαιοσύνης.

 

Στα νοσοκομεία που πραγματικά παίζεται από μια κλωστή η ανθρώπινη ζωή. Εκεί που η αξιοπρέπεια, η ηρεμία, ο σεβασμός, η ταπεινότητα, η εντιμότητα και η ισονομία κρίνονται κυρίως από τους ασθενείς και τους οικείους τους.

 

Έπρεπε να έρθει ο κορονοϊός, όχι για να επιβεβαιωθεί η άσχημη κατάσταση του συστήματος υγείας, αλλά για να επιδεινωθεί σε ακραία σημεία.

 

Ένας ξένος που θα επισκεφθεί ένα νοσοκομείο, αμέσως θα αντιληφθεί ότι έχει χαθεί από τον κόσμο ο σεβασμός προς τους υπηρέτες της υγείας. Οι συμπεριφορές και οι απαιτήσεις όχι τόσο των ασθενών αλλά των οικείων είναι σχεδόν πεζοδρομιακές. Η εμπιστοσύνη της ιατρικής γνωμάτευσης και της εν γένει περίθαλψης μηδαμινή. Η τάξη προσομοιάζει με τα γεμάτα λεωφορεία και τους επιβάτες που σπρώχνουν για να μπουν μέσα.

 

Κάποιοι θα πουν ότι φταίνε οι ίδιοι οι λειτουργοί της υγείας και αυτό είναι άδικο. Αγνοούν ή αποκρύπτουν ότι η απαξίωση προέρχεται από τις κεφαλές.

 

Όταν δεκάδες καθηγητάδες και λοιποί ειδικοί  καθημερινά παρουσιάζονται στα κανάλια και λένε τα ίδια και τα ίδια, μετατρεπόμενοι σε μαϊντανούς και τηλεπερσόνες  της τηλεόρασης τότε είναι βέβαιο ότι το “προϊόν” που πλασάρουν είναι φτηνό! Δυστυχώς το φάρμακο και την υγεία την μετέτρεψαν σε προϊόν. Και αυτό γιατί εξέλειπαν δυστυχώς οι ηγέτες της υγείας που θα επέβαλλαν την τάξη και την ποιότητα στα μέλη της

 

Και όταν η κυβέρνηση, αρκέστηκε στα χειροκροτήματα της κ. Μαρέβας και δεν προστάτεψε τον νοσοκομειακό κόσμο με την ενίσχυση του συστήματος υγείας ώστε να αντιμετωπισθεί ο κορονοϊός, αλλά παράλληλα με πληρότητα να αντιμετωπίζονται και όλα τα άλλα νοσήματα με χιλιάδες ασθενείς που τελικά παραμένουν στο έλεος του θεού. Ε τότε χάνεται η αξιοπρέπεια, η τάξη και ο σεβασμός και ο ναός της υγείας μετατρέπεται σε στάση του λεωφορείου με χιλιάδες επιβάτες και βρισιές και σπρωξιές για το ποιός θα μπει μέσα, αλλά και μέσα στριμωγμένος σαν σαρδέλα.

 

Η ιατρική γνώση που για να την αποκτήσεις απαιτούνται δέκα χρόνια έγιναν ειδικότητα των πολιτικών και του πρωθυπουργού σε μια νύχτα μέσα στα πολιτικά γραφεία.

 

Χάνεται δυστυχώς στην συνείδηση του κόσμου ο σεβασμός και η εμπιστοσύνη στον γιατρό, εξευτελίζεται το δημόσιο σύστημα υγείας και αυτά δύσκολα θα επανακτηθούν.